ΕΘΝΙΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΤΥΦΛΩΝ

Οι πολύπαθες ράμπες-οδηγοί τυφλών-πεζοδρόμια των αναπήρων δείχνουν τον… πολιτισμό μας

Ιούλ 24, 2012 | Οπτικοακουστικό υλικό, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Όχι μόνο η πολιτεία, αλλά πολύ περισσότερο εμείς που την αποτελούμε, κάθε πολίτης χωριστά έχοντας συνείδηση θα πρέπει να αντιλαμβάνεται ότι ακριβώς ίσα δικαιώματα που έχουν όλοι θα πρέπει να έχουν κι οι άνθρωποι με αναπηρία, όπως κι υποχρεώσεις. Κι αυτά τα δικαιώματα θα τους τα προσφέρουν οι συμπολίτες τους. Δεν είναι καθόλου τιμητικό, αλλά ούτε και λειτουργικό να είμαστε ευθυνόφοβοι και να ρίχνουμε ευθύνες πάντα σε φορείς κι υπευθύνους και για τα δικά μας σφάλματα και παραλείψεις. Η αλλαγή ξεκινά πρώτα από εμάς κι αφορά τον καθένα προσωπικά.

Υπάρχουν νόμοι που προβλέπουν κι εξασφαλίζουν το παρκάρισμα στις ειδικές θέσεις parking για τα άτομα με αναπηρία, όπως επίσης και την ελεύθερη διέλευσή τους πάνω στους οδηγούς τυφλών, πεζοδρόμια και διαβάσεις. Οι νόμοι όμως γίνονται λειτουργικοί μόνο όταν οι πολίτες τους σέβονται και τους εφαρμόζουν. Η καταπάτησή τους, λοιπόν συνάδει και με την καταπάτηση των δικαιωμάτων τους για ελεύθερη, αυτόνομη κι αξιοπρεπή διακίνησή τους.

Σαφώς και δε θα πρέπει να είναι αυτονόητο να παρκάρουν στις θέσεις parking ΑμεΑ άτομα χωρίς αναπηρία. Ούτε και θα πρέπει να συμφιλιωθούμε με την εικόνα παρκαρισμένων μικρών ή μεγάλων οχημάτων πάνω στις ράμπες, στα πεζοδρόμια και τους οδηγούς τυφλών. Γιατί αυτές οι εικόνες προδίδουν μια κοινωνία ανάπηρη, μια κοινωνία ανίκανη και μια κοινωνία απαίδευτη, που δημιουργήθηκε για να συμπεριλάβει μόνο ό,τι φαίνεται σωματικά ή πνευματικά ΄΄ φυσιολογικό ΄΄. Αυτή όμως δεν είναι η κοινωνία που θέλουμε, ούτε η κοινωνία που καλύπτει τις ανάγκες μας και μας δείχνει σεβασμό. Δε θα πάψω ποτέ να αγωνίζομαι για να την αλλάξω προς το καλύτερο. Εκεί, όπου σταματούν τα λόγια θα πρέπει να ξεκινούμε τις πράξεις.

Αν οι συμπολίτες μας έχουν την αίσθηση ότι με το να κωφεύουν και να εθελοτυφλούν μπροστά στις ανάγκες των ΑμεΑ, εκείνοι μπορούν να συνεχίζουν ανενόχλητοι τη ζωή τους, λυπάμαι, αλλά θα τους χαλάσουμε το όνειρο. Καθένας μας αποτελεί τη συνέχεια του άλλου σαν τους κρίκους μια μεγάλης αλυσίδας. Οι κρίκοι είμαστε εμείς κι η αλυσίδα είναι η ζωή. Αν σπάσει ένας κρίκος, σπάνε κι οι υπόλοιποι. Όταν λοιπόν δε μας αντιμετωπίζουν με τον αντίστοιχο σεβασμό, θα αρχίσουν κι οι υπόλοιποι να έχουν πρόβλημα….

Φώτης Μπίμπασης

Πηγή: http://petridisradio.blogspot.gr/

(Τα βίντεο έχουν βιντεοσκοπηθεί απο τον Χιλιτίδη Οδυσσέα)

Μετάβαση στο περιεχόμενο