Συμπερίληψη των παιδιών με αναπηρία στο γενικό σχολείο: προϋποθέσεις πραγμάτωσης ενός σχολείου για όλους – ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ της Βαλέριας Λιούμη – Διϊδρυματικό Π.Μ.Σ. Επιστήμες της Αγωγής μέσω Καινοτόμων Τεχνολογιών και Βιοϊατρικών Προσεγγίσεων – Μέρος 10ο

Ιούλ 22, 2024 | Άλλες προσεγγίσεις της τυφλότητας και της αναπηρίας, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Συμπερίληψη των παιδιών με αναπηρία στο γενικό σχολείο: προϋποθέσεις πραγμάτωσης ενός σχολείου για όλους – ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ της Βαλέριας Λιούμη – Διϊδρυματικό Π.Μ.Σ. Επιστήμες της Αγωγής μέσω Καινοτόμων Τεχνολογιών και Βιοϊατρικών Προσεγγίσεων – Μέρος 10ο

 

Κεφάλαιο 3. Η Ενταξιακή Εκπαίδευση

 

3.1.         Ορίζοντας την ένταξη

 

Έχοντας ως βασικές αρχές τις έννοιες της δημοκρατίας και της ενσυναίσθησης, η ένταξη (integration) αποσκοπεί στην αρμονική συνύπαρξη όλων των ανθρώπων σε μια κοινωνία ανοιχτή στη διαφορετικότητα χωρίς διαχωρισμούς. Μια κοινωνία που σήμερα χαρακτηρίζεται από μεγάλη ποικιλία στα χαρακτηριστικά των ανθρώπων και αυτό είναι κάτι που επηρεάζει σαφώς τη σχολική τάξη, η οποία περιλαμβάνει μαθητές και μαθήτριες με πολυπολυτισμικά χαρακτηριστικά και μεγάλη ανομοιογένεια (Chambers & Forlin, 2021). Τα παραπάνω μάλιστα, προϋποθέτουν την έγκαιρη πρώιμη αλληλεπίδραση των παιδιών από τα πρώτα χρόνια της ζωής τους. Πως ακριβώς όμως, ορίζεται η ένταξη;

Η κατάσταση κατά την οποία τα άτομα με ποικίλα χαρακτηριστικά γίνονται αποδεκτά από τα μέλη μιας ομάδας που προϋπάρχει έχοντας καθορίσει ήδη τους τρόπους και τους κανόνες λειτουργίας της και αυτά τα άτομα λαμβάνουν όλη την απαραίτητη υποστήριξη και πλαισίωση που χρειάζονται, ώστε να παραμείνουν μέλη αυτής της ομάδας ή να αναπτύξουν και άλλους ρόλους, ονομάζεται ένταξη (Τσιναρέλης, 1993). Σε έναν άλλο ορισμό βλέπουμε την ένταξη ως την κοινή εκπαίδευση των παιδιών και των νέων στο σχολείο, το οποίο λειτουργεί με οριζόντιες διαδικασίες (Muth, 1986).

Το σχολείο, πέρα από την εκπαιδευτική ένταξη, οφείλει να προωθεί και την κοινωνική ένταξη-μάθηση. Αυτή διακρίνεται σε δύο μορφές. Από τη μια έχουμε τις σχολικές πρακτικές, δηλαδή την αλληλεπίδραση των μελών της ομάδας υπό την καθοδήγηση του δασκάλου με σκοπό να πραγματοποιηθεί το αναλυτικό πρόγραμμα σπουδών και από την άλλη τις κοινωνικές πρακτικές, που προκύπτουν από τη σύσταση και τη λειτουργία της μικρότερης υπο-ομάδας, της τάξης (Μπενέκου, 1994).

 

Μετάβαση στο περιεχόμενο