3ο Μανιφέστο για τα δικαιώματα των γυναικών και των κοριτσιών με αναπηρία #IWD2024 – Μέρος 2ο
- Ενδυνάμωση
Η ενδυνάμωση των γυναικών και των κοριτσιών με αναπηρία είναι θεμελιώδους σημασίας για την προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων τους. Διασφαλίζει την πρόσβαση σε ίσες ευκαιρίες, και μπορούν να ενταχθούν στην κοινωνία χωρίς διακρίσεις λόγω αναπηρίας, φύλου ή άλλων πρόσθετων λόγων.
Καλούμε την Ευρωπαϊκή Ένωση και τους εθνικούς φορείς χάραξης πολιτικής:
Διακρίσεις και ανισότητα
Να αναγνωρίσουν το γεγονός ότι οι γυναίκες και τα κορίτσια με αναπηρία αντιμετωπίζουν συστημική περιθωριοποίηση και συμπεριφορικά και περιβαλλοντικά εμπόδια. Αυτά οδηγούν σε χαμηλότερη οικονομική και κοινωνική θέση, σε αυξημένο κίνδυνο βίας και κακοποίησης, σε διατομεακές διακρίσεις και εμπόδια στην πρόσβαση στην εκπαίδευση και την υγειονομική περίθαλψη, συμπεριλαμβανομένης της σεξουαλικής και αναπαραγωγικής υγείας. Υπάρχουν επίσης εμπόδια στην έγκαιρη διάγνωση και αξιολόγηση της αναπηρίας, στην πληροφόρηση, στις υπηρεσίες και στη δικαιοσύνη, καθώς και στη συμμετοχή στα κοινά και στην πολιτική. Αυτό εμποδίζει την ενεργό συμμετοχή τους στην κοινωνία.
Να αναγνωρίσουν την ανάγκη να ξεπεραστεί η ανισότητα και οι διακρίσεις κατά των γυναικών και των κοριτσιών με αναπηρία μέσω Στρατηγικών για τη χειραφέτηση. Πρέπει να υπάρξει ένα πλαίσιο για τη διασφάλιση της πλήρους και αποτελεσματικής συμμετοχής τους στην κοινωνία, μέσω της κατάρτισης και εφαρμογής ευρωπαϊκών και εθνικών Στρατηγικών τόσο για την ισότητα των φύλων όσο και για την αναπηρία.
Να διασφαλίσουν ότι όλες οι πολιτικές που σχετίζονται με το φύλο λαμβάνουν υπόψη τις αρνητικές επιπτώσεις, των τουλάχιστον δύο παραγόντων διάκρισης, του φύλου και της αναπηρίας. Η αναπηρία αλληλοεπιδρά, μεταξύ άλλων, με τα φυσικά και κοινωνικά εμπόδια, τις αρνητικές συμπεριφορές, το στίγμα, την περιορισμένη εξουσία λήψης αποφάσεων και την έλλειψη υπηρεσιών υποστήριξης. Επιπλέον, οι διακρίσεις: λόγω φύλου μπορεί να οδηγήσουν σε άκαμπτους κανόνες και ρόλους, δομικές ανισότητες, αρνητικές στάσεις και κοινωνικές νόρμες. Αυτή η αρνητική επίδραση μπορεί να πολλαπλασιαστεί όταν διασταυρωθεί με άλλους παράγοντες, όπως είναι η εθνικότητα, η ηλικία, ο σεξουαλικός προσανατολισμός και η οικονομική κατάσταση.
Να υιοθετήσουν ειδικά μέτρα για την εκπλήρωση των δικαιωμάτων που κατοχυρώνονται στη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρίες για τις γυναίκες με αναπηρία που διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο αποκλεισμού. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται οι γυναίκες και τα κορίτσια με αναπηρία που διαμένουν σε κλειστές ιδρυματικές δομές, οι γυναίκες με πολλαπλές αναπηρίες, οι γυναίκες με πολλαπλές ανάγκες υποστήριξης, οι γυναίκες με νοητική και ψυχοκοινωνική αναπηρία και οι γυναίκες με σπάνιες παθήσεις και/ή με μη ορατές αναπηρίες.
Να υποστηρίξουν την καταπολέμηση του μισαναπηρισμού (“ableism”) σε κοινωνικές καταστάσεις και στα μέσα ενημέρωσης. Οι γυναίκες και τα κορίτσια με αναπηρία συγκαταλέγονται μεταξύ αυτών που επηρεάζονται περισσότερο από τον μισαναπηρισμό. Ο μισαναπηρισμός είναι μια μορφή καταπίεσης που προκύπτει από τη συστηματική αξιολόγηση των ικανοτήτων του σώματος και του μυαλού των ανθρώπων με βάση τις κοινωνικά κατασκευασμένες ιδέες περί κανονικότητας, νοημοσύνης, ελκυστικότητας και παραγωγικότητας. 175 (37,1%) συμμετέχουσες στην έρευνα αναγνώρισαν τον μισαναπηρισμό ως καταπιεστικό παράγοντα στη ζωή τους.
Προσβασιμότητα
Να διασφαλίσουν την ισότιμη πρόσβαση σε περιβάλλοντα και πληροφορίες για τις γυναίκες και τα κορίτσια ανεξαρτήτως κατηγορίας αναπηρίας. Η πρόσβαση στα μέσα μαζικής μεταφοράς, στα κτίρια και στο περιβάλλον, καθώς και η πρόσβαση σε ψηφιακές και μη ψηφιακές πληροφορίες, είναι η πρώτη και κύρια προϋπόθεση για την ανεξάρτητη διαβίωση. Η επαρκής και δωρεάν υποστηρικτική τεχνολογία και η παροχή διερμηνείας για τους χρήστες νοηματικής γλώσσας είναι επίσης ζωτικής σημασίας.
Σύμφωνα με την έρευνα, το 46,8% των γυναικών με αναπηρία είχαν δυσκολίες πρόσβασης σε δημόσια κτίρια και το 38,6% των συμμετεχουσών στην έρευνα βρήκαν τις υπηρεσίες των δημόσιων συγκοινωνιών μη προσβάσιμες.
Να βελτιώσουν το συνολικό επίπεδο προσβασιμότητας των επικοινωνιών, συμπεριλαμβανομένων των ψηφιακών εργαλείων, των εγγράφων και των πρόσωπο με πρόσωπο επικοινωνιών. Αυτό πρέπει να γίνει σε συνεργασία με τις οργανώσεις των ατόμων με αναπηρία και τους επαγγελματίες προσβασιμότητας, και με την τήρηση της εναρμονισμένης νομοθεσίας της ΕΕ για την προσβασιμότητα. Πρέπει να αναγνωριστούν όλες οι εθνικές νοηματικές γλώσσες και να καταστούν διαθέσιμοι οι νόμοι και οι πολιτικές σε ευανάγνωστες (“easy-to-read) μορφές.
Συμπερίληψη στον τομέα της ισότητας των φύλων
Να υποστηρίξουν μια προσέγγιση που να συμπεριλαμβάνει τη διάσταση της αναπηρίας στην ισότητα των φύλων και στην ενδυνάμωση των γυναικών. Με τη συμπερίληψη των ανησυχιών των γυναικών και των κοριτσιών με αναπηρία σε βασικά στρατηγικά έγγραφα, συμπεριλαμβανομένου του Σχεδίου Δράσης της ΕΕ για Θέματα Φύλου III, και στην εφαρμογή της Στρατηγικής της ΕΕ για την Ισότητα των Φύλων, θα βελτιωθούν τα ανθρώπινα δικαιώματα και τα κοινωνικοοικονομικά αποτελέσματα για τις γυναίκες και τα κορίτσια με αναπηρία.
Ευαισθητοποίηση
Να διασφαλίσουν την ευαισθητοποίηση της κοινής γνώμης στα δικαιώματα των γυναικών και των κοριτσιών με αναπηρία. Οι οργανώσεις των γυναικών με αναπηρία θα πρέπει να έχουν ηγετικό ρόλο σε αυτές τις εκστρατείες. Η ευαισθητοποίηση μπορεί να επιτευχθεί μέσω: προσβάσιμων και χωρίς αποκλεισμούς προγραμμάτων κατάρτισης, της σύστασης οργάνων λήψης αποφάσεων και επιτροπών υπό την ηγεσία των γυναικών με αναπηρία και της διάθεσης επαρκών πόρων. Η ευαισθητοποίηση σχετικά με τη βία, την πρόσβαση στη δικαιοσύνη, τα κοινωνικά δικαιώματα, το δικαίωμα στην πολιτική και στη συμμετοχή στα κοινά, καθώς και στη σεξουαλική και αναπαραγωγική υγεία και στα σεξουαλικά και αναπαραγωγικά δικαιώματα αποτελούν κρίσιμα πεδία που πρέπει να εξετάζονται σε όλα τα σχέδια δράσης.
Να διασφαλίσουν την υλοποίηση εκστρατειών ευαισθητοποίησης της κοινωνίας στα δικαιώματα και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια των γυναικών και των κοριτσιών με αναπηρία. Οποιαδήποτε μορφή στιγματισμού, στερεοτύπων, διακρίσεων και προκαταλήψεων λόγω φύλου και αναπηρίας είναι μη αποδεκτή. Οι επαγγελματίες στον τομέα της υγείας, οι επαγγελματίες που εργάζονται στο δικαστικό σύστημα και οι επαγγελματίες στον τομέα της εκπαίδευσης πρέπει να βρίσκονται στο επίκεντρο της λήψης κατάλληλης κατάρτισης σχετικά με το πώς να συμπεριφέρονται με σεβασμό και ισότητα στις γυναίκες και τα κορίτσια με αναπηρία.
Ισότητα ενώπιον του νόμου
Να διασφαλίσουν την αναγνώριση των γυναικών και των κοριτσιών με αναπηρία ενώπιον του νόμου σε ισότιμη βάση με τους άλλους. Η Επιτροπή των Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρίες ανέφερε ότι το ποσοστό των γυναικών με αναπηρία στις οποίες επιβάλλεται η υποκαθιστάμενη λήψη αποφάσεων είναι υψηλότερο από ό,τι των ανδρών με αναπηρία. Ως εκ τούτου, είναι ιδιαίτερα σημαντικό να επαναβεβαιώσουμε ότι η δικαιοπρακτική ικανότητα των γυναικών με αναπηρία πρέπει να αναγνωρίζεται σε ίση βάση με τους άλλους.
Να διασφαλίσουν ότι οι γυναίκες και τα κορίτσια με αναπηρία μπορούν να ασκήσουν τη δικαιοπρακτική τους ικανότητα. Πρέπει να είναι σε θέση να λαμβάνουν αποφάσεις σχετικά με διάφορες πτυχές της ζωής τους, συμπεριλαμβανομένης της διατήρησης της γονιμότητάς τους, του δικαιώματός τους στη μητρότητα, της σύναψης σχέσεων, της κτήσης και της κληρονομιάς ακινήτων και περιουσιακών στοιχείων, της διατήρησης του δικαιώματός τους να εργάζονται εάν το επιθυμούν, καθώς και του ελέγχου των οικονομικών τους.
Ανεξάρτητη διαβίωση και συμπερίληψη
Να διασφαλίσουν την ανάπτυξη υποστήριξης και υπηρεσιών σε επίπεδο τοπικής κοινότητας για τις γυναίκες και τα κορίτσια με αναπηρία -αντί της ιδρυματοποίησης. Όλες οι υποδομές για τη στέγαση, την εκπαίδευση, την υγειονομική περίθαλψη και τις λοιπές υπηρεσίες πρέπει να είναι προσβάσιμες, έτσι ώστε οι γυναίκες και τα κορίτσια με αναπηρία να μπορούν να επωφεληθούν από τις υπηρεσίες που απευθύνονται στον γενικό πληθυσμό. Πρέπει να σημειωθεί ότι τα παραδοσιακά μοντέλα φροντίδας οδηγούν σε απώλεια αυτονομίας, οικονομική αποδυνάμωση, διαχωρισμό και απομόνωση των γυναικών και των κοριτσιών με αναπηρία από την υπόλοιπη κοινότητα σε ιδρύματα ή στην οικογενειακή εστία.
Να προωθήσουν υπηρεσίες σε επίπεδο τοπικής κοινότητας ως μια δικαιωματική προσέγγιση που υποστηρίζει τις γυναίκες με αναπηρία και τις μητέρες παιδιών με αναπηρία. Τα παραδοσιακά μοντέλα φροντίδας επιβάλλουν στα μέλη της οικογένειας, ιδίως στις γυναίκες, ένα δυσανάλογο βάρος στη μη αμειβόμενη εργασία φροντίδας. Οι γυναίκες με αναπηρία ενεργούν επίσης ως φροντιστές πολλών μελών της οικογένειας με και χωρίς αναπηρία.
Υγεία και αποκατάσταση
Να διασφαλίσουν ότι οι γυναίκες και τα κορίτσια με αναπηρία έχουν πρόσβαση στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο υγειονομικής περίθαλψης, συμπεριλαμβανομένης της πρόσβασης στη σεξουαλική και αναπαραγωγική υγεία και τις υπηρεσίες ψυχικής υγείας. Οι δείκτες φύλου και αναπηρίας πρέπει να περιλαμβάνονται στις μελέτες που σχετίζονται με την υγεία προκειμένου να αποφευχθεί οποιαδήποτε ανισότητα. Το 72% των συμμετεχουσών στην έρευνα διευκρίνισαν ότι πρέπει να λαμβάνουν ιατρικές υπηρεσίες σε τακτική βάση εξαιτίας της αναπηρίας τους. Ο σεξισμός στον ιατρικό τομέα, συμπεριλαμβανομένης της κυριαρχίας των ανδρικών προτύπων στα συστήματα υγειονομικής περίθαλψης, θέτει σε κίνδυνο τη ζωή πολλών γυναικών με αναπηρία.
Να αναπτύξουν την οικονομική προσιτότητα της υγειονομικής περίθαλψης προκειμένου τα άτομα με αναπηρία να μπορούν να πληρώνουν τα έξοδα υγειονομικής περίθαλψης που σχετίζονται με την αναπηρία τους καθώς και τα έξοδα μεταφοράς για την πρόσβαση σε εγκαταστάσεις που ανταποκρίνονται στις ανάγκες τους. Σύμφωνα με την έρευνα, το 46,6% των συμμετεχουσών είχε δυσκολίες πρόσβασης σε ιατρικές υπηρεσίες. Το ποσοστό δυσκολιών πρόσβασης σε φαρμακευτική αγωγή ανέρχεται σε 38,6%.
Να παρέχουν επαρκή υγειονομική υποστήριξη και συμβουλευτικές υπηρεσίες στις μητέρες παιδιών με αναπηρία και στις γυναίκες με αναπηρία. Οι μητέρες και οι φροντιστές παιδιών με αναπηρία συχνά αντιμετωπίζουν προβλήματα πρόσβασης σε κατάλληλα νοσοκομεία και φάρμακα. Από τις 130 μητέρες παιδιών με αναπηρία που συμμετείχαν στην έρευνα, μόνο 16 έχουν τακτικώς πρόσβαση σε δωρεάν και εξειδικευμένη υποστήριξη και υπηρεσίες.
Να παρέχουν επαρκείς ιατρικές και παραϊατρικές ομάδες εκπαιδευμένες σε θέματα αναπηρίας. Επισημαίνουμε ότι πολλές γυναίκες και κορίτσια με αναπηρία έχουν αντιμετωπίσει την έλλειψη έγκαιρης αναγνώρισης της αναπηρίας τους. Οι γυναίκες με νοητική αναπηρία και οι γυναίκες με μη ορατές αναπηρίες είναι μεταξύ εκείνων που υποφέρουν περισσότερο από την καθυστέρηση στην αναγνώριση της αναπηρίας τους. Εξαιτίας αυτού, δεν έχουν πρόσβαση στην απαραίτητη υποστήριξη.
Επισημαίνουμε ότι υπάρχει υψηλό ποσοστό μισαναπηρικής γλώσσας σε βάρος των γυναικών και των κοριτσιών με αναπηρία που χρησιμοποιείται από τους επαγγελματίες υγείας. Το 42% των συμμετεχουσών στην έρευνα επεσήμανε ως σημαντικό ζήτημα την έλλειψη υγιούς και αμερόληπτης επικοινωνίας με το ιατρικό προσωπικό.
Συμπεριληπτική εκπαίδευση
Να διασφαλίσουν εκπαίδευση χωρίς αποκλεισμούς για τα κορίτσια και τις γυναίκες με αναπηρία με ισότιμο και προσβάσιμο τρόπο. Αυτό θα ωφελήσει επίσης τις ίσες ευκαιρίες και τα δικαιώματα σε άλλους τομείς, συμπεριλαμβανομένης της αγοράς εργασίας και της πολιτικής σφαίρας.
Να παρέχουν τα μέσα για την πρόσβαση στη συμπεριληπτική εκπαίδευση προκειμένου τα κορίτσια και οι γυναίκες με αναπηρία να μην εξαρτώνται πλέον αποκλειστικά από την προσωπική επένδυση των γονέων και των εκπαιδευτικών.
Να χρηματοδοτούν την αρχική και τη συνεχιζόμενη κατάρτιση των εκπαιδευτικών και την παροχή επαγγελματιών υποστήριξης εντός των σχολείων με τρόπο που να ανταποκρίνεται στις ανάγκες των μαθητριών με αναπηρία. Η κατάρτιση θα πρέπει να επικεντρωθεί στις ιδιαιτερότητες του φύλου σε συνδυασμό με την αναπηρία. Θα πρέπει επίσης να επικεντρωθεί στην αναγνώριση και τον σεβασμό των δικαιωμάτων των γυναικών και των κοριτσιών με αναπηρία, και να προωθηθούν αποτελεσματικές δράσεις για την εξάλειψη των υφιστάμενων στερεοτύπων σε βάρος τους.
Να διασφαλίσουν την ισότιμη εκπαίδευση των γυναικών και των κοριτσιών με αναπηρία στην τεχνολογία και τις ψηφιακές λύσεις με προσβάσιμο τρόπο. Στη σημερινή τεχνολογική εποχή είναι ζωτικής σημασίας να ενταχθούν οι γυναίκες και τα κορίτσια με αναπηρία σε προσβάσιμα προγράμματα τεχνολογικής κατάρτισης και να ενισχυθεί ο καθολικός σχεδιασμός στα προϊόντα. Η πρόσβαση στην τεχνολογία για τις γυναίκες και τα κορίτσια με αναπηρία πρέπει να θεωρείται βασικός παράγοντας για την ανεξάρτητη διαβίωση και την αυτονομία. Η έρευνα δείχνει ότι το 29,1% των συμμετεχουσών αντιμετωπίζουν δυσκολίες πρόσβασης σε πληροφορίες στο διαδίκτυο. Λόγω της έλλειψης πρόσβασης σε ειδική κατάρτιση που αφορά στην ψηφιακή προσβασιμότητα, πολλές γυναίκες και κορίτσια με αναπηρία δεν χρησιμοποιούν ψηφιακά περιβάλλοντα.
Συλλογή δεδομένων και έρευνα
Να προωθήσουν τη συλλογή αναλυτικών δεδομένων σε επίπεδο ΕΕ ανά είδος αναπηρίας, φύλο, ηλικία, χώρα ή περιφέρεια και περιοχή (αγροτική ή αστική) προκειμένου να αξιολογήσουν τον αντίκτυπο των πολιτικών και των προγραμμάτων της ΕΕ.
Να προωθήσουν τη διεξαγωγή ειδικών μελετών για τις γυναίκες με αναπηρία προκειμένου να ενημερωθούν καλύτερα για την κατάστασή τους και να βρουν απαντήσεις προσαρμοσμένες στις ανάγκες τους.
Να υποστηρίξουν και να χρηματοδοτήσουν οργανώσεις ατόμων με αναπηρία για τη συλλογή των δικών τους δεδομένων και στατιστικών, μεταξύ άλλων σχετικά με την κατάσταση των γυναικών και των κοριτσιών με αναπηρία.
- Ηγεσία
Η ηγεσία είναι ο τρόπος με τον οποίο οι γυναίκες και τα κορίτσια με αναπηρία μπορούν να ζήσουν τη ζωή τους ως ανεξάρτητα άτομα, να επωφεληθούν από τα δικαιώματά τους στην κοινωνία και να λάβουν τις δικές τους αποφάσεις. Οι γυναίκες με αναπηρία είναι σημαντικοί παράγοντες όχι μόνο για τη ζωή τους αλλά και για την κοινωνία.
Καλούμε την Ευρωπαϊκή Ένωση και τους εθνικούς φορείς χάραξης πολιτικής:
Δικαίωμα στη σωματική ακεραιότητα
Να διασφαλίσουν το δικαίωμα στη σωματική ακεραιότητα των γυναικών και των κοριτσιών με αναπηρία ως προϋπόθεση για την ηγεσία τους. Οι γυναίκες με αναπηρία πρέπει να έχουν την ικανότητα να ασκούν τις θεμελιώδεις έννοιες της εξουσίας, της ελεύθερης επιλογής και της αξιοπρέπειας – και να έχουν πλήρη έλεγχο του σώματός τους και πρόσβαση σε αυτό. Η αναγκαστική στείρωση, ο γάμος σε παιδική ηλικία, η έλλειψη ευρείας σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης και οι κοινωνικές νόρμες που αυτο- περιορίζουν τα άτομα, είναι μερικές από τις συνέπειες της παραβίασης της σωματικής αυτονομίας και ακεραιότητας του ατόμου.
Να ποινικοποιήσουν την αναγκαστική στείρωση και την αναγκαστική άμβλωση των γυναικών και των κοριτσιών με αναπηρία σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες. Η αναγκαστική στείρωση εξακολουθεί να επιτρέπεται σε τουλάχιστον 13 κράτη μέλη της ΕΕ για άτομα που στερούνται δικαιοπρακτικής ικανότητας. Η αναγκαστική στείρωση συνιστά μορφή εκμετάλλευσης των σεξουαλικών και αναπαραγωγικών δικαιωμάτων των γυναικών και μπορεί να οδηγήσει σε περαιτέρω σεξουαλική εκμετάλλευση, ιδίως των γυναικών που διαβιούν σε ιδρύματα. Όταν η αναγκαστική στείρωση δεν αποτελεί διακριτό αδίκημα αποφεύγεται πιθανή ποινική δίωξη προς τρίτους που είτε έδωσαν τη συγκατάθεσή τους είτε την εκτέλεσαν.
Πρόσβαση στη δικαιοσύνη
Να θεσπίσουν ειδικούς μηχανισμούς αποζημίωσης και αποκατάστασης των γυναικών και των κοριτσιών με αναπηρία που υπέστησαν οποιαδήποτε μορφή βίας. Σε πολλά από τα κράτη μέλη της ΕΕ υπάρχει κενό στην πρόσβαση στη δικαιοσύνη και την αποκατάσταση για τα άτομα με αναπηρία που είναι επιζώντες βίας. Πρέπει να θεσπιστούν και να εφαρμοστούν μηχανισμοί για την επεξεργασία των αιτήσεων αποζημίωσης. Οι διαδικασίες υποβολής αιτήσεων πρέπει να είναι προσβάσιμες και ασφαλείς για τις γυναίκες και τα κορίτσια με αναπηρία. Είναι επίσης ζωτικής σημασίας να παρέχεται κατάρτιση σχετικά με τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία, μεταξύ άλλων στο πλαίσιο της Στρατηγικής για την ευρωπαϊκή δικαστική κατάρτιση.
Να διασφαλίσουν τη θέσπιση και εφαρμογή της Οδηγίας της ΕΕ για την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών και της ενδοοικογενειακής βίας, υπό το πρίσμα του φύλου και της αναπηρίας.
Να προβλέψουν την παροχή πόρων για την ταχεία εφαρμογή της Σύμβασης του Συμβουλίου της Ευρώπης για την πρόληψη και την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών και της ενδοοικογενειακής βίας («Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης») και την επικύρωσή της από τις ευρωπαϊκές χώρες που δεν έχουν ακόμη προσχωρήσει στη Σύμβαση.
Αναπαραγωγικά δικαιώματα και δικαίωμα στην οικογενειακή ζωή
Να διασφαλίσουν τα υψηλότερα πρότυπα σεξουαλικής και αναπαραγωγικής υγειονομικής περίθαλψης για όλες τις γυναίκες με αναπηρία. Πρέπει να γίνει με σεβασμό, καλύπτοντας τις ανάγκες τους και εκπληρώνοντας τις επιθυμίες τους. Το δικαίωμα στη σεξουαλική και αναπαραγωγική υγειονομική περίθαλψη συνεπάγεται το δικαίωμα να λαμβάνει κανείς τις δικές του αποφάσεις ελεύθερα και υπεύθυνα και να έχει πρόσβαση στις σχετικές υπηρεσίες και εξοπλισμό. Η έλλειψη γυναικολογικής φροντίδας και πρόσβασης σε ασφαλή άμβλωση συγκαταλέγονται στις κύριες προκλήσεις για τις γυναίκες με αναπηρία κατά την άσκηση της αναπαραγωγικής υγείας και των αναπαραγωγικών δικαιωμάτων τους.
Να υποστηρίξουν το δικαίωμα των γυναικών με αναπηρία να δημιουργήσουν οικογένεια και του ίσου δικαιώματός τους στο γάμο, τη μητρότητα – συμπεριλαμβανομένης και της υιοθεσίας- και τις σχέσεις.
Εργασία και απασχόληση
Να διασφαλίσουν ίσες ευκαιρίες απασχόλησης για τις γυναίκες με αναπηρία κατά τρόπο που να αναγνωρίζει και να αντιμετωπίζει τα βαθύτερα αίτια της ανισότητας. Η ανεργία μπορεί να οδηγήσει σε φτώχεια και κοινωνικό αποκλεισμό. Σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία, μόνο το 48,3% των γυναικών με αναπηρία εργάζονται στην Ευρώπη και μόνο το 24% των γυναικών με αναπηρία εργάζονται με πλήρη απασχόληση.
Να θεσπίσουν Εγγύηση για την απασχόληση και τις δεξιότητες των ατόμων με αναπηρία, στη βάση των επιτυχημένων Εγγυήσεων για τη Νεολαία, με σκοπό να παράσχουν χρηματοδότηση και στήριξη ώστε να διασφαλιστεί ότι οι γυναίκες με αναπηρία έχουν ίση πρόσβαση στην εκπαίδευση, στην κατάρτιση και στις ευκαιρίες απασχόλησης, συμπεριλαμβανομένης της αυτοαπασχόλησης και της επιχειρηματικότητας.
Να διασφαλίσουν την ύπαρξη ποιοτικού εργασιακού περιβάλλοντος για τις γυναίκες με αναπηρία. Πίσω από τα δεδομένα για την απασχόληση, η πραγματικότητα της ποιότητας της απασχόλησης με την οποία έρχονται αντιμέτωπες οι γυναίκες με αναπηρία συχνά αποκρύπτεται, και οι εργαζόμενοι με αναπηρία αντιμετωπίζουν διακρίσεις στην εργασία. Μερικά από τα ζητήματα που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες με αναπηρία αφορούν στην έλλειψη εύλογων προσαρμογών, στην έλλειψη πρόσβασης σε υποστηρικτική τεχνολογία, στον ανεπαρκή μισθό και τη μείωση των ωρών εργασίας, γεγονός που θέτει εμπόδια στο δικαίωμά τους σε ένα δίκαιο σχέδιο/πρόγραμμα συνταξιοδότησης. Το μισθολογικό χάσμα μεταξύ ανδρών-γυναικών και μεταξύ ατόμων με και χωρίς αναπηρία δημιουργεί μια κατάσταση όπου οι γυναίκες με αναπηρία δεν λαμβάνουν ίση αμοιβή για ίση εργασία. Επιπλέον, μερικές φορές όσον αφορά στο επίδομα αναπηρίας, είτε αυτό διακόπτεται όταν εργάζονται είτε μειώνεται. Οι συμμετέχουσες στην έρευνά μας από την Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη αντιμετωπίζουν περισσότερο αυτό το πρόβλημα.
Να διασφαλίσουν μια ασφαλή ισορροπία μεταξύ οικογένειας και εργασίας για τις μητέρες -με ή χωρίς αναπηρία- παιδιών με αναπηρία. Λόγω της έλλειψης κοινωνικής υποστήριξης σε πολλές χώρες, οι μητέρες παιδιών με αναπηρία αναλαμβάνουν την ευθύνη της φροντίδας της οικογένειας. Θα πρέπει να λαμβάνουν αρκετή υποστήριξη προκειμένου να μπορούν, εάν το επιθυμούν, να εργαστούν με μερική ή πλήρη απασχόληση.
Πολιτική συμμετοχή και συμμετοχή στα κοινά
Να διασφαλίσουν τη συμμετοχή των γυναικών με αναπηρία στην πολιτική και δημόσια ζωή, διευκολύνοντας τη συμμετοχή τους σε όλες τις δημόσιες διαδικασίες λήψης αποφάσεων. Αυτό θα γίνει πραγματικότητα με την εφαρμογή χαρακτηριστικών προσβασιμότητας, εύλογων προσαρμογών, την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών στις εκλογές, συμπεριλαμβανομένης της παρενόχλησης, και την ευαισθητοποίηση της κοινωνίας. Οι γυναίκες με αναπηρία πρέπει να λαμβάνουν την κατάλληλη και αναγκαία υποστήριξη σε όλα τα επίπεδα τόσο για να θέσουν υποψηφιότητα όσο και για να γίνουν πολιτικοί. Πρέπει να δούμε περισσότερες γυναίκες με αναπηρία στην κορυφή των εκλογικών καταλόγων και στα κοινοβούλιά μας.
Να υποστηρίξουν την αντικατάσταση των καθεστώτων υποκαθιστάμενης λήψης αποφάσεων -που στερούν από τα άτομα με αναπηρία τη δικαιοπρακτική τους ικανότητα- από καλά χρηματοδοτούμενα συστήματα υποστηριζόμενης λήψης αποφάσεων.
Διακυβέρνηση και οργανώσεις γυναικών με αναπηρία
Να διασφαλίσουν τη συμμετοχή των αντιπροσωπευτικών οργανώσεων των ατόμων με αναπηρία, συμπεριλαμβανομένων των οργανώσεων των γυναικών με αναπηρία, σε όλα τα θέματα που σχετίζονται με την αναπηρία και σε όλα τα προγράμματα που ενσωματώνουν τη διάσταση του φύλου. Κατά τη διαβούλευση με τις οργανώσεις των ατόμων με αναπηρία, οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής πρέπει να διασφαλίζουν ότι οι οργανώσεις αυτές λαμβάνουν υπόψη τις ανησυχίες και τις απόψεις των γυναικών με αναπηρία και ότι οι γυναίκες με αναπηρία έχουν θέση στο τραπέζι.
Να διαβουλεύονται με τις οργανώσεις των γυναικών με αναπηρία για τον σχεδιασμό και την εφαρμογή κοινωνικών υπηρεσιών, δημόσιων υποδομών και συστημάτων πολιτικής προστασίας.
Να δίνουν προτεραιότητα στη χρηματοδότηση των αντιπροσωπευτικών οργανώσεων των γυναικών με αναπηρία κατά τρόπο ώστε να μπορούν να συμβάλουν στην ισότητα ευκαιριών για τις γυναίκες και τα κορίτσια με αναπηρία. Επίσης, είναι σημαντικό να ενθαρρυνθούν οι οργανώσεις για τα δικαιώματα των γυναικών να συνεκτιμήσουν την οπτική της αναπηρίας (“disability lens”) σε όλες τις εργασίες και τις διαδικασίες τους.
- Το μέλλον που θέλουμε
Κάθε γυναίκα και κορίτσι με αναπηρία πρέπει να αντιμετωπίζεται και να γίνεται αποδεκτή με την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και σεβασμό που της αξίζει.
Καλούμε για ένα μέλλον όπου οι διαφορετικές εμπειρίες όλων των γυναικών και των κοριτσιών με αναπηρία εμπλουτίζουν τις κοινωνίες μας.
Καλούμε όλα τα φεμινιστικά κινήματα να ενισχύσουν τις δράσεις τους χαιρετίζοντας την εμπειρία της διαφορετικότητας των γυναικών με αναπηρία.
Ένα μέλλον όπου εργαζόμαστε μαζί για να διασφαλίσουμε ότι όλες οι γυναίκες και τα κορίτσια με αναπηρία ζουν ειρηνικά, σε έναν δίκαιο κόσμο, όπου είναι ασφαλείς και προστατευμένες.
Ενόψει των Ευρωπαϊκών εκλογών του 2024, απαιτούμε από την Ευρωπαϊκή Ένωση και τις κυβερνήσεις μας:
- Πλήρη συμμετοχή των γυναικών με αναπηρία ως ψηφοφόρων και υποψηφίων σε όλες τις εκλογές – συμπεριλαμβανομένου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, καθώς και σε εθνικό και τοπικό επίπεδο.
- Ουσιαστική συμπερίληψη και ηγεσία στη λήψη αποφάσεων, μεταξύ άλλων με την ενίσχυση των μέτρων προσβασιμότητας για τη συμμετοχή των γυναικών και των κοριτσιών με αναπηρία σε όλα τα θέματα.
- Αυξημένη προβολή και ευαισθητοποίηση από και για τις γυναίκες και τα κορίτσια με αναπηρία. Τα δικαιώματα των γυναικών και των κοριτσιών με αναπηρία πρέπει να συμπεριλαμβάνονται και να είναι ορατά στο έργο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και πέρα από αυτήν.
- Συγκεκριμένες στοχευμένες δράσεις για τη μείωση του επιπέδου φτώχειας που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες με αναπηρία, μέσω μέτρων ίσης απασχόλησης και αμοιβής, και διασφαλίζοντας ότι το ποσό των αναπηρικών επιδομάτων που λαμβάνουν οι γυναίκες και τα κορίτσια με αναπηρία διατηρείται ανεξάρτητα από το καθεστώς απασχόλησης ή τα οικονομικά μέσα των συντρόφων και των οικογενειών τους.
- Ψήφιση της Οδηγίας της ΕΕ για την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών και τον τερματισμό της αναγκαστικής στείρωσης γυναικών και κοριτσιών με αναπηρία σε ολόκληρη την Ευρώπη.
- Χρηματοδότηση οργανώσεων και προγραμμάτων που υποστηρίζουν την ενδυνάμωση, την ηγεσία και τη βελτίωση των δικαιωμάτων των γυναικών και των κοριτσιών με αναπηρία.
Τίποτα χωρίς τις γυναίκες και τα κορίτσια με αναπηρία!
Το Μανιφέστο στα αγγλικά:Το Μανιφέστο στα αγγλικά
Το Μανιφέστο στα ελληνικά: Το Μανιφέστο στα ελληνικά
Πηγή: www.esamea.gr
