Προσφάτως διαπιστώθηκε μέσα από έρευνες ότι η ορμόνη προωθεί επίσης την αντίσταση στην ινσουλίνη στους μυς και εμποδίζει την απελευθέρωση της ινσουλίνης από το πάγκρεας. Αυτές οι δύο επιδράσεις της ορμόνης συντελούν στην εκδήλωση του διαβήτη τύπου 2, μέχρι τώρα όμως παρέμενε άγνωστο σε ποιο βαθμό αυξάνουν τον κίνδυνο.
Προκειμένου να εξετάσουν τον ακριβή ρόλο της αλδοστερόνης στον διαβήτη τύπου 2, ο Δρ Τζόσεφ και οι συνεργάτες του ανέλυσαν στοιχεία που αφορούσαν 1.600 ανθρώπους από ποικίλες υπο-ομάδες του πληθυσμού των ΗΠΑ. Συνολικά, διαπίστωσαν οι ερευνητές, ο κίνδυνος διαβήτη τύπου 2 ήταν υπερδιπλάσιος για όσους είχαν υψηλά επίπεδα αλδοστερόνης συγκριτικά με όσους είχαν τα χαμηλότερα. Μάλιστα, η επίδραση της ορμόνης ήταν μεγαλύτερη σε συγκεκριμένους πληθυσμούς, αφού από τα στοιχεία προέκυψε ότι τα υψηλά επίπεδά της τριπλασιάζουν τον κίνδυνο διαβήτη μεταξύ των Αφροαμερικανών, ενώ για τους Αμερικανούς κινεζικής καταγωγής ο κίνδυνος υπολογίστηκε πως ήταν 10 φορές μεγαλύτερος.
Πηγή: Ηλεκτρονικό περιοδικό «Health daily»