Πρωτοδικείο Αθηνών: Αόριστου χρόνου συμβασιούχος γονέας ΑμΕΑ, μέσω Κοινωφελούς
Κωνσταντίνος Βαζούρας
Καθεστώς αορίστου χρόνου αποδόθηκε στη σύμβαση εργασίας ενός συμβασιούχου στο Δήμο Πύργου με βάση την υπ’ αριθμ. 892/2025 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών κατά τη δικαδικασία Περιουσιακών – Εργατικών Διαφορών.
Ο συμβασιούχος είχε προσληφθεί στο πλαίσιο του «Προγράμματος Κοινωφελούς Χαρακτήρα του ΟΑΕΔ» στους πίνακες ΑΜΕΑ ως έμμεσο άτομο με αναπηρία, καθώς είναι γονέας προστατευόμενου τέκνου ΑΜΕΑ με ποσοστό αναπηρίας 98% δια βίου και ανικάνου προς εργασία.
Ο εργαζόμενος, μετά τη λήξη των συμβάσεών του επικαλούμενος την κατά νόμο προστασία των ΑΜΕΑ (άμεσα και έμμεσα) προσέφυγε στη δικαιοσύνη καταθέτοντας αγωγή στο Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών με αίτημα την αναγνώριση των συμβάσεων ορισμένου χρόνου του σε μία ενιαία σύμβαση αορίστου χρόνου.
Συγκεκριμένα ο εργαζόμενος επικαλέστηκε τις διατάξεις του άρθρου 21 §§ 3 & 6 του Συντάγματος το οποίο ορίζει μεταξύ άλλων τα εξής: «..3.Το Κράτος μεριμνά για την υγεία των πολιτών και παίρνει ειδικά μέτρα για την προστασία της νεότητας, του γήρατος, της αναπηρίας και για την περίθαλψη των απόρων… 6.Τα άτομα με αναπηρίες έχουν δικαίωμα να απολαμβάνουν μέτρων που εξασφαλίζουν την αυτονομία, την επαγγελματική ένταξη και συμμετοχή στην κοινωνική, οικονομική και πολιτική ζωή της Χώρας.» καθώς επίσης και τους ειδικούς εφαρμοστικούς του Συντάγματος νόμους (Ν. 2643/1998, αρθρ. 11 Ν. 3227/2004, άρθ. 56 Ν. 4186/2013).
Το Δικαστήριο αποφάσισε, αναγνωρίζοντας το γεγονός ότι ο εργαζόμενος αυτός συνδέεται με τον εναγόμενο εξ’ αρχής με μια ενιαία σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου, και υποχρέωσε τον εναγόμενο Δήμο Πύργου να μετατρέψει τις αλλεπάλληλες συμβάσεις ορισμένου χρόνου με τις οποίες απασχολείτο σε μια σύμβαση αορίστου χρόνου, κηρύσσοντας την απόφασή του αυτή προσωρινά εκτελεστή.
Πηγή: www.aftodioikisi.gr