Οι στάσεις των εργοδοτών επηρεάζουν σημαντικά και διαμορφώνουν τα δεδομένα για την ένταξη των ατόμων με αναπηρία στην αγορά εργασίας και στην απασχόληση. Παρά τις νομοθετικές προσπάθειες που υπάρχουν σε χώρες του δυτικού κόσμου, τα άτομα με κάποιου είδους αναπηρία, μένουν εκτός της αγοράς εργασίας (Chiabutu & Harrison, 2008).

Σε έρευνες που έχουν διεξαχθεί, οι ίδιοι οι εργαζόμενοι με αναπηρία, εκφράζουν αρνητικές εμπειρίες ως προς τη στάση των εργοδοτών τους. Παράλληλα, εκφράζουν τον προβληματισμός τους για το αν θα πρέπει να ενημερώσουν για την αναπηρία τους αλλά και τους περιορισμούς που αυτή επιφέρει κατά την διαδικασιών των συνεντεύξεων για κάποια θέση εργασίας. Συχνά οι εργοδότες εστιάζουν σε μια αδυναμία τους παρά στα προσόντα τους γεγονός που επηρεάζει σημαντικά την αυτοπεποίθησή τους και την αυτοεκτίμησή τους. Τα παραπάνω οδηγούν τα άτομα με αναπηρίες στο να νιώθουν πως δεν μπορούν να προσαρμοστούν στα δεδομένα της εργασίας ενώ νιώθουν φόβο για τους εργοδότες.

Σε έρευνα των Kaye, Jans και Jones (2011), που διεξήχθη ανάμεσα σε εργοδότες, αναδείχτηκαν οι λόγοι για τους οποίους δεν προσλαμβάνουν ή δεν διατηρούν για αρκετό καιρό εργαζόμενους με αναπηρία στην εργασία. Ο πρώτος λόγος είναι το μεγάλο κόστος διατήρησης εργαζομένων με αναπηρία στην εργασία, ο δεύτερο η ελλιπής πληροφόρησή τους για τους ίδιους τους εργαζόμενους και τέλος οι ανησυχίες και οι σκέψεις για την ύπαρξη εργαζομένων που στην περίπτωση που πέσουν σε κάποιο λάθος ή παράπτωμα δεν θα νιώθουν άνετα ώστε να τους επιπλήξουν ή ακόμα και να απολύσουν για να μην υπάρξουν συνέπειες από το νόμο. Ακόμα νιώθουν ότι δεν μπορούν οι εργαζόμενοι αυτοί να αξιολογηθούν όπως οι άλλοι εργαζόμενοι, ενώ παράλληλα νιώθουν ανασφάλεια για τις εργασιακές τους αποδόσεις αλλά και το κόστος για την εποπτεία τους. Επιπλέον, οι εργοδότες εξέφρασαν την ανησυχία ότι οι έχοντες αναπηρία, θα απουσιάζουν περισσότερο από την εργασία τους είτε λόγω ασθένειας είτε λόγω συχνών επισκέψεως σε ιατρούς. Έτσι, οι εργοδότες, εμφανίζονται επιφυλακτικοί ως προς το ενδεχόμενο να προσλάβουν κάποια άτομα με αναπηρία, καθώς αυτή προϋποθέτει γραφειοκρατία και άγχος για την τήρηση των νόμων. Τέλος, εκφράζουν φόβους για τυχόν απροθυμία των πελατών για εξυπηρέτηση από τους συγκεκριμένους υπαλλήλους.