Δέσποινα Τριβόλη.
H ιστορία των θεραπευτικών αλόγων-μινιατούρα καθώς και το πώς βρέθηκαν στην Ελλάδα θυμίζει ευφάνταστο σενάριο. Οι ευεργετικές ικανότητες των ζώων σε ηλικιωμένους, ασθενείς, άτομα με ειδικές νοητικές και ψυχικές ανάγκες είναι γνωστές εδώ και χρόνια. Τα αλογάκια-μινιατούρες όμως, είναι εκπαιδευμένα από ειδικούς ψυχοθεραπευτές και εκπαιδευτές μόνο για ένα σκοπό: να ανακουφίζουν τον ανθρώπινο πόνο.
Η ιστορία του πως βρέθηκαν στην Ελλάδα είναι από σουρεαλιστική ως συγκινητική. Τέσσερα χρόνια πριν η κα Μίνα Καραγιάννη ανακάλυψε τυχαία ένα αλογάκι σε μια εγκαταλελειμμένη αυλή ανάμεσα από δυο φωταγωγούς στην Καλλιθέα. «Είχα πάει να δω μια θεία μου που μένει στην Καλλιθέα όταν είδα 2 ματάκια να με κοιτάνε πίσω από κάτι κάγκελα . Νόμιζα ότι ήταν σκύλος». Όταν ρώτησε στη γειτονιά της είπαν ότι το άλογο ήταν εκεί 2 ολόκληρα χρόνια. «Του πετάμε που και που ξερό ψωμί» της είπαν. Ο ιδιοκτήτης το είχε παρατήσει εκεί και περνούσε που και που μόνο για να του δίνει φαγητό. Μετά από μεγάλη προσπάθεια κι αρκετό καιρό η κα Καραγιάννη κατάφερε να πάρει το άλογο από τον ιδιοκτήτη «Αρχικά ήθελα να το χαρίσω σε κάποιο ιππικό όμιλο αλλά κανείς δεν το έπαιρνε γιατί ήταν επιβήτορας». Ο Μπίλυ, κατέληξε να μένει στο οικογενειακό κτήμα της κυρίας Καραγιάννη στη Ραφήνα και να γίνει μέλος της οικογένειάς της. Όταν κάποια στιγμή έψαξε να του βρει παρέα έπεσε πάνω στο Gentle Carousel, έναν μη κερδοσκοπικό οργανισμό στη Φλόριντα των Ηνωμένων Πολιτειών που λειτουργεί εδώ και 18 χρόνια. Σκοπός τους είναι να χρησιμοποιούν ειδικά εκπαιδευμένα αλογάκια για να βοηθούν ασθενείς και ευπαθείς ομάδες- σε νοσοκομεία, ορφανοτροφεία, γηροκομεία, ιδρύματα για την προστασία παιδιών με τραυματικές εμπειρίες, κέντρα αποθεραπείας θυμάτων από ατυχήματα ή ατόμων με κινητικά προβλήματα, ασθενείς υπό θεραπεία καρκίνου και πολλά άλλα.
Μετά από απίστευτη επιμονή, και με τεράστιο προσωπικό κόστος κατάφερε να φέρει έξι θεραπευτικά αλογάκια στην Ελλάδα από τη Φλόριντα και από τότε τα πηγαίνει δωρεάν σε νοσοκομεία, ιδρύματα και γηροκομεία. «Έχουμε δει σχεδόν 4000 παιδιά μέσα σε δεκατρείς μήνες», λέει. Πρόκειται για μια εξαιρετικά δύσκολο εγχείρημα για την κα Καραγιάννη, η οποία παλεύει για να συνεχίσει το έργο της έχοντας αφιερώσει άπειρο χρόνο και ενέργεια. Παρ’ όλα αυτά χρειάζεται υποστήριξη και χορηγούς για να συνεχίσει το έργο της. Ένας τρόπος είναι οι χορηγίες από εταιρίες. Ο δεύτερος τρόπος είναι με ένα πρόγραμμα με υγιή παιδιά στα σχολεία που μπορούν να στηρίξουν με εκπαιδευτικά προγράμματα και μπορούν να γίνουν είτε στο χώρο του Gentle Carousel στη Ραφήνα είτε παρακολουθώντας το έργο που κάνουν τα αλογάκια σε ιδρύματα και νοσοκομεία, μαθαίνοντας με τον τρόπο αυτό την αξία της προσφοράς. Ως προς το παρόν όπως λέει και η κα Καραγιάννη «Όλοι λένε μπράβο αλλά κανείς δε βοηθάει»
Πήγαμε μαζί της σε μια επίσκεψη με 2 θεραπευτικά άλογα (την Ήβη και την Καλυψώ) στην ΕΛΕΠΑΠ για να δούμε τι ακριβώς κάνουν τα αλογάκια.
Αυτή είναι η Ήβη, ένα από τα έξι αλογάκια του Gentle Carousel στην Ελλάδα. Τα θεραπευτικά αλογάκια θέλουν ειδική περιποίηση και έχουν μεγάλο κόστος γιατί είναι ιδιαίτερα ντελικάτα: χρειάζονται ειδικές εγκαταστάσεις με εξαντλητική καθαριότητα και θερμαινόμενους στάβλους καθώς και πολύ προσωπικό.
Η ΕΛΕΠΑΠ είναι το πρώτο φιλανθρωπικό, μη κερδοσκοπικό σωματείο στην Ελλάδα. Παρέχει υπηρεσίες αποκατάστασης σε παιδιά με κινητικές αναπηρίες και αναπτυξιακές δυσκολίες από το 1937. Εμείς επισκεφτήκαμε το κτίριο της Αθήνας στην οδό Κόνωνος στο Παγκράτι.
Δυο από τα 6 αλογάκια, βγαίνουν από το ασανσέρ της ΕΛΕΠΑΠ με τους εκπαιδευτές τους. Ένα από τα ιδιαίτερα πλεονεκτήματα που έχουν τα θεραπευτικά αλογάκια είναι ότι ακριβώς λόγω του μεγέθους τους και της εκπαίδευσής τους μπορούν να επισκεφτούν ανθρώπους που δεν έχουν μεγάλη κινητικότητα σε ιδρύματα και νοσοκομεία. Είναι εκπαιδευμένα να μπαίνουν μέχρι και σε ασανσέρ, και να κινούνται με προσοχή ανάμεσα σε καρδιογράφους, μηχανήματα και μονάδες εντατικής θεραπείας.
Στις εγκαταστάσεις του Παγκρατίου πηγαινοέρχονται 150-200 παιδιά κάθε ηλικίας: από νεογέννητα βρέφη έως 16χρονους, ενώ εξυπηρετείται κι ένα γκρουπ ενηλίκων που έχουν υποστεί ζημιές από ατυχήματα.
Η αντίδραση των παιδιών ήταν συγκινητική. Με το που άνοιξε η πόρτα του ασανσέρ έτρεξαν όλο χαρά να χαϊδέψουν τα αλογάκια.
Εκτός από τα παιδιά, ενθουσιασμένο ήταν και το προσωπικό που τα προσέχει. Η ΕΛΕΠΑΠ απασχολεί πάνω από 200 άτομα όλων των ειδικοτήτων.
Η Καλυψώ λίγο πριν τα παιδιά αρχίσουν το τραγούδι. Αξίζει να σημειωθεί ότι τα αξεσουάρ τους δεν υπάρχουν καν στην Ελλάδα και πρέπει να παραγγελθούν ειδικά για την περίσταση. Το ίδιο ισχύει και για το φαγητό τους: Επειδή δεν ιππεύονται κι έτσι δεν καίνε θερμίδες τα αλογάκια πρέπει να τρώνε φαγητό με χαμηλά λιπαρά και πρωτεΐνες και εμπλουτισμένο με ειδικές βιταμίνες.
Την ώρα που μια εθελοντής παίζει μουσική σε ένα συνθεσάιζερ τα παιδιά τραγουδούν και χτυπάνε παλαμάκια: «Τα παιδιά ζωγραφίζουν στον τοίχο/δυο καρδιές κι έναν ήλιο στη μέση./Παίρνω φως απ’ τον ήλιο και φτιάχνω την αγάπη/και μου λες πως σ’ αρέσει».
Η ΕΛΕΠΑΠ βοηθάει πάνω από 1500 παιδιά σε όλη την Ελλάδα και έχει ενα προϋπολογισμό της τάξεως των 7 εκ ευρώ που καλύπτεται σε μεγάλο βαθμό από ιδιώτες και χορηγούς- ενώ παίρνει και μια μικρή επιχορήγηση από το ελληνικό κράτος. Χρειάζεται πάντα τη βοήθεια όλων μας.
Πηγή: http://www.huffingtonpost.gr/
