ΜΕΡΟΣ Α΄
ΟΡΙΟΘΕΤΗΣΗ ΤΟΥ ΘΕΜΑΤΟΣ

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1
Οριοθέτηση του αντικειμένου της έρευνας και εννοιολογικές διασαφηνίσεις

1.1. Εισαγωγικά

Διάφορες βιβλιογραφικές πηγές, σχετικές έρευνες κλπ. επισημαίνουν ότι η πλειονότητα των ατόμων με αναπηρία αντιμετωπίζουν κοινωνικά, σχολικά ψυχολογικά κ.ά. προβλήματα προσαρμογής.

Πολλές φορές τα άτομα με αναπηρία αισθάνονται ότι ανήκουν σε μια διαφορετική ομάδα. Στην περίπτωση αυτή μπορεί να θεωρούν ως ενδο-ομάδα μόνο την ομάδα των δικών και ως εξω-ομάδα το σύνολο των συνομηλίκων.

Τα ευρήματα μάλιστα επιβεβαιώνουν ότι ανάμεσα στα μέλη ενεργοποιούνται ένα σύνολο στάσεων, συμπεριφορών και κοινωνικών αναπαραστάσεων που ευνοούν τα μέλη της ίδιας ομάδας σε σχέση με τα μέλη της αντίπαλης ομάδας (βλ. Μαντόγλου Α., 1995, σ. 89 και Παπαστάμου Στ., 1990).

Βέβαια, εδώ, θα θέλαμε να τονίσουμε ότι η εσω-ομάδα περιλαμβάνει πολλές παραμέτρους και παράγοντες που την επηρεάζουν, όπως για παράδειγμα αποδεικνύεται στην έρευνα των Triandis H.C., Vassiliou V. & Nassiakou M., (1968, σ. 399).

«Ο ελληνικός ορισμός της εσω-ομάδας περιλαμβάνει τα μέλη της ευρύτερης οικογένειας, τους φίλους– ακόμα και τουρίστες, εφόσον φιλοξενούνται από την οικογένεια-όχι όμως άτομα άγνωστα ακόμη και όταν αυτά είναι Έλληνες».

Η αλληλεπίδραση με «τον άλλο» με τη συγχρονική ή την ιστορική έννοια δεν είναι απαραίτητη για την εμφάνιση στη συνείδηση του υποκειμένου των παραδοχών, των πεποιθήσεων και των στάσεων απέναντί του. Παραδοχές, πεποιθήσεις και στάσεις απέναντι στους Γάλλους π.χ. μπορεί να έχει κανείς χωρίς ποτέ να γνωρίσει έστω και ένα Γάλλο).