3.3 Τα οφέλη που προκύπτουν από την επιτυχημένη κοινωνική τους αλληλεπίδραση
Η αλληλεπίδραση ατόμων με αναπηρία και χωρίς μέσα στο εργασιακό περιβάλλον, αποτελεί κρίσιμο και καθοριστικό παράγοντα επιτυχίας για την ένταξη και ενσωμάτωση των ατόμων με αναπηρία στην εργασία. Μέσα από τη μελέτη της βιβλιογραφίας και κυρίως μέσα από την υπό μελέτη αρθρογραφία, αναδείχτηκαν ποικίλα οφέλη από την αλληλεπίδραση αυτή τόσο για τα ίδια τα άτομα με αναπηρία όσο και για τους συναδέλφους του (Jammaers et al., 2016). Ακόμα, σημαντικά είναι και τα οφέλη για τις ίδιες τις επιχειρήσεις που επιλέγουν να εντάξουν στο εργατικό δυναμικό τους άτομα με αναπηρίες (Ingusci et el., 2022).
Μέσα από την θετική κοινωνική αλληλεπίδραση, ενισχύεται σε μεγάλο βαθμό η αυτοεκτίμηση των ατόμων με αναπηρία ενώ παράλληλα αυξάνεται και η αυτοπεποίθησή τους (Tripp et al., 2015). Νιώθουν δε περισσότερο αποδεκτοί αλλά και ισότιμα μέλη της εργασιακής κοινότητας. Σημαντικά είναι τα οφέλη όμως και στην βελτίωση της επαγγελματικής τους ανάπτυξης (Miller, 2009). Μέσα από την αποτελεσματική και θετική αλληλεπίδραση, γίνεται ανταλλαγή γνώσεων, αναπτύσσονται οι δεξιότητές τους, ενώ διευκολύνεται και η επαγγελματική τους ανέλιξη. Παράλληλα, μειώνεται σημαντικά το αίσθημα της απομόνωσης και το εργασιακό κλίμα γίνεται περισσότερο υποστηρικτικό. Σημαντικά είναι και τα οφέλη στην ψυχολογία των εργαζομένων με αναπηρία (Jammaers et al., 2016). Σύμφωνα με την υπό μελέτη αρθρογραφία, μειώνονται σημαντικά τα επίπεδα άγχους και τα ποσοστά κατάθλιψης που στα άτομα με αναπηρία είναι ιδιαίτερα αυξημένα (Nogueira et al., 2021).
Σε ψυχοκοινωνικό επίπεδο, τα οφέλη είναι πολλαπλά. Μέσα από την αποδοχή της ομάδας και την ενεργό συμμετοχή σε ομαδικές εργασίας, ενισχύεται το αίσθημα του «ανήκειν» το οποίο συμβάλλει στην ευημερία και την εργασιακή ικανοποίηση. Η αναγνώριση δε της αξίας τους και της συμβολής τους μειώνει το κοινωνικό στίγμα και ενδυναμώνει την επαγγελματική τους ταυτότητα. Το υποστηρικτικό δίκτυο μέσα στον εργασιακό χώρο, συμβάλλει στην άρση της ψυχολογικής πίεσης. Ακόμα, ένα σημαντικό όφελος από την θετική αλληλεπίδραση των ατόμων με αναπηρία με άτομα χωρίς αναπηρία, είναι ευκολότερη η ανάληψη ευθυνών και πρωτοβουλιών από τους πρώτους και η ενεργητική συμμετοχή τους στις ομάδες (Ingusci et el., 2022).
Ωστόσο, τα οφέλη δεν είναι μόνο για τους εργαζόμενους με αναπηρία αλλά και για τους συναδέλφους τους (Johnson, 2024). Η θετική αλληλεπίδραση, ενισχύει την ενσυναίσθηση, την κατανόηση της διαφορετικότητας, την ανάγκη για συνεργασία και ομαδικότητα (Pettigrew & Tropp, 2006). Παράλληλα, καταπολεμούνται τα στερεότυπα και οι προκαταλήψεις απέναντι στα άτομα με αναπηρία αλλά και για την είσοδό τους στην αγορά εργασίας. Μέσω της συνεργασίας δε, αναπτύσσουν και ενισχύουν ικανότητες επίλυσης προβλημάτων ενώ παράλληλα γίνονται περισσότερο ευέλικτοι και προσαρμοστικοί στις νέες καταστάσεις που προκύπτουν. Οι δεξιότητες αυτές είναι εξαιρετικά σημαντικές στη νέα εργασιακή πραγματικότητα και στις απαιτήσεις της σύγχρονης αγοράς εργασίας (Miller, 2009). Η ποικιλομορφία στην ομάδα, επιφέρει δημιουργικότητα, καινοτόμες ιδέες και συνοχή σύμφωνα με την υπό μελέτη αρθρογραφία.
Εκτός όμως από τα πολλαπλά οφέλη για τους εργαζόμενους, σημαντικά είναι και οφέλη για τους ίδιους τους εργασιακούς οργανισμούς. Η θετική και επιτυχημένη κοινωνική αλληλεπίδραση, προωθεί μια κουλτούρα ένταξης, σεβασμού, αποδοχής, συμπερίληψης ενώ παράλληλα συμβάλλει και στην καλή φήμη της εταιρείας καθώς την κάνει περισσότερο ελκυστική (Barbra & Mutswange, 2014). Η ποικιλομορφία δε στο εργατικό δυναμικό, οδηγεί σε μεγαλύτερη παραγωγικότητα ενώ προωθούνται οι καινοτόμες ιδέες. Παράλληλα, αξιοποιούνται οι διαφορετικές δεξιότητες των εργαζομένων αλλά και οι προσωπικές τους εμπειρίες (Nogueira et al., 2021).
Ολοκληρώνοντας, για να μπορέσει να είναι επιτυχημένη η κοινωνική αλληλεπίδραση μέσα στον εργασιακό χώρο ατόμων με αναπηρία και χωρίς, θα πρέπει να υπάρχει ενημέρωση για θέματα αναπηρίας αλλά και ευαισθητοποίηση του προσωπικού. Παράλληλα, θα πρέπει να είναι η ηγεσία της εταιρείας υποστηρικτική και να προωθεί πολιτικές ένταξης ατόμων με αναπηρία. Τέλος, θα πρέπει να δίνονται ευκαιρίες για συνεργασία, ανάληψη κοινών έργων και κοινών στόχων με σκοπό να προωθηθεί η διαπροσωπική επαφή και η αλληλοκατανόηση.