«ΟΙ ΣΤΑΣΕΙΣ ΤΩΝ ΚΑΤΑΣΚΗΝΩΤΩΝ ΧΩΡΙΣ ΑΝΑΠΗΡΙΑ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΝΤΑΞΗ ΚΑΤΑΣΚΗΝΩΤΩΝ ΜΕ ΑΝΑΠΗΡΙΑ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΕΝΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΥΜΠΕΡΙΛΗΨΗΣ»- ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ της Ζαμπέν Έλεν – Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Π.Μ.Σ. «ΚΙΝΗΣΙΟΛΟΓΙΑ» –  Μέρος 17ο

Ιαν 27, 2025 | Άλλες προσεγγίσεις της τυφλότητας και της αναπηρίας, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

«ΟΙ ΣΤΑΣΕΙΣ ΤΩΝ ΚΑΤΑΣΚΗΝΩΤΩΝ ΧΩΡΙΣ ΑΝΑΠΗΡΙΑ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΝΤΑΞΗ ΚΑΤΑΣΚΗΝΩΤΩΝ ΜΕ ΑΝΑΠΗΡΙΑ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΕΝΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΥΜΠΕΡΙΛΗΨΗΣ»- ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ της Ζαμπέν Έλεν – Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Π.Μ.Σ. «ΚΙΝΗΣΙΟΛΟΓΙΑ» –  Μέρος 17ο

 

2.5         Σημασία πραγματοποίησης της έρευνας

 

Από την παραπάνω ανασκόπηση τις βιβλιογραφίας προκύπτει ότι έρευνες που έχουν ασχοληθεί με την εφαρμογή ενός προγράμματος συμπερίληψης στο εξωσχολικό περιβάλλον, ειδικότερα στον χώρο της κατασκήνωσης είναι περιορισμένες σε αριθμό. Αναδεικνύεται λοιπόν ένα ερευνητικό κενό.

Θα πρέπει να σημειωθεί ότι η διαμόρφωση θετικών στάσεων των παιδιών τυπικής ανάπτυξης απέναντι στους συνομηλίκους τους με αναπηρία συνιστά ένα ζήτημα βαρύνουσας σημασίας για τη διασφάλιση της ομαλής ανάπτυξης, της κοινωνικοποίησης και εν γένει της κοινωνικής ένταξης των τελευταίων (Bebetsos et al., 2017; Τοπουζέλη και συν., 2020). Περαιτέρω, έχει καταδειχθεί ότι η ικανότητα των παιδιών με αναπηρία να συμμετέχουν σε δραστηριότητες αναψυχής είναι ένας σημαντικός παράγοντας για την προαγωγή της σωματικής και ψυχικής τους υγείας, ενώ είναι ζωτικής σημασίας για την ανάπτυξη διαφόρων δεξιοτήτων και ικανοτήτων, την αλληλεπίδραση με τους συνομηλίκους τους, την επιδίωξη προσωπικών ενδιαφερόντων, την ακαδημαϊκή επιτυχία και άλλους παράγοντες που βελτιώνουν τη συνολική ευημερία και την ποιότητα ζωής τους (Devine & Koch, 2003). Μάλιστα, η υλοποίηση προγραμμάτων σε εξωσχολικά περιβάλλοντα όπως η θερινή κατασκήνωση θεωρούνται ιδανικά για την ενίσχυση των θετικών στάσεων των παιδιών τυπικής ανάπτυξης για τα άτομα με αναπηρία, λόγω της αυξημένης δυνατότητας για αλληλεπίδραση και κοινωνικοποίηση που παρέχουν (Kirschman et al., 2010).

Ο σχεδιασμός και υλοποίηση προγραμμάτων ευαισθητοποίησης σε εξωσχολικά περιβάλλοντα όπως αυτό της κατασκήνωσης, τα οποία διασφαλίζουν τη δημιουργία ενός συμπεριληπτικού και προσβάσιμου περιβάλλοντος που καλύπτει τις μοναδικές ανάγκες κάθε παιδιού και εξετάζει διάφορους τύπους ψυχαγωγικών δραστηριοτήτων, ειδικά προσαρμοσμένων για να φιλοξενήσουν παιδιά με αναπηρία, θα μπορούσε να ενθαρρύνει τη συμμετοχή και ενδυνάμωση των παιδιών αυτών, εξαλείφοντας κάθε τύπου διακρίσεις και αποκλεισμούς (Fadare et al., 2021).

Μετάβαση στο περιεχόμενο