ΕΘΝΙΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΤΥΦΛΩΝ

Στέλιος Μαλακόπουλος: «Ξεκίνησα να ασχολούμαι με τον αθλητισμό για να κερδίσω πίσω τη ζωή μου»

Ιαν 2, 2025 | ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ, Ο Τύπος έγραψε

Ο Έλληνας αθλητής που στα 28 του χρόνια μετρά δύο συμμετοχές σε Παραολυμπιακούς Αγώνες, μιλά για την αγωνιστική του πορεία, την κατάσταση που επικρατεί στο ευρύτερο κίνημα και δίνει τη δική του συμβουλή στους νεότερους.

Ο Στέλιος Μαλακόπουλος, Παραολυμπιονίκης στο αγώνισμα του άλματος εις μήκος στην κατηγορία Τ62, αποτελεί έναν από τους πιο διακεκριμένους και αναγνωρίσιμους αθλητές του Παραολυμπιακού κινήματος στη χώρα μας. Η αγωνιστική του πορεία, περιλαμβάνει παγκόσμια ρεκόρ και συνεχείς διακρίσεις σε ευρωπαϊκές και παγκόσμιες διοργανώσεις. Όταν τον συναντήσαμε στο Παραολυμπιακό Πανόραμα που διοργανώθηκε στο Βελλίδειο Συνεδριακό Κέντρο, βρισκόταν ανάμεσα σε μαθητές από σχολεία της Δυτικής Θεσσαλονίκης που είχαν έρθει για να γνωρίσουν από τους ίδιους τους πρωταγωνιστές του κινήματος, τα χαρακτηριστικά των αγωνισμάτων. Κάποια, εξερευνούσαν με περιέργεια τους κανόνες. Άλλα άκουγαν με προσοχή τις ιστορίες που ηχούσαν μέσα απ’ τα μικρόφωνα. Τα τελευταία χρόνια, ο Στέλιος Μαλακόπουλος έχει αφηγηθεί τη δική του ιστορία σε πάνω από 50.000 παιδιά. Ποιο είναι το σημαντικότερο δίδαγμα που μπορεί να τους μεταδώσει; Να μην σταματήσουν ποτέ να κυνηγούν τα όνειρα τους.

 

Πώς έχει αλλάξει ο τρόπος που βλέπεις τον αθλητισμό από τότε που ξεκίνησες μέχρι σήμερα;

Ξεκίνησα να ασχολούμαι με τον αθλητισμό για να κερδίσω πίσω τη ζωή μου. Για εμένα ήταν ένα είδος αποκατάστασης μετά το τροχαίο ατύχημα που είχα σε ηλικία 18 ετών. Άρχισα να τρέχω εννιά μήνες αργότερα. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να αγαπήσω ξανά με έναν πολύ διαφορετικό τρόπο τον αθλητισμό, να τον κάνω τρόπο ζωής αν και έπαιζα μπάσκετ από πολύ μικρή ηλικία. Η ενασχόληση μου με αυτόν, σε επίπεδο πρωταθλητισμού, μου έδωσε κίνητρο και άρχισα να κυνηγήσω ένα μέχρι τότε άπιαστο όνειρο, αυτό της πρόκρισης στους Παραολυμπιακούς Αγώνες. Όταν αυτή ήρθε στο Τόκιο, ουσιαστικά άλλαξε η ζωή μου. Αφοσιώθηκα απόλυτα σε αυτό.

 

Πόσο σημαντικό είναι να έρθουν σε επαφή και να γνωρίσουν τα νέα παιδιά τα αθλήματα προκειμένου να στραφούν στον αθλητισμό ακόμη περισσότεροι νέοι με αναπηρία;

Σίγουρα γίνεται μεγάλη προσπάθεια και δράσεις όπως το Παραολυμπιακό Πανόραμα στο Βελλίδειο Κέντρο βοηθούν πολύ. Ένα βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση είναι και η προβολή στην τηλεόραση. Είναι καλό να προβάλλονται οι αγώνες μας, τα πανευρωπαϊκά και παγκόσμια πρωταθλήματα στην ελληνική τηλεόραση ώστε να έχει ένα πολύ ευρύτερο κοινό, τη δυνατότητα να μάθει για τις προσπάθειες μας. Το να έρχονται σε επαφή με τα αγωνίσματα, τα παιδιά που θα διαμορφώσουν την κοινωνία τα επόμενα χρόνια είναι το Α και το Ω. Ωστόσο σίγουρα μπορούμε να κάνουμε πολλά περισσότερα πράγματα. Νομίζω πως και η Ελληνική Παραολυμπιακή Επιτροπή και η HELLENIQ ENERGY, κάνουν το αδύνατο, δυνατό για να γίνει αυτό πραγματικότητα.

Συχνά οι αθλητές με αναπηρία αντιμετωπίζουν δυσκολίες σε πρακτικό επίπεδο. Χρειάζονται βοήθεια όσον αφορά τις μετακινήσεις και τα γήπεδα αλλά και οικονομική στήριξη. Γίνονται αρκετά από την πλευρά της πολιτείας; Κατά πόσο είναι αναγκαίες πρωτοβουλίες από ιδιώτες και η στήριξη των αθλητών από χορηγούς;

Γίνονται προσπάθειες στο επίπεδο της πολιτείας, υπάρχει μια διαχρονική στήριξη στον αθλητισμό, ιδιαίτερα όταν κάποιος αθλητής διακρίνεται στους Ολυμπιακούς και Παραολυμπιακούς αγώνες, η δυσκολία ωστόσο βρίσκεται στο πώς θα καταφέρουν να φτάσουν περισσότεροι αθλητές στο σημείο να προκριθούν στους αγώνες αυτούς. Πόση στήριξη υπάρχει στα πρώτα τους βήματα; Αυτή πιστεύω ότι είναι η περίοδος που ένας αθλητής χρειάζεται τη μεγαλύτερη βοήθεια. Αυτή τη στιγμή, δίνεται κυρίως από ιδιωτικές εταιρίες που βρίσκονται στο πλευρό των αθλητών.

 

Πόση αφοσίωση και ποιες θυσίες χρειάζονται καθημερινά προκειμένου να διατηρείσαι σε καλή αγωνιστική κατάσταση;

Δεν βλέπω θυσίες στην προσπάθεια που έχω κάνει όλα αυτά τα χρόνια, δεν βλέπω ότι χάνω κάτι γιατί πραγματικά αγαπάω αυτό που κάνω και βρίσκω νόημα ύπαρξης σε αυτή την προσπάθεια. Ιδιαίτερα στον αντίκτυπο που έχει στον κόσμο και στα παιδιά η ιστορία μου, όταν τη μοιράζομαι μαζί τους. Για να κάνεις πρωταθλητισμό και ιδιαίτερα στη δική μου κατηγορία, που είναι μια από τις πιο ανταγωνιστικές στους Παραολυμπιακούς Αγώνες, πρέπει να αφιερώσεις τη ζωή σου στα 20 και τα 30 σου, ώστε να πραγματοποιήσεις το όνειρο σου. Αυτό είναι να φτάσω στο σημείο να κατακτήσω ένα Παραολυμπιακό μετάλλιο.

 

Πώς έζησες τους Παραολυμπιακούς Αγώνες του Παρισιού;

Σίγουρα ήταν πολύ διαφορετικοί αγώνες σε σχέση με τους αγώνες του Τόκιο αφού εκεί είχαν γίνει κεκλεισμένων των θυρών λόγω της πανδημίας. Στο Παρίσι είχαμε πάρα πολύ κόσμο. Το να τρέχεις σε ένα στάδιο με 70.000 κόσμο είναι μια μοναδική εμπειρία. Παρόλο που έχω ζήσει αυτές τις μεγάλες στιγμές σε αγώνες Diamond League, το να αγωνίζεσαι σε ένα Ολυμπιακό στάδιο με τόσο κόσμο είναι κάτι που δεν πρόκειται να ξεχάσω ποτέ στη ζωή μου.

 

Αποτελείς πρότυπο για πολλούς νέους και έχεις ενθαρρύνει πολλά παιδιά με κάποιου είδους αναπηρία να μπουν στον χώρο του αθλητισμού. Έχεις αντιληφθεί τον ρόλο σου αυτόν;

Τα τελευταία χρόνια έχω μιλήσει με πάνω από 50.000 παιδιά στα σχολεία, κοινότητες και πανεπιστήμια σε όλη την Ελλάδα. Το μήνυμα μου, όχι μόνο προς τα παιδιά που έχουν κάποια αναπηρία άλλα γενικότερα στα νεαρά παιδιά, είναι να κυνηγούν τα όνειρα τους. Όποια δυσκολία κι αν τους επιφυλάσσει η ζωή, να μην σταματήσουν ποτέ. Να πιστεύουν στις δυνατότητες τους και κάποια στιγμή τα όνειρα τους θα μπορέσουν να γίνουν πραγματικότητα.

 

Πηγή: www.kathimerini.gr

Μετάβαση στο περιεχόμενο