Πώς ξεκίνησε αυτό το πρότζεκτ; Δική σου ιδέα;
Μόλις μου είπε μία φίλη, η Μυρτώ ότι εργάζεται στο κέντρο ΚΔΑΠ ΚΟΜΑΙΘΩ, εξηγώντας μου παράλληλα τη δουλειά που πραγματοποιείται στο Κέντρο, σκέφτηκα πως θα ήταν ενδιαφέρον να ξεκινήσω κάτι με κύριο θέμα μου, τα παιδιά. Δεν άργησε, λοιπόν, η επαφή μου με τη διευθύντρια και ο σχεδιασμός μιας ανάλογης έκθεσης φωτογραφίας.
ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΑΠΟΦΥΓΩ ΤΗΝ ΑΠΛΗ ΚΑΤΑΓΡΑΦΗ
Πώς συνδέεσαι λοιπόν με αυτά τα παιδιά;
Από τον Οκτώβριο ερχόμουν σχεδόν καθημερινά σε επαφή με τα παιδιά του Κέντρου. Αυτό που είχα ανέκαθεν στο μυαλό μου, ήταν να αποφύγω την απλή καταγραφή της καθημερινότητάς τους και να προσπαθήσω να αντλήσω δυνατά συναισθήματα. Αυτή ήταν και η βάση της έκθεσης που ετοιμάζαμε βέβαια… Αν κάτι με συνδέει με τα παιδιά, είναι ένα δέσιμο που αναπτυσσόταν στο πέρας αυτών των 6 μηνών.
Χρειάστηκε χρόνος να κερδίσεις την εμπιστοσύνη των παιδιών και των γονέων τους;
Έγιναν όλα σε συνεννόηση με τους εργαζομένους του Κέντρου, οι οποίοι και διατηρούσαν τις επαφές με τους γονείς και φρόντιζαν για τη σχετική τους ενημέρωση. Με αρκετούς γονείς που έτυχε βέβαια να συναντηθώ, η ιδέα της έκθεσης φάνηκε να τους αρέσει πολύ. Κάποιοι μάλιστα, ήταν παρόντες την ώρα των λήψεων! Δεν θα ξεχάσω τη Μαρία, βέβαια, που με κάλεσε στο σπίτι της, ήπιαμε καφέ και ως αποτέλεσμα, γεννήθηκε μια φωτογραφία με τον Γιώργο και την αδερφή του, τη Βασιλική… Τα παιδιά έδειξαν να χαίρονται τόσο πολύ αυτήν τη φωτογράφιση, πράγμα που συντέλεσε στο τελικό αποτέλεσμα. Το είδαν σαν ένα παιχνίδι…
Πλατιά χαμόγελα, βαθιά συναισθήματα
Τι φιλοδοξείς να αναδείξεις με αυτήν τη δουλειά και σχετικά με το κοινωνικό ζήτημα που θίγεται;
Σε μια πρώτη σκέψη, θα έλεγα την ισότιμη συμμετοχή των ΑΜΕΑ στην καθημερινότητά μας και τα ποικίλα κοινωνικά δρώμενα. Επιπλέον, είναι απαραίτητη η σωστή αντιμετώπισή τους από τον περίγυρο, καθ΄ ότι αυτοί οι άνθρωποι είναι ένα ζωτικό κομμάτι της κοινωνίας μας, που ο κόσμος τείνει να ξεχνά…
Ποια αισθάνεσαι πως είναι η καλύτερη στιγμή των παιδιών που κατάφερες να πιάσεις με τον φακό σου;
Μου είναι δύσκολο να ξεχωρίσω μόνο μία. Οι εντυπώσεις από την συγκεκριμένη δουλειά είναι υπέροχες. Αυτό που σίγουρα έμεινε στο μυαλό μου, πάντως, είναι οι αντιδράσεις των γονιών, που με έκπληξη είδαν το παιδί τους γεμάτο χαρά. Αυτό σημαίνει πως όλο αυτό, πέρασε μέσα τους και δεν στάθηκε μόνο στην επιφάνεια.
Πηγή: Εφημερίδα «Πελοπόννησος»