Συμπεριληπτική εκπαίδευση για μαθητές με προβλήματα όρασης – ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ της Μοιρασγεντή Μυρτώς –  ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ, Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών «Ειδική Αγωγή, Εκπαίδευση και Αποκατάσταση» – Μέρος 14ο

Σεπ 19, 2022 | Άλλες προσεγγίσεις της τυφλότητας και της αναπηρίας, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Συμπεριληπτική εκπαίδευση για μαθητές με προβλήματα όρασης – ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ της Μοιρασγεντή Μυρτώς –  ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ, Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών «Ειδική Αγωγή, Εκπαίδευση και Αποκατάσταση» – Μέρος 14ο

 

1.2.6.3. Στην Ελλάδα

 

1.2.6.3.1.Το ελληνικό σύνταγμα

 

Σύμφωνα με το άρθρο 4 του Ελληνικού Συντάγματος, οι Έλληνες είναι ίσοι ενώπιον του νόμου και οι Έλληνες και οι Ελληνίδες έχουν ίσα δικαιώματα και υποχρεώσεις. Έτσι, καθιερώνεται η αρχή της ισότητας έναντι του νόμου και των ατόμων που έχουν κάποιο είδος αναπηρίας καθώς και η αρχή της ισότητας των φύλων (Σούλης, 2013)(σελ.43).

Επίσης, στο Σύνταγμα έχουν κατοχυρωθεί τα ακόλουθα δικαιώματα:

–              Το άρθρο 2, παρ1 κατοχυρώνει την προστασία της αξίας του ανθρώπου.

–              Το άρθρο 5, παρ.1 προστατεύει την ελευθερία ανάπτυξης της προσωπικότητας. Συγκεκριμένα, ορίζει ότι καθένας έχει δικαίωμα να αναπτύσσει ελεύθερα την προσωπικότητά του και να συμμετέχει στην κοινωνική, οικονομική και πολιτική ζωή της Χώρας, εφόσον δεν προσβάλλει τα δικαιώματα των άλλων και δεν παραβιάζει το Σύνταγμα ή τα χρηστά ήθη.

–              Το άρθρο 5, παρ.2 προστατεύει το απόλυτο δικαίωμα της ζωής. Συγκεκριμένα, ορίζει ότι όλοι όσοι βρίσκονται στην Ελληνική Επικράτεια απολαμβάνουν την απόλυτη προστασία της ζωής, της τιμής και της ελευθερίας τους, χωρίς διάκριση εθνικότητας, φυλής, γλώσσας και θρησκευτικών ή πολιτικών πεποιθήσεων. Εξαιρέσεις επιτρέπονται στις περιπτώσεις που προβλέπει το διεθνές δίκαιο.

–              Το άρθρο 21, παρ. 3 προστατεύει το δικαίωμα της υγείας. Συγκεκριμένα, αναφέρει ότι το κράτος υποχρεούται να φροντίζει για την υγεία των πολιτών και οφείλει στα πλαίσια αυτά, να λαμβάνει ειδικά μέτρα μέσα από ένα πλαίσιο διατάξεων κοινωνικού κράτους, για την προστασία της νεότητας, της αναπηρίας, του γήρατος και της απορίας.

–              Το άρθρο 22 προστατεύει το δικαίωμα των αναπήρων στην εργασία. Μεταξύ άλλων, προστατεύει ζητήματα όπως οι εργασιακές συνθήκες, το ύψος των αμοιβών και τα ελάχιστα όρια, το σύστημα προαγωγών κλπ., καθώς επίσης προστατεύει τα άτομα αυτά από ενδεχόμενες διακρίσεις σε βάρος τους σε εργασιακά θέματα.

–              Το άρθρο 25 προστατεύει τα ανάπηρα άτομα ορίζοντας ότι τελούν υπό την προστασία του κράτους το οποίο είναι εγγυητής των δικαιωμάτων τους, ώστε να μπορούν ανεμπόδιστα να συμμετάσχουν σε όλες τις πλευρές της κοινωνικής, πολιτικής, οικονομικής και πολιτιστικής ζωής. (Σούλης, 2013)(σελ. 43-44).

 

Μετάβαση στο περιεχόμενο