Συμπεριληπτική εκπαίδευση για μαθητές με προβλήματα όρασης – ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ της Μοιρασγεντή Μυρτώς –  ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ, Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών «Ειδική Αγωγή, Εκπαίδευση και Αποκατάσταση» – Μέρος 9ο

Σεπ 15, 2022 | Άλλες προσεγγίσεις της τυφλότητας και της αναπηρίας, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Συμπεριληπτική εκπαίδευση για μαθητές με προβλήματα όρασης – ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ της Μοιρασγεντή Μυρτώς –  ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ, Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών «Ειδική Αγωγή, Εκπαίδευση και Αποκατάσταση» – Μέρος 9ο

 

1.2.4.     Εκπαιδευτικές υπηρεσίες για παιδιά με προβλήματα όρασης

 

Τα άτομα με προβλήματα όρασης ή τύφλωσης ήταν από τα πρώτα που έλαβαν εξειδικευμένη εκπαίδευση με βάση τις ανάγκες τους (Ferrell, 2007). Οι οπτικές διαταραχές μπορούν να ταξινομηθούν στο φάσμα από χαμηλή όραση έως ολική τύφλωση. Ο βαθμός απώλειας της όρασης είναι συχνά ο καθοριστικός παράγοντας της διάγνωσης, καθώς και το επίπεδο των απαιτούμενων υπηρεσιών. Οι οπτικές διαταραχές και η τύφλωση εκδηλώνονται με πολλούς τρόπους και απαιτούν επαγγελματίες που είναι εκπαιδευμένοι να εντοπίζουν και να βοηθούν άτομα με αυτές τις διαταραχές. Ιστορικά, άτομα με προβλήματα όρασης ή τύφλωση εκπαιδεύτηκαν σε σχολεία ειδικά σχεδιασμένα για μαθητές με αυτές τις αναπηρίες. Ωστόσο, σήμερα οι περισσότεροι μαθητές με προβλήματα όρασης φοιτούν στα σχολεία της γειτονιάς τους (AFB, 2011). Η ενσωμάτωση μαθητών με αναπηρίες στην τάξη γενικής εκπαίδευσης επιτρέπει στους μαθητές με προβλήματα όρασης να έχουν περισσότερες ευκαιρίες, περισσότερες κοινές εμπειρίες με τους συνομηλίκους τους χωρίς αναπηρία και παρείχε πολλά πλεονεκτήματα σε όλους τους μαθητές (AFB, 2012).

Υπάρχει γενική συμφωνία μεταξύ των ειδικών σε προβλήματα όρασης ότι οι εκπαιδευτικές υπηρεσίες για αυτούς τους μαθητές πρέπει να βασίζονται όχι μόνο σε κλινικές εκτιμήσεις αλλά και στις λειτουργικές επιπτώσεις της όρασης (AFB, 2011). Η χρήση τόσο των κλινικών όσο και των λειτουργικών ορισμών είναι ιδιαίτερα σημαντική επειδή παρέχει σύνδεση μεταξύ υπηρεσιών υγείας και εκπαίδευσης (Douglas et al., 2009). Παρά τη συνεχιζόμενη πίεση για εκπαίδευση όλων των παιδιών (συμπεριλαμβανομένων εκείνων με προβλήματα όρασης και τύφλωσης) στη γενική εκπαίδευση, πολλές οργανώσεις ατόμων με προβλήματα όρασης ισχυρίζονται ότι δεν υπάρχουν λεπτομερείς μελέτες για τον πληθυσμό σχολικής ηλικίας με προβλήματα όρασης που φοιτούν σε σχολεία γενικής εκπαίδευσης.

Ο πληθυσμός των μαθητών με προβλήματα όρασης ή/και τύφλωση είναι εξαιρετικά ποικίλος. Αυτοί οι μαθητές εμφανίζουν ένα ευρύ φάσμα δυσκολιών στην όραση και μια ποικιλία προσαρμογών στην απώλεια της όρασής τους. Επιπλέον, στα παιδιά με προβλήματα όρασης, οι ερευνητές εκτιμούν ότι μεταξύ 50% (Keil, 2003) και 71% (Ravenscroft et al., 2008) έχουν αναπηρίες εκτός από την όραση τους. Ως εκ τούτου, είναι σημαντικό να ληφθούν υπόψη διάφοροι παράγοντες κατά το σχεδιασμό ενός κατάλληλου εκπαιδευτικού προγράμματος για μαθητές με τύφλωση ή προβλήματα όρασης (AFB, 1995). Παρόλο που ο νόμος εγγυάται στους μαθητές με προβλήματα όρασης δωρεάν και κατάλληλη δημόσια εκπαίδευση, αυτοί οι μαθητές εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν πολλές εκπαιδευτικές προκλήσεις, όπως η εγκατάλειψη του σχολείου χωρίς επαρκείς δεξιότητες ή γνώσεις απαραίτητες για περαιτέρω εκπαίδευση, επικερδή απασχόληση και ανεξάρτητη διαβίωση στο σπίτι και στις κοινότητές τους, σοβαρή έλλειψη εξειδικευμένων εκπαιδευτικών για μαθητές με προβλήματα όρασης και ειδικών προσανατολισμού και κινητικότητας για την παροχή οδηγιών στους μαθητές, γεγονός που περιορίζει την πρόσβαση στις εξειδικευμένες δεξιότητες που χρειάζονται αυτά τα παιδιά και η αντίληψη ότι τα ειδικά σχολεία για παιδιά με προβλήματα όρασης είναι πολύ δαπανηρά (AFB, 2005).

 

Μετάβαση στο περιεχόμενο