3.1 Η στάση των συναδέλφων απέναντι στα άτομα με αναπηρία
Η βιβλιογραφική ανασκόπηση που πραγματοποιήθηκε, οδήγησε σε έρευνες – διεθνείς – που έχουν μελετήσει τη στάση των συναδέλφων απέναντι στους εργαζόμενους με αναπηρία. Σύμφωνα με την υπό μελέτη βιβλιογραφία, οι συνάδελφοι σε πολλές περιπτώσεις έχουν θετική στάση απέναντι στα άτομα με αναπηρία που εργάζονται στην ίδια επιχείρηση (Santilli et al., 2023). Ωστόσο, ο τύπος της αναπηρίας επηρεάζει τις στάσεις των εργαζομένων χωρίς αναπηρία απέναντι στους συναδέλφους τους με αναπηρία. Συγκεκριμένα όπως απέδειξαν οι Nota et al., 2013, οι συνάδελφοι ήταν περισσότερο αρνητικοί απέναντι σε άτομα με ακουστική αναπηρία παρότι στα άτομα με νοητική.
Οι εργαζόμενοι χωρίς αναπηρία, συχνά είναι υποστηρικτικοί ενώ ενθαρρύνουν τους συναδέλφους τους με αναπηρία ώστε να αναπτύξουν τις δεξιότητές τους, τις ικανότητές τους με αποτέλεσμα να ενταχθούν ευκολότερα στην ομάδα και να συμμετέχουν στις δραστηριότητές της. Σε αρκετές έρευνες, οι εργαζόμενοι χωρίς αναπηρία, βοηθούν τους συναδέλφους τους ώστε να λαμβάνουν μέρος στις συζητήσεις της ομάδας (Miller & Werner, 2017).
Το εταιρικό κλίμα επηρεάζει σημαντικά τις στάσεις των εργαζόμενων χωρίς αναπηρία απέναντι στα άτομα με αναπηρία όπως και η στάση των εργοδοτών απέναντι στην αναπηρία εν γένει αλλά και στους ίδιους εργαζόμενους με αναπηρία. Οι στάσεις των συναδέλφων διαφέρουν ανάλογα με το φύλο (Kumar et al., 2019) και οι γυναίκες φαίνεται να είναι πιο κοντά στους εργαζόμενους με αναπηρία (Santilli et al., 2023).
Τα ερευνητικά δεδομένα έδειξαν την προθυμία των εργαζόμενων χωρίς αναπηρία να υποστηρίξουν όσους έχουν αναπηρία ενώ τους θεωρούν παράδειγμα για τους ίδιους (Jammaers et al., 2016). Έτσι, η διαφορετικότητα σε αυτές τις περιπτώσεις, γίνεται πλεονέκτημα και συμβάλλει στη δημιουργικότητα, στην αλληλεγγύη, στην ενσυναίσθηση και στη συνεργασία (Miller & Werner, 2017).
Η στάση των συναδέλφων, όταν είναι θετική, βοηθά ώστε τα άτομα με αναπηρία να γίνονται αποδεκτά ως ισότιμα μέλη της εργασιακής κοινότητας. Αυτό αναμφισβήτητα συμβάλλει στην εργασιακή ικανοποίηση των ατόμων με αναπηρία ενώ παράλληλα ενισχύει την αυτοπεποίθησή τους (Schur et al., 2009).
Η θετική στάση των εργαζομένων, φαίνεται από τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουν τους συναδέλφους τους με αναπηρία κατά τη διάρκεια της εργασίας τους και ιδίως κατά τον πρώτο καιρό. Έτσι, είναι πρόθυμοι ώστε να τους βοηθήσουν να προσαρμοστούν, να προσανατολιστούν στο χώρο και τους παρέχουν στήριξη και βοήθεια σε πρακτικά ζητήματα (Santilli et al., 2023)..
Οι στάσεις ωστόσο δεν είναι πάντοτε θετικές (Tripp et al., 2015). Σύμφωνα με την υπό μελέτη βιβλιογραφία και τις έρευνες που αναλύθηκαν, οι εργαζόμενοι συχνά αντιμετωπίζουν με δυσπιστία και επιφυλακτικότητα τους εργαζόμενους με αναπηρία (Schur et al., 2009). Οι προκαταλήψεις έχουν να κάνουν με την απόδοσή τους, την κοινωνικοποίησή τους, τη συμμετοχή τους στην ομάδα, το χρόνο που ενδεχομένως θα χρειαστούν να λείπουν από την εργασία τους αλλά και τις προσαρμογές που χρειάζεται ένα περιβάλλον εργασίας ώστε να είναι προσβάσιμο και λειτουργικό για τα άτομα με αναπηρία (Kumar et al., 2019).
Σε πολλές περιπτώσεις, θεωρούν ότι χρειάζονται περισσότερη υποστήριξη μέσα στην εργασία καθώς δεν μπορούν να ανταποκριθούν από μόνοι τους στα καθήκοντά τους (Schur et al., 2009). Ακόμα θεωρούν ότι δεν μπορούν να είναι τόσο παραγωγικοί και αυτό θα αυξήσει το δικό τους φόρτο εργασίας. Εν κατακλείδι, η στάση των συναδέλφων απέναντι στους εργαζόμενους με αναπηρία είναι πολυδιάστατη. Στην πλειοψηφία των ερευνών, παρατηρούνται θετικές στάσεις. Ωστόσο, δε λείπουν και οι αρνητικές στάσεις απέναντί τους.