Άρχισε να τρέχει πριν από 25 χρόνια, νεαρός τότε, ουραγός σε λαϊκούς αγώνες, με μικρά αργά βήματα που δεν ξεκολλούσαν από το έδαφος. Τότε έβλεπε ακόμα, ίσα κι ίσα για να αυτοεξυπηρετείται και να μπορεί να τρέχει χωρίς συνοδό. Αργότερα, η πάθηση του αμφιβληστροειδούς από την οποία έπασχε επέφερε ολική τύφλωση. Ο Στέργιος Σιούτης συνέχισε απτόητος να τρέχει σε πλήθος λαϊκών αγώνων με τη βοήθεια συνοδού. Σήμερα, στα 46 του, αυτός ο τυφλός ερασιτέχνης αθλητής δεν συμμετέχει απλώς στους λαϊκούς αγώνες. Πρωταγωνιστεί με τον τρόπο του, με τις αθλητικές του επιδόσεις, ενώ όσοι σπεύδουν να τον ρωτήσουν για την προπόνησή του γνωρίζουν μια άλλη πλευρά του: το ήθος και την προσωπικότητά του.
Ο Σ.Σ. είναι οικογενειάρχης, με δύο παιδιά. Μάλιστα, στις δυσκολίες της ζωής δεν είναι μαθημένος μόνο από τη δική του αναπηρία. Ο πρωτότοκος γιος του είναι αυτιστικό παιδί. Επί 22 χρόνια εργάστηκε σαν τηλεφωνητής σε μεγάλο Νοσοκομείο. Πρόσφατα μεταπήδησε στο Υπουργείο Υγείας, σε πόστο που συνάδει με τις σπουδές και τους τίτλους του. Έχει δύο πανεπιστημιακούς τίτλους και στις 19 Ιουλίου 2007 θα αναγορευτεί διδάκτορας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Όποιος κουβεντιάζει μαζί του αντιλαμβάνεται την καλλιέργεια και την ευγένειά του. Όταν η κουβέντα περιστρέφεται γύρω από τη μεγάλη του αγάπη, το τρέξιμο, το πρόσωπό του φωτίζεται. Ανήκει στο ΑΘΛΗΤΙΚΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΣΤΙΒΟΥ ΤΥΦΛΩΝ.
Οι δρόμοι μας συναντήθηκαν πριν από πεντέμισι χρόνια. Πάρα πολλοί, γνωστοί και άγνωστοι, απευθύνονται σε μένα, τον προπονητή του, για να μάθουν το μυστικό της αθλητικής του επιτυχίας, να μάθουν για την προπόνησή του, προφανώς αναζητώντας απάντηση στα δικά τους ερωτηματικά. Η αθλητική επιτυχία, από τη μια μεριά δεν είναι μόνο η επίδοση, ιδιαίτερα για τον ερασιτέχνη. Από την άλλη, είναι ένας όρος που επιδέχεται αρκετές ερμηνείες. Η αθλητική επιτυχία του Στέργιου Σιούτη οφείλεται σε πολύ μεγάλο βαθμό στην προσωπικότητα και το χαρακτήρα του, σε μικρότερο βαθμό στην προπόνησή του και σε αρκετά μικρότερο, σχεδόν ελάχιστο βαθμό, στις φυσικές του ικανότητες. Σε όσους δε γνωρίζουν το πώς προπονείται ο Σ.Σ., ίσως φανεί παράδοξο: πώς είναι δυνατόν να βελτιώνεται ακόμα ένας δρομέας με αναπηρία, με μια βιολογική ηλικία 46 και μια αντίστοιχη προπονητική 25 ετών, πώς καταφέρνει να βελτιώνεται ακόμα με τόσο εντυπωσιακό τρόπο;
Ο Σ.Σ. κουβαλάει μέσα του ένα θαυμάσιο μίγμα αυτοσυνειδησίας, ρεαλισμού, αυτοπειθαρχίας και μεθοδικότητας. Γνωρίζει τι ζητάει σαν ερασιτέχνης δρομέας, έχει ρεαλιστικές απαιτήσεις από τον εαυτό του και δουλεύει με σύστημα για να πετυχαίνει τους στόχους του. Η καρτερικότητα και η υπομονή του είναι παροιμιώδεις, αρετές που είναι απολύτως απαραίτητες για να σταδιοδρομήσει κάποιος στην αντοχή. Είναι οπαδός των μικρών βημάτων προς τα εμπρός. Οι αρετές (όπως και τα ελαττώματα για τον καθένα μας) έχουν αντίκτυπο στην προπόνησή του. Ακόμα κι όταν δεν είναι ικανοποιημένος με την απόδοσή του, έχει υγιείς αντιδράσεις και καλή αναλυτική σκέψη που τον βοηθά να ανακάμπτει σύντομα. Η προπόνησή του είναι πολύ ήπια, δε θα μπορούσε να ήταν διαφορετική, αφού εκτός από αθλητής, είναι πατέρας και εργαζόμενος. Η φύση, δεν τον προίκισε με κάποια ιδιαίτερα προσόντα, το αντίθετο μάλιστα. Είναι λεπτοκαμωμένος κι αυτό τον βοηθάει στο τρέξιμο. Είναι κι αυτό συνέπεια της αξίας που δίνει στις διατροφικές του συνήθειες που με τη σειρά του αντανακλά στο δυνατό χαρακτήρα του.
Στη μακροχρόνια αθλητική του πορεία είχε την τύχη να τον συνοδεύουν μακροχρόνιοι συνοδοί, δρομείς που έγιναν και στενοί του φίλοι. Οι Σταμάτης Γκέκας και Χάρης Τσεπαπαδάκης, πρόσφεραν απλόχερα ο καθένας από μια δεκαετία ιδρώτα σε αγώνες και προπονήσεις δίπλα στον τυφλό φίλο τους, τρέχοντας μαζί του συνδεδεμένοι με ένα σχοινάκι. Έχει συμμετάσχει σε πάμπολλους αγώνες στην Ελλάδα και το εξωτερικό, τυφλός εκείνος ανάμεσα σε αρτιμελείς αθλητές και πλέον είναι δακτυλοδεικτούμενος. Ειδικότερα τα τελευταία 5-6 χρόνια έχει να επιδείξει αξιέπαινες επιτυχίες, όπως την 3η θέση της κατηγορίας του στο ΠανευρωπαΪκό Πρωτάθλημα Τυφλών (μαραθώνιος, 3ω27΄, 2001) και σαν αποκορύφωμα την πρόκριση και τη συμμετοχή του στους Παραολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας. Τα τελευταία τρία χρόνια τα ρεκόρ σε διάφορες αποστάσεις διαδέχονται το ένα το άλλο.
Ο Σ.Σ. δεν ασχολείται ιδιαίτερα με την κοινωνική διάσταση της συμμετοχής του στα δρομικά δρώμενα, είναι συνειδητός στο ρόλο του, κάνει αντί να λέει, γίνεται πηγή έμπνευσης και παράδειγμα προς μίμηση ακόμη και για αρτιμελείς αθλητές και μη αθλούμενους.
Γιώργος Δούσης
www.runningnews.gr
