Από τον ΓΙΩΡΓΟ ΚΙΟΥΣΗ
g.kiousis@eleftherotypia.net

Εφτά κωφοί-βαρήκοοι ηθοποιοί, οι οποίοι χρησιμοποιούν τη γλώσσα του σώματος, αλλά και τη δική τους τη Νοηματική, της Θεατρικής Ομάδας «Τρελά Χρώματα», παρουσίασαν στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο την παράσταση «Από το Σκοτάδι στο Φως» με αρχαίες τραγωδίες.

Τη σκηνοθεσία είχε η Ελλη Μερκούρη

– Τέχνη για όλους;

Ο.Δ.: «Θα ήθελα να δέχονται τα άτομα με αναπηρία, να είναι όλοι ίσοι με όλους. Η τέχνη είναι για όλους, άρα και το θέατρο ανήκει σε όλους. Κι εμείς έχουμε θέση μέσα σ΄ αυτό. Ενα από τα όνειρά μου είναι να δημιουργηθεί Δραματική Σχολή για άτομα με απώλεια ακοής. Θέλω όλοι να μας ακούσουν, έχουμε πάντα να πούμε κάτι. Μην κλείνετε τα μάτια σας. Ανοίξτε τα… Είμαστε εδώ».

– Τραγωδία σημαίνει;

Σ.Ζ.: «Το να παίζεις τραγωδία είναι πρωταθλητισμός! Είναι σαν αγώνας ζωής με αυτά που ζούμε τώρα γύρω μας. Απαιτεί πάθος, ενέργεια και να είσαι μέσα σου σε συνεχή εγρήγορση. Ναι, νιώθω δέος όταν ερμηνεύω τον ήρωα και το Χορικό που έχει τα ποιητικά κείμενα των Αρχαίων Τραγικών και προσπαθώ να μεταδώσω την ουσία τους στους θεατές. Κάτι σαν μυστήριο… ότι υπάρχει ελπίδα μέσα μας».

– Το όνειρό σου;

Β.-Κ.Μ.: «Ηταν να γίνω ηθοποιός και όπως όλα δείχνουν, ποτέ δεν μπορείς να ξέρεις! Φαντάζομαι το να καλείσαι να ερμηνεύσεις ένα κείμενο σαν αυτό σ΄ ένα περιβάλλον όπως η Επίδαυρος, πρέπει να είναι φοβερή πρόκληση! Εμείς, αν μπορούσαμε να παίξουμε εκεί, θα δείχναμε σε όλους ότι οι κωφοί μπορούμε να δείξουμε συναισθήματα… Πρέπει να κατανοήσουν όλοι ότι οι κωφοί μπορούν να συμμετέχουν και να παίζουν κανονικά με τη δική τους γλώσσα, τη νοηματική. Οι κωφοί… στην Επίδαυρο… Θα ΄θελα να το ζήσω, χωρίς να το έχω καημό. Δεν είναι το θέατρο η μόνη αξία στη ζωή. Δεν θέλω να ονειροβατώ στη ζωή μου. Μακάρι όμως να πραγματοποιηθεί το όνειρό μου».

– Θέατρο και θεατής;

Κ.Ρ.: «Θα ήθελα ο θεατής να φεύγει από το θέατρο, έχοντας βιώσει ένα μάθημα τέχνης, που διδάσκεται όμως μονάχα εκφραστικά μέσω σωματικών κινήσεων και συναισθημάτων. Πιστεύω ότι ο θεατής όταν παρακολουθεί μια παράσταση δεν ψυχαγωγείται μόνο, αλλά παίρνει μαθήματα ζωής και μηνύματα, έτσι ώστε όταν φύγει από το θέατρο, πάει σπίτι του και κάτσει στον καναπέ του, να φέρει στο μυαλό του τα συναισθήματα και τις αναμνήσεις που του ξύπνησαν κατά τη διάρκεια της παράστασης. Να νιώσει ζωντανός και γοητευμένος από τη μαγεία των χαρακτήρων της παράστασης».

– Τι ρόλο πήρες;

Μ.Ρ.: «Η σκηνοθέτρια μου ανέθεσε τον πρώτο ρόλο του Αίαντα και δεύτερο εκείνον του Τειρεσία. Είμαι πολύ ενθουσιασμένη που ερμηνεύω αυτούς τους δύο ρόλους, διότι είναι μεγάλη πρόκληση από πλευράς υποκριτικής. Δύο εκ διαμέτρου αντίθετοι ήρωες. Απ΄ τη μια μεριά έχω να παίξω έναν ήρωα που νιώθει ότι χάνει τα λογικά του και αισθάνεται χαμένος, και απ΄ την άλλη, ερμηνεύω έναν μάντη που μιλάει σοφά. Αν δεν είναι αυτό πρόκληση, τότε τι είναι;»

– Θέατρο σε ομάδα κωφών;

Κ.Σ.: «Οταν μου παρουσιάστηκε η ευκαιρία, σκέφτηκα πως θα ήθελα να βιώσω αυτή την εμπειρία. Η τέχνη είναι αποδεδειγμένα μια παγκόσμια και πανανθρώπινη γλώσσα επικοινωνίας, με απεριόριστες εκφραστικές δυνατότητες. Και όλα μπορούν να γίνουν χωρίς λόγια… Γιατί η τέχνη δεν έχει όρια».

– Εχετε βοήθεια;

Μ.Σ.: «Θα το θέλαμε πολύ! Αυτή τη στιγμή δεν επιχορηγούμαστε από κανέναν δημόσιο ή ιδιωτικό φορέα. Συνεχίζουμε όμως να είμαστε ομάδα και να παίζουμε θέατρο, βάζοντας λεφτά από την τσέπη μας, γιατί ακριβώς αυτό… αγαπάμε το θέατρο και την Ομάδα μας! Σίγουρα, θα μας διευκόλυνε πολύ κάποια ενίσχυση από το υπουργείο Πολιτισμού ή από κάποιον άλλον φορέα».

– Το μήνυμά σας;

Ε.Μ.: «Ολοι οι ήρωες που ερμηνεύουν οι ηθοποιοί έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό. Μέχρι τώρα “ζουν” στο σκοτάδι και δεν μπορούν να δουν το φως. Το φως της αλήθειας, της ύπαρξης, της ίδιας της ζωής. “Ν΄ ανέβεις εύκολα δεν μπορείς στο φως του ήλιου”, λέει ο Αισχύλος διά μέσου των Περσών. Και είναι η αλήθεια. Η τραγική μοίρα του ανθρώπου αντανακλάει και φως. Αυτό που ζούμε τα τελευταία χρόνια αυτό δεν είναι; Το μήνυμα λοιπόν θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι: Υπάρχει Σκοτάδι, αλλά εσείς βρείτε το Φως».

Πηγή: Εφημερίδα «Ελευθεροτυπία»