Το παρόν και το μέλλον του κράτους πρόνοιας προς τους πολίτες με προβλήματα αναπηρίας: H ίδρυση των κέντρων πιστοποίησης αναπηρίας και η εξέλιξη τους μέχρι σήμερα – ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ της ΚΑΜΑΤΣΟΥ ΒΑΣΙΛΙΚΗΣ – ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΔΥΤΙΚΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ, ΠΜΣ Δημόσια Διοίκηση – Δημόσιο Μάνατζμεντ – Μέρος 47ο
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ
Στα πλαίσια της κοινωνικής πολιτικής το Ελληνικό κράτος κάνει μεταρρυθμίσεις και δίνει έμφαση σε ένα κοινωνικό σύνολο που όλο και περισσότερο μεγαλώνει. Θέτει καινούργιες στρατηγικές έτσι ώστε να βελτιώσει την ζωή των ατόμων με αναπηρία και να διευκολύνει την πρόσβαση τους μέσω της ηλεκτρονικής εξυπηρέτησης, παρέχοντας όλες τις απαραίτητες υπηρεσίες και την ολοκληρωμένη πληροφόρησης τους. Η Εθνική Πύλη Αναπηρίας φαίνεται να είναι ένα δυναμικά εξελισσόμενο έργο, στο οποίο ενσωματώνονται σταδιακά πρόσθετες λειτουργικότητες .
Σταθερός στόχος είναι οι πολίτες να αποκτήσουν την θέση που δικαιούνται στην καθημερινή ζωή. Υπάρχουν πρωτοβουλίες που αίρουν τα πολλά εμπόδια που υπάρχουν. Πέραν των δικαιωμάτων των ατόμων με αναπηρία – Εθνική Στρατηγική 2024-2030 της Ε.Ε, η στάση της ελληνικής κυβέρνησης είναι αυτονόητη και έχει κεντρική υποχρέωση της κοινωνικής πολιτικής της, με απαραίτητο συντονισμό όλων των δράσεων ,που εμπλέκονται σε όλα τα υπουργεία, με σχέδιο έργων και δεσμευτικών χρονοδιαγραμμάτων. Οι πολίτες με αναπηρία πρέπει να είναι παρόντες στην καθημερινότητα της κοινωνίας. Πρέπει να υπάρχει ατομική ευαισθησία θέτοντας στο περιθώριο κάθε είδους διάκριση. Είναι αναγκαία η ισονομία και αλληλεγγύη. Προσβασιμότητα σε συγκοινωνίες και στο περιβάλλον. Οικονομική και επαγγελματική στήριξη .Επιδοτήθηκαν με 8% τα 13 προνοιακά επιδόματα (ΟΠΕΚΑ και ΕΦΚΑ) αλλά είναι πολύ σημαντική η επαγγελματική στήριξη των ατόμων. Γίνεται επιδότηση 3.000 θέσεων εργασίας για τα άτομα με αναπηρία. Είναι πολύ σημαντικό να είναι ενεργοί και αυτόνομοι σε μία πολιτεία με ίσα δικαιώματα σε όλα τα μέλη . Με βάση την αρχή της συμπεριληπτικότητας στην πόλη οι πολίτες πρέπει να γίνουν συμμέτοχοι στην καθημερινότητα της. Είναι αναγκαία η εγρήγορση της πολιτείας και ευαισθητοποίηση των πολιτών έτσι ώστε να ενσωματωθούν στην ελληνική κοινωνία ίσοι (80).
80 .ομιλία στην ημερίδα των ΕΣΑμεΑ «Δικαιώματα των ατόμων με Αναπηρία: Eθνική Στρατιγική 2024- 2030»
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
Αιλιανός , « Ποικίλη Ιστορία Β» , Κάκτος
Αντωνίου, Σ, ( 2009), «Ψυχολογία Ατόμων με Ειδικές Εκπαιδευτικές Ανάγκες ( Α’ τομ.)», Π.Χ.Πασχαλίδης
Arecht G. L., (1976) “The Sociology of Physical Disability and Rehabilitation”, Pittsburgh, The University of Pittsburgh Press
Αριστοτέλης , «Πολιτικά», Κάκτος Αριστοτέλης, « Περί τα Ζώα ιστορίαι», Κάκτος
«Απάτη με επιδόματα για τυφλούς στα Δωδεκάνησα»,07/09/2013, www.newsbeast.gr Βλάχου Α., (2012), «Εννοιολογικές προσεγγίσεις της αναπηρίας και οι επιπτώσεις τους στην εκπαίδευση των ατόμων με αναπηρία», Στο «Αναπηρία και εκπαιδευτική πολιτική: Kριτική προσέγγιση της ειδικής και ενταξιακής εκπαίδευσης», Αθήνα, Πεδίο.
Braddock D & Parish S, (2019), « H θεσμική ιστορία της αναπηρίας», Le Goff Barnes E., (2014), «Valuing Disability. Causing Disability», http://www.digital.lib.auth.gr
Chapter of Fundamental Rights of the European Union, Title IV Dakin.D.,(1982), «Η ενοποίηση της Ελλάδας 1770-1923», Αθήνα, Μ.Ι.Ε.Τ
Daris A., (1989), «From Where I Sit: Living With Disability in an Able Bodied World», London, Triangle
Γραμματικάκης Ο., (2024) ,«Τα μοντέλα κοινωνικού κράτους στην Ευρώπη: Μια ιστορική ανασκόπηση», οfflinepost.gr
Graves R. I., (1934), “Claudius”, London, Penguin Books
Δήμος Χαλανδρίου , «Τμήμα Υποστήριξης Ατόμων με Αναπηρία και Ευπαθών ομάδων» , www.chalandri.gr
Συνήγορος του Πολίτη, «Δικαιώματα των ατόμων με αναπηρίες», (2020), Ανεξάρτητη Αρχή
Ε.Κ.Κ.Δ.Α, «Κοινωνικό Κράτος και κοινωνική πολιτική», www.ekdd.gr
Ζώνιου Σιδέρη Α.,(2012) , «Αναπηρία και εκπαιδευτική πολιτική», Αθήνα, Πεδίο
«Η Δολοφονία των Αναπήρων – Εγκυκλοπαίδεια ολοκαυτώματος», www.encyclopedia.ushmm.org
Ιατρίδης Δ., (1990), «Σχεδιασμός Κοινωνικής Πολιτικής», Αθήνα, Gutenberg
International Classification of Impairments, 03/2022, speech.di.uoa.gr
Καρβούνης Α., (2004), «Εισαγωγή στην οργάνωση και λειτουργία του κράτους»,
Αθήνα, Πατάκης
ΚΕΒΑ, (1995), Αθήνα, ΙΚΑ
Ομάδα Εργασίας ΚΕΜΚΑ, (2018), «Το Συνταξιοδοτικό Καθεστώς ΕΦΚΑ»,
ΚΕΝΤΡΟ ΕΡΕΥΝΑΣ ΚΑΙ ΜΕΛΕΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ
Κέλπης Χ.,(2006), « Η αναπηρία και η δυσμορφία στον Αρχαίο Ελληνικό Κόσμο» – Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης
«Κοινωνικές Παροχές ,Α.με.Α.» ,wix,https://koinwnikesparoxes.wixsite.com Κοντιάδης Ξ.,(2019), «Σε τι διαφέρει το κράτος πρόνοιας από το κοινωνικό κράτος», ΣΎΝΤΑGMAWATCH.gr
Κούρτεση Σ.,(2014), «Κοινωνικός Αποκλεισμός και Άτομα με ειδικές ανάγκες», Αριστοτέλειο Θεσσαλονίκης
Κουτάντος Δ., (2000), «Ανάπηροι άνθρωποι ή ανάπηρη κοινωνία; Για την εναλλακτική ,ολιστική, οικολογική, προσέγγιση », Παιδαγωγική Επιθεώρηση
Κ.Υ.Α, Γ.Π.Δ11 οικ./31930/2021,Φεκ 2240/β/31-05-2021-«Προϋποθέσεις έκδοσης άδειας λειτουργίας και προδιαγραφές λειτουργίας Κέντρων Δημιουργικής Απασχόλησης Παιδιών και Ατόμων με Αναπηρία (Κ.Δ.Α.Π. ΑμεΑ.)»
ΚΥΑ, Αριθμ.Δ12/Γ.Π.οικ.2738/36 18/01/2018, Αρ. Φύλλου 57, – «Πιλοτικό πρόγραμμα εφαρμογής διαδικασίας απονομής προνοιακών παροχών σε χρήμα, σε άτομα με αναπηρία».
Λιασίδου Α.,(2014), «Εισαγωγή στις σπουδές για την αναπηρία», Ευρωπαϊκό Πανεπιστήμιο Κύπρου
Λέλες Θ., (2023), «Άτομα με Αναπηρία και Σύνδεση με την Αγορά Εργασίας»,
Οικονομικός Ταχυδρόμος, οt.gr
Μουζέλης Ν., «Το κράτος πρόνοιας, τα αδιέξοδα και η λύση», Το Βήμα, tovima.gr Μπιργάλια Ν., (1998), «Ο Μύθος του Καιάδα» Αρχαιογνωσία
Νικολόπουλος Κ., (2020), «Η οικονομική βιωσιμότητα του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης», Αθήνα, ΙΝΕΠ- ΕΚΔΑ
Ν. 4172/1929, «Περί συστάσεως αυτοτελούς Υπουργείου Υγιεινής», Αθήνα, ΦΕΚ201/16-06-1929
Ν.1846/1951, άρθρο 28 παρ.5, «Συντάξεις γήρατος, αναπηρίας και θανάτου».
Ν.1846/1951, άρθρο 29, παρ.10, Ν.4496/1966 παρ.20, Ν.1140/1981, παρ.3 άρθρο 42
Ν.4017/1959, ΦΕΚ 246/11/11/1959, «Περί κυρώσεως της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως περί κοινωνικής και ιατρικής αντιλήψεως»
Ν.4202/61, αρ.2 παρ.3, «Χρόνος ασφάλισης που υπολογίζεται για την απόκτηση της αρμοδιότητας σύμφωνα με τις διατάξεις τις διαδοχικής ασφάλισης του ν.δ.4202/61» Ν.612/14/06/1977, «Περί συνταξιοδοτήσεως λόγω γήρατος των τυφλών των ασφαλισμένων είς ασφαλιστικούς οργανισμούς αρμοδιότητας του Υπουργείου Κοινωνικών Υπηρεσιών ( Α’164)»
Ν.1140/1981, άρθρο 42 παρ., Γ.Έ. ΙΚΑ-ΕΤΑΜ 86408/Φ52-36/16-6-1982 , «Επίδομα
Παραπληγίας- Τετραπληγίας», όπως αντικατ. από την παρ.1 του άρθρου 16Ν.2042/92, Εγκ.67/92, παρ.2 άρθρου 5, Ν.3232/2004, Εγκ.53/2004, άρθρο 1Ν.3518/2006, Εγκ.1/2007, αρθ.26 παρ.4 του Ν.4075/2012 (εγκ.44/29-5-2012) , άρθρο 44 και 102, Ν.4387/2016 (Εγκ. 45/06-12-2016) και Ν.4554/18 αρθ.56 ( Εγκ.41/12-9-2018)
Ν.1566/1985, ΦΕΚ 167/Α/30-9-1985, άρθρο 32, «Ειδική Αγωγή» Ν. 2084/92, άρθρο 24, παρ. 8, 07-10-1992 κωδικοποιημένος με τον Ν.4756/2020 Ν.2238/1994, Αρ 16 παρ /16/09/1994, «Κώδικας Φορολογίας Εισοδήματος – Αντικειμενικές Δαπάνες και υπηρεσίες»
Ν.2556/1997, (ΦΕΚ 270 Α΄), άρθρο 6 , «Υπαγωγή του Ειδικού Σώματος Ιατρών Υγειονομικών Επιτροπών Αναπηρίας» , όπως τροπ με το άρθρο 152 του Ν.3655/2008 (ΦΕΚ 58 Α)
Ν.2676/1999, παρ. 4 του άρθρου 63 του Α1 όπως ίσχυε με την παρ. 1 του άρθρου 16 του Ν. 3863/2010, «Απασχόληση συνταξιούχων»
Ν. 169/2007, «Κωδικοποίηση σε ενιαίο κείμενο ,με τον τίτλο «Κώδικας Πολιτικών και Στρατιωτικών Συντάξεων» των διατάξεων που ισχύουν για την απονομή των πολιτικών και στρατιωτικών συντάξεων»
Ν.3863/2010, άρθρο 6, «Κέντρο Πιστοποίησης Αναπηρίας»
Ν.3863/2010 , παρ.1, του άρθ.7, «Ενιαίος Πίνακας Προσδιορισμού Ποσοστών Αναπηρίας (Ε.Π.Π.Π.Α.)», με αναθ. 2021(ΦΕΚ Τεύχος β 6282/29/12/2021, Αριθμ.80100/101202 αντικαθιστώντας την υπό στοιχεία Φ.80100/50885/3033/10/12/2018 απόφασης των Υπουργείων Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης και Οικονομικών και τον αρχικό ΚΕΒΑ ( ΦΕΚ 819/Β/07/10/1993)
Ν.4251/2014,ΦΕΚ Α80/1-4-2014, «Κώδικας μετανάστευσης και κοινωνικής ένταξης και λοιπές διατάξεις».
Ν.4331/2015, (Φ9/οικ.909/22-6-83 Υπουργική Απόφαση Εγκ.49/2015, «Αναστολή του επιδόματος σε περίπτωση νοσηλείας σε Ίδρυμα ασυλιακής μορφής»
Ν.4387/2016, «.Περί απασχόλησης συνταξιούχων εξ ιδίου δικαιώματος λόγω γήρατος
/αναπηρίας»
Ν.4387/2016, άρθρο 26, ΦΕΚ Α’85/12-05-2016, «Ενιαίο Σύστημα Κοινωνικής Ασφάλειας – Μεταρρύθμιση ασφαλιστικού- συνταξιοδοτικού συστήματος- Ρυθμίσεις φορολογίας εισοδήματος και τυχερών παιγνίων και άλλες διατάξεις»
Ν.4387/2016 (Φ.Ε.Κ 85/τ.Α712-5-2016), άρθρο 44, «Εισφορές υγειονομικής περίθαλψης συνταξιούχων»
Ν.4520/2018, ΦΕΚ Α30/22-02-2028, ΦΕΚ Α’83/10-05-2018, «ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΠΡΟΝΟΙΑΚΩΝ ΕΠΙΔΟΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ( ΟΠΕΚΑ)»
Ν.4670, Α43/28/02/2020, «Ασφαλιστική μεταρρύθμιση και ψηφιακός μετασχηματισμός Εθνικού Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης ( e-E.Φ.Κ.Α.) και άλλες διατάξεις»
Ν.4554/18, Αρ56, «Επέκταση χορήγησης εξωιδρυματικού επιδόματος».
N.4759/2020, άρθρο100 με ισχύ ΦΕΚ/ 09/12/2020, «Εκσυγχρονισμός της Χωροταξικής και πολεοδομικής Νομοθεσίας και άλλες διατάξεις»
Ν.4837/2021, ΦΕΚ 178/Α/1-10-2021, «Προσωπικός Βοηθός για τα Άτομα με Αναπηρία»
Ν.4961/2022, παρ10, αρ.103, «Ψηφιακή διαδικασία υγειονομικής κρίσης αναπηρίας» Ν.4961/2022 και την παρ.1 α του άρθρου 109, «Αναδυόμενες τεχνολογίες πληροφορικής και επικοινωνιών , ενίσχυση της ψηφιακής διακυβέρνησης και άλλες διατάξεις και σύμφωνα με τον Κανονισμό της Ε.Ε. του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (27/04/2016) για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων»
Ν.4961/ 2022, άρθρο 102, «Εθνική Πύλη Αναπηρίας»
Ν.4997/2022 ,αρθ.26 , «Σύνταξη λόγω αναπηρίας από κοινή νόσο»
Ν.4997/2022 ΦΕΚ Α219/25-11-2022, «Εξορθολογισμός ασφαλιστικής και συνταξιοδοτικής νομοθεσίας, ενίσχυση ευάλωτων κοινωνικών ομάδων και άλλες διατάξεις».
Ν.5078/2023, περ. α του άρθρου 112, «Αναμόρφωση Ασφαλιστικής Νομοθεσίας.- Απασχόληση συνταξιούχων εξ ιδίου δικαιώματος»
Ν5078/2023, αρθ.144, «Κίνητρα απασχόλησης συνταξιούχων»
Oliver M., (1990), “The politics of disablement”, London, MacMillan
ΟΠΕΚΑ, (2018), «Επιδόματα σε ΑΜΕΑ και άλλες ευαίσθητες κοινωνικές ομάδες» ΟΠΕΚΑ, (2018), «Οδηγός Προνοιακών αναπηρικών επιδομάτων», Υπουργείο Εργασίας κοινωνικής ασφάλισης και κοινωνικής Αλληλεγγύης, Αθήνα
Παπουτσή Γ., (2012), «Κοινωνικός αποκλεισμός και εκπαίδευση. Πρακτικά του Ελληνικού Ινστιτούτου Εφαρμοσμένης Παιδαγωγικής και Εκπαίδευσης» , Αθήνα, (ΕΛΛ.Ι.Ε.Π.ΕΚ)
Όμηρος , «Ιλιάδα»
Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας ( HO) , “ICD-10 Version:2010”, Διαθέσιμο: https://icd.who.int/browse10/2010/en#,[πρόσβαση 09/01/2023]
Πλάτων, « Πολιτεία»
Πλούταρχος , «Παράλληλοι βίοι Λυκούργος».
Πλούταρχος, «Ηθικά»
Silverman A., (2016), “Disability Stigma and Your Patients-Aging Well with a Physical Disability, Healthy Aging & Physical Disability RRTC”, University of Washington
Spicker P., (2015), “An introduction to Social Policy”
Σπουργίτη Μ., «Ιστορική Αναδρομή της Αναπηρίας» – Psychology Now.gr
Σπύρου Ε., 167/07-8/2017, «Ο λόγος του αρχαίου ρήτορα Λυσία “ Υπερ Αδυνάτου” αναπήρου, και οι Νεοέλληνες!», Άρθρο, Περιοδικό του Ασφαλιστή. Ασφαλιστικό ΝΑΙ, www.asfalistikonai.gr
Στασινοπούλου Ο., (1996), «Σύγχρονη Κοινωνική Πολιτική-Από το Κράτος Πρόνοιας στον «Νέο Προνοιακό Πλουραλισμό.» ,Αθήνα, Gutenberg
Στασινοπούλου Ο., (2003), «Κράτος Πρόνοιας»,Gutenberg, Αθήνα
Στασινοπούλου Ο., (2002), «Από το κράτος Πρόνοιας στο «Νέο» Προνοιακό Πλουραλισμό», Gutenberg
«Στρατηγική για τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία 2021-2023»,
https://ec.europa.eu
Συμεωνίδης Γ.,( 2020), «Τα ταμεία Επαγγελματικής Ασφάλισης ως πυλώνας του ασφαλιστικού συστήματος», Αθήνα, ΓΣΕΒΕΕ
«Σύμβαση του Ο.Η.Ε για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρία και Προαιρετικό Πρωτόκολλο», http://www.un.org
Τσέκος Θ., (2003), «Συγκρότηση και αναπαραγωγή μιας μη Βεμπεριανής γραφειοκρατίας. Η Ιστορική εξέλιξη της ελληνικής δημόσιας διοίκησης» ., Διδακτορική διατριβή, Πάντειο Πανεπιστήμιο
Thomas D., (1982), “The Experience of Handicap”, London, Methuen
Τοmlisson S., (1981), «Educational Sub normality: A study in decision-making»,
London
«Υποστήριξη των ατόμων με αναπηρία», 20/2023, Ειδική Έκθεση Ευρωπαϊκό Ελεγκτικό Συνέδριο
Υ.Α.83779/2022, « Αλλαγές που επέφερε με τις τελευταίες αλλαγές από υπουργική απόφαση 85469/2023- Κανονισμός Λειτουργίας του Κέντρου Πιστοποίησης Αναπηρίας ( ΚΕ.Π.Α)»
Φ40021/26407/205/2006(ΦΕΚ 1829 Β΄) Υ.Α., «Αποζημίωση παρεχόμενων υπηρεσιών των Υ.Ε.»
Φ9/οικ.173/22/01/1992 και Φ9/1140/17/08/1992, «Αποφάσεις του Υφυπουργού Υγείας Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων περί σύστασης Υ.Ε.»
Watson N., (2004), «Implementing the social model of disability: Theory and research»