5.5. ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΠΙΛΟΤΙΚΗΣ ΕΡΕΥΝΑΣ
Η διαδικασία που ακολουθήθηκε κατά την πιλοτική έρευνα είναι παρόµοια µε την διαδικασία που ακολουθείται και στην κυρίως έρευνα, µε µόνη διαφορά τους συµµετέχοντες.
Όλοι οι συµµετέχοντες ενηµερώθηκαν για τον σκοπό της έρευνας και τα ονόµατά τους παρέµειναν άγνωστα για την τήρηση των προσωπικών δεδοµένων. Η ερευνήτρια παρείχε στο κάθε άτοµο ξεχωριστά τέσσερα φύλλα χαρτί (ένα για την κάθε εικόνα), ένα µολύβι και µια γόµα.
Στο πρώτο στάδιο, ζητήθηκε από τους συµµετέχοντες να ακούσουν προσεκτικά την λεκτική περιγραφή της πρώτης εικόνας. Αναγκαίο να τονισθεί είναι το γεγονός, πως οι λεκτικές περιγραφές µπορούσαν να επαναληφθούν κατά ανάγκη, όποτε κάποιος από τους συµµετέχοντες το χρειαζόνταν και το ζητούσε. Επιπλέον, υπήρχε και η δυνατότητα διόρθωσης των σχεδίων σε περίπτωση που κάποιο από τα άτοµα το επιθυµούσε. Κατά την διαδικασία της σχεδίασης, η ερευνήτια παρέµενε σιωπηλή, χωρίς να δίνει επιπλέον πληροφορίες, πέραν αυτών που υπήρχαν στην λεκτική περιγραφή.
Η ίδια διαδικασία επαναλήφθηκε ξεχωριστά µε τις τέσσερις εικόνες και τους δέκα συµµετέχοντες.
Οι εικόνες που σχεδιάσαν οι συµµετέχοντες της πιλοτικής έρευνας αναλύθηκαν και συγρίθηκαν µε τις αρχικά επιλεγµένες εικόνες, µε βάση τα κριτήρια που θα χρησιµοποιηθούν για την ανάλυση και των εικόνων της κυρίως έρευνας.
Τα κριτήρια που θα χρησιµοποιηθούν είναι τα εξής(Kennedy, 1993):
– Πόσο κοντά στην πραγµατική εικόνα έιναι τα σχεδιαγράµµατα των ζωγραφιών.
– Πόσο κοντά στην πραγµατική εικόνα είναι το γενικότερο σχέδιο.
– Πόσο κοντά στο πραγµατικό είναι το µέγεθος του απεικονιζόµενου αντικειµένου/ φιγούρας.
– Πόσες λεπτοµέρειες υπάρχουν στην ζωγραφιά.
– Πόσο καλά µπορούν να απεικονίσουν και να αντιληφθούν την “µεταφορά” (π.χ. ένα ζώο που βρίσκεται σε κίνηση).
Ωστόσο, όσον αφορά το τρίτο κριτήριο, αυτό του µεγέθους, δεν χρησιµοποιήθηκε µε τον τρόπο που προτείνει ο Kennedy, καθώς οι απεικονήσεις των λεκτικών περιγραφών δεν έγιναν σε ένα φύλλο χαρτί για να υπάρξει δυνατότητα σύγκρισης του µεγέθους µεταξύ τους. Παρόλα αυτά έγινε µια τρόποποίηση και το κριτήριο του µεγέθους, µελετήθηκε σαν αναλογία των µερών της κάθε απεικόνισης (π.χ. αναλογία µήκους χεριών µε µέγεθος σώµατος της γυναίκας).
