Ο Σόκο Ασαχάρα, με τη γενειάδα και τα μακρυά μαλλιά του να ανεμίζουν, λίγο έμοιαζε με μεσσιανική φιγούρα όταν η αίρεση Αούμ Σινρικίγιο απελευθέρωνε το τοξικό αέριο Σαρίν στο μετρό του Τόκιο το 1995.
Ο Ασαχάρα ισχυριζόταν ότι είναι η μετενσάρκωση του ινδουιστικού θεού Σίβα και υποσχόταν να οδηγήσει του οπαδούς του στη σωτηρία όταν θα κατέφθανε ο επικείμενος Αρμαγεδδών.
Γεννήθηκε ως Τσίζουο Ματσουμότο, ένα από τα επτά παιδιά των γονιών του, στην πόλη Γιατσουσίρο στις 2 Μαρτίου του 1955.
Σχεδόν τυφλός από παιδικό γλαύκωμα, παρακολούθησε ειδικό σχολείο απ’ όπου και αποφοίτησε το 1977.
Την ίδια χρονιά, αφού απέτυχε να γίνει δεκτός στο πανεπιστήμιο του Τόκυο, το καλύτερο της Ιαπωνίας, ο Ματσουμότο στράφηκε στη γιόγκα, το διαλογισμό, το βελονισμό, στην κινεζική ιατρική προτού να στραφεί στη φιλοσοφία της νέας εποχής και ένα εκλεκτικό μείγμα πνευματιστικών ιδεών.
Το 1978, άνοιξε φαρμακείο με ειδικότητα στα παραδοσιακά κινέζικα φάρμακα, όμως, το 1982, οι αρχές τον συνέλαβαν ως κομπογιαννίτη. Εμεινε κρατούμενος επί είκοσι ημέρες και του επιβλήθηκε πρόστιμο 200.000 γεν. Συνέπεια αυτού ήταν να χρεοκοπήσει η επιχείρησή του. Το γεγονός τον συγκλόνισε. Την εποχή αυτή αρχίζει να ενδιαφέρεται για τη θρησκεία και να μελετά κινέζικη αστρολογία και ταοϊσμό. Στη συνεχεία μελετά την ινδική εσωτεριστική γιόγκα και το Βουδισμό. Φιλοδοξία του Ασαχάρα έγινε το να φτάσει την «Υπέρτατη Φώτιση».
Το 1984 ιδρύει την ομάδα Αούμ Σινσέν νο Κάι (Ομάδα Θεών/Υπέρτατα Οντα) για να επικεντρωθεί στη γιόγκα, με 15 μέλη. Πολύ σύντομα, η ομάδα μεγάλωσε, το 1987 οι οπαδοί του αριθμούσαν κάποιες χιλιάδες. Επειτα από ένα προσκύνημα στα Ιμαλάϊα το 1987, ο Ασαχάρα ανακοινώνει στους οπαδούς του ότι τελικά πέτυχε το σατόρι (τη φώτιση). Αλλαξε το όνομά του σε Σόκο Ασαχάρα και την ονομασία της ομάδας που είχε ιδρύσει σε Αούμ Σινρικίγιο. Αούμ είναι ένα ιερό ινδουιστικό σύμβολο και Σινρικίγιο σημαίνει υπέρτατη αλήθεια. Περίπου αυτή την εποχή, η Αούμ Σινρικίγιο κάνει αίτηση και εντέλει κατορθώνει να αναγνωριστεί ως θρησκευτική οργάνωση.
Το κύριο δόγμα της Αούμ Σινρικίγιο βασίζεται στον Κανόνα Πάλι, μια ιερή βουδιστική σούτρα. Επιπροσθέτως, ο Ασαχάρα αντλεί στοιχεία από άλλα κείμενα, θιβετιανές και ταοϊστικές γραφές. Τα κείμενα αυτά μελετούνται μαζί με σχόλια που έγραψε ο ίδιος ο Ασαχάρα. Αν και δεν αναγνωρίζονται ως επίσημα κείμενα, οι πεποιθήσεις του Ασαχάρα χρωματίζονται από πινελιές παρμένες από το Νοστράδαμο, την Αποκάλυψη του Ιωάννου και κείμενα επιστημονικής φαντασίας, όπως η Ιδρυση του Ασίμοφ.
Η διδασκαλία του επικεντρώνεται στη σημασία της ασκητικής ζωής. Μια από τις καινοτομίες του Ασαχάρα έγκειται στην ενσωμάτωση σύγχρονης τεχνολογίας, όπως oι υπολογιστές και τα CD ως συμπλήρωμα των αρχαίων τεχνικών του διαλογισμού. Ακόμη, ενσωμάτωσε ορισμένες αμφιλεγόμενες ψευδοεπιστημονικές μεθόδους και παράξενα παραφερνάλια.
Οι οπαδοί του μπορούσαν μεταξύ άλλων να αγοράσουν το αίμα του (που υποτίθεται ότι διέθετε υπερφυσικές ιδιότητες), τα απόνερα του μπάνιου του και μια συσκευή που συνδέει εκείνον που τη φοράει με την ενέργεια των εγκεφαλικών κυμάτων του γκουρού. Επιπλέον, έκανε πολλές αναφορές στις δυνάμεις του και τις ικανότητές του. Δήλωνε ότι ήταν η μετενσάρκωση του ινδουιστικού θεού Σίβα και απέδιδε στον εαυτό του τους τίτλους του Σύγχρονου Χριστού και του Σωτήρα του Αιώνα. Ισχυριζόταν ότι μπορεί να δει το μέλλον, να αιωρείται, να διδάξει τηλεπάθεια και να μεταδίδει την πνευματική του ενέργεια μέσω ενός αγγίγματος.
Πιστεύεται ότι στην ακμή της, στα μέσα της δεκαετίας του ’90, η Αούμ αριθμούσε μέχρι και δέκα χιλιάδες μέλη κι’ εκατοντάδες ακόμη σε άλλες χώρες και ιδίως στη Ρωσσία.
Ο Ασαχάρα υποστήριζε ότι σύντομα ο κόσμος θα τυλιγόταν από το Κακό και τους πολέμους, όμως ακολουθώντας τον οι άνθρωποι θα μπορούσαν να σωθούν.
Οι ελπίδες να στηθεί ένα πολιτικό σκέλος της αίρεσης διαψεύστηκαν το 1990, όταν αυτή απέτυχε οικτρά στις ιαπωνικές εκλογές, καθώς κανένας από τους υποψηφίους της δεν εξελέγη. Η αναπάντεχη αυτή αναποδιά πίκρανε κι’ άλλο τον Ασαχάρα. Είχε προβλέψει ότι θα κέρδιζαν τις εκλογές, οπότε η μόνη δυνατή εξήγηση ήταν ότι είχε παιχτεί βρώμικο παιχνίδι. Ο Ασαχάρα κατηγόρησε την ιαπωνική κυβέρνηση για νοθεία. Σταδιακά έγινε όλο και πιο παρανοϊκός, έβλεπε κυβερνητικές συνομωσίες παντού. Προέβλεψε το τέλος του κόσμου είτε για το 1997 είτε για το 2000 και άρχισε να κάνει συγκεκριμένες αναφορές σε τοξικά αέρια. Ακόμη, να δίνει περισσότερη σημασία στην έννοια «πόα», υπό την οποία μπορεί να διαπραχθεί φόνος για αλτρουιστικούς σκοπούς, όπου και ο θύτης και το θύμα εξυψώνονται πνευματικά.
Η Αούμ Σινρικίγιο στρατολογούσε εύπορα και μορφωμένα μέλη, παρέχοντας έτσι στον ηγέτη της τη θανάσιμη δυνατότητα να επιδιώκει τους σκοπούς του.
Οι πληροφορίες που ήρθαν στο φως έπειτα από την επίθεση στο μετρό αναφέρουν ότι η αίρεση έκανε πολυάριθμες απόπειρες να αγοράσει και να κατασκευάσει χημικά όπλα.
Προέκυψε ακόμη ότι η C. I. A. παρακολουθούσε την αίρεση, επειδή η τελευταία προσπαθούσε να αποκτήσει πυρηνικό οπλοστάσιο.
Οι έρευνες που διεξήχθησαν μετά από την επίθεση στο μετρό ενέπλεξαν την Αούμ Σινρικίγιο με κάμποσους άλλους θανάτους, συμπεριλαμβανομένης μιας προηγούμενης επίθεσης με αέριο Σαρίν το 1994 κατά την οποία πέθαναν επτά άνθρωποι στην κεντρική Ιαπωνία.
Τη διεθνή προσοχή επάνω στον Σόκο Ασαχάρα όμως την έστρεψε η ανατριχιαστική επίθεση στο μετρό του Τόκιο.
Οι οπαδοί του επιβιβάστηκαν τυχαία σε συρμούς εν ώρα πρωινής αιχμής και με τη μύτη της ομπρέλας τους τρύπησαν σάκους με αέριο Σαρίν.
Ο Ασαχάρα συνελήφθη εντέλει το Μάιο του 1995, όταν η αστυνομία τον βρήκε να κρύβεται στο στρατηγείο της αίρεσης κοντά στο όρος Φόυτζι. Μολονότι ο Ασαχάρα αρνήθηκε την εμπλοκή του στα εγκλήματα που διέπραξε η αίρεση, θεωρείται λίαν απίθανο μια τόσο αυστηρά ιεραρχημένη αίρεση να εξύφανε ένα τόσο εκλεπτυσμένο σχέδιο δίχως τη συγκατάθεση του Ασαχάρα. Πέραν τούτου, πολλά μέλη της αίρεσης κατέθεσαν ότι ο Ασαχάρα έδωσε σαφείς εντολές για πολλές από τις επιθέσεις.
Η δίκη του ξεκίνησε τον επόμενο χρόνο, αλλά προχώρησε αργά, εν μέρει λόγω της έλλειψης συνεργασίας εκ μέρους του Ασαχάρα – επί μακρόν αρνείτο να δώσει όρκο και δεν μιλούσε, με την εξαίρεση περιστασιακά κάποιων ακατάληπτων γρυλισμάτων.
Τελικώς κρίθηκε ένοχος και καταδικάστηκε σε θάνατο δι’ απαγχονισμού το Φεβρουάριο του 2004. Οι δικηγόροι του μετήλθαν ανεπιτυχώς διάφορες στρατηγικές. Αρχικά, υποστήριξαν ότι ο Ασαχάρα είχε άγνοια των δραστηριοτήτων των υφισταμένων του. Κατόπιν, επικαλέστηκαν την υποτιθέμενη διανοητική του ασθένεια ως λόγο για να αποτρέψουν την εκτέλεσή του. Του έγιναν ψυχιατρικές εξετάσεις κατά τη διάρκεια των οποίων ο Ασαχάρα άρχισε να μιλάει. Απάντησε σε κάποιες μόνο από τις ερωτήσεις, οι απαντήσεις του όμως ήταν ακριβείς και σχετικές με το θέμα. Ετσι, η ψυχιατρική ομάδα πείστηκε ότι ο Ασαχάρα σιωπούσε με τη θέλησή του και ότι δεν ήταν διανοητικά ασθενής. Το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε την έφεσή του το Σεπτέμβριο του 2006.
Ο Ασαχάρα περιμένει την εκτέλεσή του. Εν τω μεταξύ, άλλα ένδεκα μέλη της αίρεσης είχαν καταδικασθεί εις θάνατον.

Πηγές: http://news.bbc.co.uk/2/hi/asia-pacific/3504237.stm
http://www.tkb.org/KeyLeader.jsp?memID=6057

Μετάφραση – σύμπτυξη : Άρης Βαβούλης