Συμπερίληψη των παιδιών με αναπηρία στο γενικό σχολείο: προϋποθέσεις πραγμάτωσης ενός σχολείου για όλους – ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ της Βαλέριας Λιούμη – Διϊδρυματικό Π.Μ.Σ. Επιστήμες της Αγωγής μέσω Καινοτόμων Τεχνολογιών και Βιοϊατρικών Προσεγγίσεων – Μέρος 11ο

Ιούλ 23, 2024 | Άλλες προσεγγίσεις της τυφλότητας και της αναπηρίας, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Συμπερίληψη των παιδιών με αναπηρία στο γενικό σχολείο: προϋποθέσεις πραγμάτωσης ενός σχολείου για όλους – ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ της Βαλέριας Λιούμη – Διϊδρυματικό Π.Μ.Σ. Επιστήμες της Αγωγής μέσω Καινοτόμων Τεχνολογιών και Βιοϊατρικών Προσεγγίσεων – Μέρος 11ο

 

3.2.         Προώθηση της ενταξιακής παιδαγωγικής

 

Το ζήτημα της ένταξης συναντάται όλο και περισσότερο τα τελευταία χρόνια στη βιβλιογραφία της ειδικής αγωγής. Ωστόσο, ένταξη δεν σημαίνει απλή συνύπαρξη των ατόμων με αναπηρία με τα μη ανάπηρα άτομα, αλλά πλήρη πρόσβαση και συμμετοχή των αναπήρων ή μη σε όλους τους τομείς και τις δραστηριότητες της κοινωνικής ζωής. Σκοπός της είναι η ύπαρξη ενός σχολείου για όλους, όπου διαφορετικά άτομα, με διαφορετικές ανάγκες μπορούν να εξελιχθούν όπως επιλέξουν έχοντας τον πρώτο λόγο για τη διαμόρφωση του εκπαιδευτικού και κοινωνικού πλαισίου. Απαραίτητη προϋπόθεση για τα παραπάνω αποτελεί η ριζική αλλαγή των παιδαγωγικών και των πολιτικών προσεγγίσεων.

Το 1980, η Ευρωπαϊκή Ένωση βασιζόμενη στην έκθεση Warnock επικεντρώθηκε στην προώθηση της ένταξης των αναπήρων παιδιών στο σχολείο και άνοιξε διάλογο σχετικά με το ζήτημα της ένταξής τους στο γενικότερο κοινωνικό περιβάλλον και κυρίως στο εκπαιδευτικό σύστημα.

Για τη Mary Warnock η συνεκπαίδευση των αναπήρων και μη παιδιών σήμαινε ίση παροχή ευκαιριών για προσωπική εξέλιξη και αυτοπραγμάτωση, ενώ απέρριπτε τον διαχωρισμό των παιδιών σε ανάπηρα και μη. Όλοι οι μαθητές και οι μαθήτριες θα πρέπει να έχουν κοινό πρόγραμμα σπουδών. Η ίδια ονόμασε τρία είδη σχολικής ένταξης (Warnock Report 1978, 1982):

  1. Η χωρική ένταξη (locational), όπου κοινό στοιχείο στην εκπαίδευση των αναπήρων και μη παιδιών είναι ο χώρος, ωστόσο φοιτούν σε διαφορετικά σχολεία με αποτέλεσμα η αλληλεπίδραση μεταξύ τους να είναι ελάχιστη.
  2. Η κοινωνική ένταξη (social), όπου η εκπαίδευση των παιδιών εξακολουθεί να πραγματοποιείται χωριστά, ωστόσο κατά τη διάρκεια σχολικών εκδηλώσεων ή δραστηριοτήτων αλληλεπιδρούν μεταξύ τους.
  3. Η λειτουργική ένταξη (functional), όπου τα παιδιά βρίσκονται στην ίδια τάξη, παίρνουν μέρος σε όλες τις δραστηριότητες και εκδηλώσεις του σχολείου από κοινού και τους παρέχεται εξατομικευμένο ειδικό πρόγραμμα παρέμβασης.

Απαραίτητη προϋπόθεση για την ευτυχία και την αξιοπρεπή ζωή κάθε ανθρώπου, αποτελεί η υλοποίηση των ατομικών του δυνατοτήτων. Αυτό δεν αποτελεί προνόμιο μόνο των μη αναπήρων πολιτών και για να επιτευχθεί θα πρέπει να γίνει κατανοητό από τους ίδιους. Προτάσσοντας λοιπόν την έννοια της δημοκρατίας και της ενσυναίσθησης, αναμένεται να εκλείψουν κάποιες τουλάχιστον κατηγορίες αναπηρίας κάνοντας την κοινωνική ένταξη ευκολότερη (Ζώνιου-Σιδέρη, 2011).

Μετάβαση στο περιεχόμενο