3.8 ΜΕΣΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΔΙΚΤΥΩΣΗΣ ΚΑΙ ΑΤΟΜΑ ΜΕ ΟΠΤΙΚΕΣ ΑΝΑΠΗΡΙΕΣ
Τα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης απασχολούν τεράστιο ποσοστό του πληθυσμού σε διεθνή επίπεδο. Με 1,44 δισεκατομμύρια χρήστες του Faceboon, 300εκατομμύρια χρήστες του Twitter και 340 εκατομμύρια χρήστες του Linkedln, καταλαβαίνουμε πως υπάρχουν παντού στην καθημερινή μας ζωή και η πρόσβαση επιτρέπεται σε όλα τα άτομα ανεξαιρέτως κοινωνικού υπόβαθρου (Voykinska, Azenkot, 2016) .
Η καθημερινή χρήση φαντάζει σε όλες τις λειτουργίες για το άτομο, καθώς μέσω αυτών μπορεί να επικοινωνεί, να ενημερώνεται, να διαφημίζεται, να εκφράζεται, να μορφοποιείται και τελικά να αποκτά μία κοινωνική ταυτότητα, με την οποία μπορεί να εξελίσσεται και να δραστηριοποιείται στον ψηφιακό κόσμο.
Το ερώτημα, ωστόσο, είναι, κατά πόσο τα άτομα με οπτική αναπηρία μπορούν να κάνουν εύκολη και λογική χρήση των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης. Προφανώς ο βαθμός δυσκολίας σε αυτές τις περιπτώσεις αυξάνεται και τα άτομα αυτή δεν έχουν ίσες ευκαιρίες πρόσβασης. Ο λόγος είναι η έλλειψη οπτικής εικόνας και αναγνώρισης, προκειμένου να είναι ενεργοί στον ψηφιακό αυτό κόσμο. Και σε αυτό το σημείο ο λόγος στρέφεται στην ανάπτυξη των κατάλληλων τεχνολογικών εφαρμογών που θα επιτρέψουν την εύκολη πρόσβαση και διαχείριση στους ανάπηρους (Holier, 2007).
Πρόσφατα στατιστικά στοιχεία έδειξαν πως το 2,3 του γενικού πληθυσμού των ΗΠΑ αντιμετωπίζουν προβλήματα όρασης αλλά οι περισσότεροι έχουν πρόσβαση στα Μέσα κοινωνικής Δικτύωσης καθώς εξυπηρετούνται από τη χρήση των συσκευών ανάγνωσης οθόνης ή των εφαρμογών μεγέθυνσης οθόνης σε επιτραπέζιες πλατφόρμες (Voykinska, Azenkot, 2016).
Ωστόσο παρά ο ενδιαφέρον και την θέληση να αναπτυχθεί περαιτέρω αυτός ο κλάδος, τα προβλήματα που κάνουν δύσκολη την πρόσβαση, εξακολουθούν να υπάρχουν.
Το ελπιδοφόρο είναι πως πρόσφατες έρευνες έδειξαν πως άτομα με προβλήματα όρασης συμμετείχαν στην εφαρμογή του Facebook τόσο ενεργά, όσο και οι υπόλοιποι, με μειωμένη ίσως τη δραστηριότητα που είχε να κάνει με δημοσιεύσεις φωτογραφιών. Το ενδιαφέρον τους να ασχοληθούν με τα Μέσα οδηγεί και την ανάπτυξη της Τεχνολογίας σε αντίστοιχα μονοπάτια. Σε πολλές περιπτώσεις μάλιστα οι χρήστες σχημάτισαν και ανέπτυξαν στρατηγικές με σκοπό να ξεπεράσουν τα όποια εμπόδια έχουν κατά την πρόσβαση τους στα Μέσα. Τέτοιες ήταν συσκευές και σημεία εισόδου τα οποία οδηγούσαν σε εύκολη πρόσβαση, παρόμοια με εκείνη των υπολοίπων. Βέβαια οι κοινωνικές αλληλεπιδράσεις οριοθετούν την κατάσταση, καθώς η υποστήριξη μπορεί να προσφέρεται από πολλούς παράγοντες (Holier, 2007).
Η συνηθισμένη πλοήγηση στο Ίντερνετ απαιτεί ταχύτητα στην εύρεση πληροφοριών και στην πλοήγηση. Άτομα με μειωμένη τύφλωση μπορούν να πλοηγηθούν, με την υποστήριξη κατάλληλων εργαλείων και λογισμικών. Άτομα χωρίς όραση είναι σχεδόν απίθανο να καταφέρουν να λειτουργήσουν μέσα στα χρονικά αυτά περιθώρια. Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας τα άτομα με τύφλωσα αναλογούν στα 45 εκατομμύρια διεθνώς, κάτι το οποίο αυξάνει κατά πολύ τις απαιτήσεις. Εκείνα με προβλήματα όρασης έχουν συντριπτικό ποσοστό, καθώς αγγίζουν τα 314 εκατομμύρια. Προφανώς οι ανάγκες για Τεχνολογικές Εξελίξεις είναι τεράστιες (Buzzi, Leporini κα, 2010). Στις περιπτώσεις αυτές η είσοδος στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης γίνεται με την Υποστηρικτική Τεχνολογία, όπως θα ονομάσουμε τις Οθόνες Ανάγνωσης, τη Σύνθεση της Φωνής ή τα συστήματα Braille. Σε όλες, σχεδόν, τις περιπτώσεις που τα άτομα που επιθυμούν να εισέλθουν στα Μέσα αντιμετωπίζουν προβλήματα όρασης, γίνεται υψηλή χρήση των παραπάνω.
‘Άτομα με οπτική αναπηρία είναι σε θέση να απολαμβάνουν on-line κοινωνικά δίκτυα και εφαρμογές ώστε να επικοινωνούν με φίλους και να κοινωνούν με νέους ανθρώπους, με σκοπό να αναπτύξουν νέες γνωριμίες. Αυτό προαπαιτεί την πρόσβαση στο Διαδίκτυο αλλά και τα πέρασμα πολλών εμποδίων (Buzzi, Leporini κα, 2010). Συνοπτικά να αναφερθούν εργαλεία και λογισμικά τα οποία μπορούν να κάνουν πέρα τα παραπάνω εμπόδια:
– Η Οθόνη Ανάγνωσης
– Οι σχετικές Οδηγίες Προσβασιμότητας και Χρησιμότητας
– Η Μεθοδολογία χρήσης των Μέσων
– Συστήματα Σύνθεσης Φωνής
Τα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης μπορούν να αλλάξουν κατά πολύ την κοινωνική ζωή των ατόμων με οπτική αναπηρία. Αυτός ο λόγος αφορά μεγάλη αφορμή ώστε να αναπτυχθεί η Τεχνολογία περισσότερο πάνω στην πρόσβαση των ατόμων στα Μέσα. Η αλληλεπίδραση των χρηστών με διάφορες εφαρμογές και κυρίως του Facebook, διαφοροποιούν σε τεράστιο βαθμό την καθημερινότητα του (Shpigelman, Gill, 2014).
Φυσικά για κάθε ενδεχόμενο οι αναφερόμενες εφαρμογές σχετικά μ την Υποστήριξη των ατόμων αυτών στα Μέσα θα πρέπει να αναπτυχθούν στον ίδιο βαθμό που θα πρέπει να αναπτυχθούν και οι οδηγίες προστασίας των ατόμων αυτών κατά την πλοήγηση τους. Τα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης προσφέρουν πολλά στην ψυχαγωγία και τη σύνθεση του ατόμου, αλλά σε κάθε περίπτωση κρύβουν και κινδύνους. Άτομα με Οπτικές Αναπηρίες είναι περισσότερο ευάλωτα στους κινδύνους, λόγω έλλειψης όρασης κι για το λόγο αυτό η ανάπτυξη της προστασίας είναι απαραίτητη (Buzzi, Leporini κα, 2010).
