Ένα παλιό βερολινέζικο σπίτι… Ή το σαλόνι ενός θεσσαλονικιώτικου νεοκλασικού. Εννέα πρόσωπα… Ή μονάχα δύο. Έξω η πόλη φλέγεται από διαδηλώσεις, επεισόδια και αστυνομική βία.

Μέσα οι άνθρωποι διηγούνται ιστορίες, όπου τα προσωπικά αδιέξοδα συναντούν τα σύγχρονα πολιτικά και κοινωνικά αδιέξοδα: τη βία, το περιθώριο, τους ανεκπλήρωτους έρωτες και τον θάνατο… Τι είναι εδώ πολιτικό και τι προσωπικό;

Η Λούλα Αναγνωστάκη με το έργο της “Σ΄ εσάς που με ακούτε” (2003) καταγράφει την εποχή μας. Την εποχή των ανθρώπων που βγαίνουν στους δρόμους για να διαμαρτυρηθούν, να ζητιανέψουν, να κάνουν πιάτσα, να απεργήσουν, να ξεσηκωθούν…

Αυτό το κείμενο επέλεξαν και παρουσιάζουν από 29-30 Δεκέμβρη και 1-6 Γενάρη, στις 9.00 το βράδυ, στο σαλόνι του οικήματος της Σχολής Τυφλών Θεσσαλονίκης, οι Αναστασία Κουμίδου (σκηνοθεσία), Χάρης Πάλλας (βίντεο), Ελεάννα Μαρτίνου (εικαστική σύνθεση) και Γιάννης Αλεξίου (ηχητικό τοπίο), προκειμένου να ευαισθητοποιήσουν τους κατοίκους της πόλης για τα σοβαρά προβλήματα που αντιμετωπίζει το ίδρυμα και το έχουν οδηγήσει σε κρίσιμη κατάσταση. Ή, όπως το θέτει η Λ. Αναγνωστάκη, σε μια αποστροφή του κειμένου της, “Όπου να ΄ναι θα ξεσπάσουν ταραχές”…

Πηγή: http://www.avgi.gr/