Η κ. Στουρνάρα ανέφερε ότι ο αυτισμός είναι μία αναπτυξιακή διαταραχή που ξεκινάει από τη στιγμή που γεννιέται ένα παιδί και το συνοδεύει σε όλη τη ζωή του.
Η χαρακτηριστική τριάδα διαταραχών που εμφανίζονται σε όλα τα παιδιά με αυτισμό, είτε ήπιας είτε βαριάς μορφής, είναι:
• η δυσκολία στην κοινωνική συναλλαγή, στη δημιουργία σχέσεων και φιλίας
• η δυσκολία στην κοινωνική επικοινωνία, λεκτική ή μη λεκτική
• η δυσκολία στο συμβολικό παιχνίδι, καθώς παιδιά με αυτισμό έχουν περιορισμένο παιχνίδι προσποίησης και το παιχνίδι τους είναι επαναληπτικό, απομονωμένο
Ο κόσμος του αυτισμού διακατέχεται από μία αυτιστική μοναχικότητα και μία ψυχαναγκαστική εμμονή στην ομοιοφορφία. Ο κόσμος των παιδιών με αυτισμό είναι γεμάτος ήχους, εικόνες, οσμές, ερεθίσματα.
Πολλά από αυτά τα παιδιά δεν μιλάνε, ενώ και άλλα που μιλούν δεν έχουν λόγο επικοινωνιακό. Μπορεί να είναι ηχολαλικός, επαναλαμβανόμενος, αλλά δεν λειτουργεί στη διαδικασία της διατύπωσης ερώτησης και τη λήψη απάντησης, τις περισσότερες φορές είναι ένας μοναχικός μονόλογος.
Για παράδειγμα, σε μία ερώτηση απλή, όπως «γεια σου, τι κάνεις;», μία χαρακτηριστική απάντηση θα ήταν «γεια σου, τι κάνεις; Θα πας πισίνα, θα πας πισίνα!», μία αναφορά σε αυτό που του αρέσει και γι΄ αυτό το επαναλαμβάνει. Δεν είναι δηλαδή ένας λόγος με τον οποίο μπορεί κανείς να αναπτύξει σχέση και να κάνει διάλογο.
Έχουν επίσης μία δυσκολία να αντιληφθούν τους κοινωνικούς κανόνες.
Κρίσιμη η ταχεία παραδοχή του προβλήματος από γονείς και παιδίατρους.
Ο αυτισμός γίνεται πάντα αντιληπτός από τους γονείς, αλλά όχι απαραίτητα αμέσως. Συνήθως το παιδί φτάνει μέχρι τα 2,5 έτη πριν οι γονείς αποδεχθούν ότι τα σημάδια που ήδη είχαν εντοπίσει και τους προβλημάτιζαν, αφορούν ένα πρόβλημα αυτισμού και απευθυνθούν σε ειδικό.
Σε αυτή την ηλικία, ακόμη και τα παιδιά που μιλούσαν και υπήρχε κάποια επικοινωνία, παρουσιάζουν μία σταδιακή «απόσυρση» και ένα σταμάτημα της γλωσσικής επικοινωνίας, σταματούν δηλαδή να μιλάνε.
Δυστυχώς, υπάρχει το φαινόμενο πολλοί παιδίατροι να μην ανακοινώνουν άμεσα στους γονείς μία πιθανή διαταραχή που εντοπίζουν, αλλά να τους καθησυχάζουν, λέγοντας ότι το παιδί «θα μεγαλώσει, θα βελτιωθεί, είναι στο μυαλό σου». Πιθανώς ξέρουν να αναγνωρίσουν τα σημάδια, αλλά δεν το ανακοινώνουν για να μην πάρουν το βάρος μίας τέτοιας δυσάρεστης διάγνωσης που θα μοιραστούν με τους γονείς, αλλά και επειδή δεν ξέρουν πώς θα τους υποστηρίξουν και θα τους καθησυχάσουν, ή θα τους στείλουν στους κατάλληλους γιατρούς.
Αντίθετα, συνήθως περιμένουν το γονιό να είναι πιο ξεκάθαρος και τα σημάδια πιο σαφή, με αποτέλεσμα να χάνεται πολύτιμος χρόνος, καθώς είναι σημαντική η πρώιμη παρέμβαση σε αυτά τα παιδιά.
Πολλές οι αιτίες, μονόδρομος η συγκροτημένη αντιμετώπιση
Πολλά έχουν ειπωθεί για τις αιτίες που προκαλούν τον αυτισμό, από τους γονείς ως το περιβάλλον. Το τελευταίο διάστημα είναι πλέον σαφές ότι πρόκειται για ένα πολυπαραγοντικό φαινόμενο, για το οποίο «ενοχοποιούνται» και γονιδιακοί παράγοντες, γονίδια που δημιουργούν το πρόβλημα.
Έρευνες για την κληρονομικότητα δείχνουν ότι σε μία δίδυμη κύηση, όταν το ένα παιδί είναι αυτιστικό και το άλλο, σε ένα ποσοστό της τάξης του 90%, θα παρουσιάσει στοιχεία αυτιστικής συμπεριφοράς. Αντίστοιχα, όταν ένα παιδί έχει αυτισμό και τα άλλα παιδιά του ίδιου ζευγαριού έχουν αυξημένες πιθανότητες να παρουσιάσουν το ίδιο πρόβλημα.
Οι γονείς είναι αυτοί που εκ των πραγμάτων καλούνται να στηρίξουν τα παιδιά και θα σηκώσουν το βάρος της εκπαίδευσής τους. Γι΄ αυτό είναι σημαντικό να έχουν βοήθεια και οι ίδιοι, να προσαρμοστούν στο γεγονός ότι το παιδί τους είναι αυτιστικό, κάτι που αλλάζει τις ελπίδες τους, τα σχέδια, τα όνειρα για το μέλλον, να αντιμετωπίσουν τα αισθήματα ενοχής, φόβου, ντροπής.
Όλα αυτά πρέπει να δουλευτούν, να αναγνωρίσουν το πρόβλημα και τα χαρακτηριστικά του, ότι δεν πρόκειται για ένα παιδί «κακομαθημένο» ή δύστροπο αλλά ένα παιδί με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά, να το αποδεχθούν. Πολλές φορές οι σχέσεις διαταράσσονται, οι γονείς ενοχοποιούν ο ένας τον άλλο, κάτι που δεν έχει νόημα. Πρέπει αυτοί οι άνθρωποι να υποστηριχθούν, τόσο με εξειδικευμένη βοήθεια όσο και από το συγγενικό και φιλικό περιβάλλον.
Πηγή: http://www.stokokkino.gr/