Ψυχο-συναισθηματικές διαστάσεις του αποκλεισμού και ζητήματα ταυτότητας, υπό το πρίσμα του κοινωνικού μοντέλου της αναπηρίας – ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ της Ζωγράφου Φρειδερίκης, ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ, ΣΧΟΛΉ ΚΟΙΝΩΝΙΚΏΝ, ΑΝΘΡΩΠΙΣΤΙΚΏΝ ΕΠΙΣΤΗΜΏΝ ΚΑΙ ΤΕΧΝΏΝ, Τμήμα Εκπαιδευτικής και Κοινωνικής Πολιτικής, Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών «Επιστήμες της Αγωγής: Εκπαίδευση Ενηλίκων, Ειδική Αγωγή» – Μέρος 36ο

Απρ 16, 2021 | Άλλες προσεγγίσεις της τυφλότητας και της αναπηρίας, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

4.3 Περιορισμοί

Η παρούσα έρευνα επικεντρώθηκε στη μελέτη και ανάδειξη των εμπειριών ψυχο- συναισθηματικού αποκλεισμού σε ένα μικρό δείγμα ατόμων, γεγονός το οποίο δεν επιτρέπει την διατύπωση οποιασδήποτε γενίκευσης και καθολικού συμπεράσματος. Θα ήταν χρήσιμο, επιπρόσθετα, να υπάρχει ίσως μεγαλύτερη ισορροπία στο δείγμα μεταξύ ανδρών και γυναικών. Ακόμη, θα ήταν χρήσιμο να συμπεριλαμβάνονται στην έρευνα οι εμπειρίες περισσότερων ατόμων που να είναι ηλικιακά άνω των 50 ετών ώστε να υπάρχει μεγαλύτερη εκπροσώπηση των εμπειριών ατόμων μεγαλύτερων ηλικιών.

4.4 Προτάσεις για μελλοντική έρευνα

Μια πρόταση για μελλοντική έρευνα η οποία θα είχε ενδιαφέρον για τον ελλαδικό χώρο θα ήταν η μελέτη των ψυχο- συναισθηματικών επιδράσεων του αποκλεισμού στη διαμόρφωση και διαχείριση των αναπηρικών ταυτοτήτων σε άτομα τα οποία η βλάβη δεν είναι εμφανής. Χρήσιμη θα μπορούσε να είναι και μια έρευνα η οποία θα συγκρίνει τις ψυχο- συναισθηματικές επιδράσεις του αποκλεισμού σε σχέση με το φύλο, ώστε να διαφανούν τυχόν διαφορές στην επιρροή του ψυχο- συναισθηματικού αποκλεισμού μεταξύ γυναικών και ανδρών.
Τα αποτελέσματα της έρευνας θα μπορούσαν να έχουν πιθανές εφαρμογές στην εκπαίδευση των επαγγελματιών υγείας και των εκπαιδευτικών μέσω της ανάδειξης των εναλλακτικών ρητορικών του κοινωνικού μοντέλου και τη μετατόπιση από μια αμιγώς ατομοκεντρική και ιατροκεντρική λογική που επικεντρώνεται στην ελλειμματική κατάσταση λόγω της βλάβης και στην επακόλουθη προσπάθεια για αποκατάσταση. Οι εκπαιδευτικοί είναι σημαντικό να δέχονται εκπαίδευση σε σχέση με τους τρόπους που θα μπορούσαν να συμβάλλουν στη χειραφέτηση και στην κοινωνική ένταξη των ανάπηρων ατόμων, τα οποία έχουν συστηματικά περιθωριοποιηθεί και αποκλειστεί μέσα από τις ιδρυματικές πρακτικές που επικρατούσαν στο παρελθόν και συνεχίζουν ακόμα να επικρατούν. Βαρύνουσα σημασία έχει όμως και η εκπαίδευσή τους στην ανεύρεση τρόπων μέσω των οποίων η ευρύτερη κοινωνία μπορεί να ενταχθεί στις ζωές των αναπήρων με σκοπό να δημιουργηθεί ένα γόνιμο έδαφος για τη διαμόρφωση και τη δόμηση εναλλακτικών μη εξουσιαστικών κοινωνικών σχέσεων. Για το λόγο αυτό, κρίνεται σημαντική η ένταξη στα εκπαιδευτικά προγράμματα των κοινωνικοπολιτικών εννοιολογικών ερμηνειών του φαινομένου της αναπηρίας, ώστε να δοθεί έμφαση σε ουσιαστικά προβλήματα των αναπήρων που προκύπτουν από τη δομή και τον τρόπο λειτουργίας της καπιταλιστικής κοινωνίας, με στόχο την κοινωνική αλλαγή για την επικράτηση μεγαλύτερης κοινωνικής δικαιοσύνης και πραγματικής ισότητας.

Μετάβαση στο περιεχόμενο