«Ο ρόλος των συναδέλφων στην εργασιακή προσαρμογή των ατόμων με αναπηρία»-Μεταπτυχιακή Διπλωματική Εργασία της Δέσποινας Τσιτώνα- Τμήμα Εκπαιδευτικής και Κοινωνικής Πολιτικής, Σχολή Κοινωνικών Ανθρωπιστικών Επιστημών και Τεχνών, Πανεπιστήμιο Μακεδονίας-ΠΜΣ «Επιστήμες της Αγωγής: Ειδική Αγωγή, Εκπαίδευση και Αποκατάσταση»-Μέρος 14ο

Οκτ 19, 2026 | Άλλες προσεγγίσεις της τυφλότητας και της αναπηρίας, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Τα οφέλη από την απασχόληση και την εργασία, είναι σημαντικά. Ειδικότερα για τα άτομα με αναπηρίες, η απασχόληση, λειτουργεί ευεργετικά όχι μόνο στην οικονομική ανεξαρτησία αλλά και στην συμμετοχή τους στην κοινωνία (Hughes et al., 1998).

Κατά τα ερευνητικά δεδομένα, η απασχόληση για τα άτομα με σοβαρές αναπηρίες που βρίσκονται σε ηλικία κατάλληλη για εργασία, είναι πολύ χαμηλά. Επιπλέον, όπως προκύπτει από τις έρευνες, όσοι νέοι με σοβαρές αναπηρίες βρίσκονται εντός της αγοράς εργασίας, συνήθως είναι μερικώς απασχολούμενοι και με χαμηλότερες οικονομικές απολαβές (Vornholt et al., 2013).

Η εργασία προσφέρει στα άτομα με αναπηρίες όχι μόνο την οικονομική ανεξαρτησία τους αλλά και το αίσθημα της συμμετοχής στην κοινωνία ενώ παράλληλα μειώνει σημαντικά και το αίσθημα απομόνωσης. Αν και η εργασία τους τους προσφέρει στατιστικά μικρότερες οικονομικές απολαβές, αυτό συμβάλλει σημαντικά στις απολαβές του νοικοκυριού τους. Το γεγονός αυτό οδηγεί στην αποφυγή του φαινομένου της φτωχοποίησης για τους πληθυσμούς αυτούς (Ferguson et al., 1993).

Ακόμα, σημαντικός είναι ο αντίκτυπος στην ψυχολογία των ατόμων με αναπηρίες που εργάζονται. Αυτό συμβαίνει γιατί νιώθουν χρήσιμοι ενώ παράλληλα μειώνεται σημαντικά το αίσθημα της λύπης και της απογοήτευσης. Παράλληλα, ενισχύεται και η πολιτική ταυτότητα και η συμμετοχή στα κοινά. Μέσα από την εργασία, έχουν την ευκαιρία να συμμετέχουν σε κοινωνικές και πολιτικές δραστηριότητες (Vornholt et al., 2013).

Η εργασία ωστόσο των ατόμων με αναπηρίες, επηρεάζεται από πολλούς παράγοντες. Σύμφωνα με έρευνες, άτομα με ψυχικές αναπηρίες που απασχολούνταν, δήλωναν ότι μέσω της εργασία τους, ένιωθαν ενεργοί, απέφευγαν τον εγκλεισμό, χρησιμοποιούσαν δεξιότητες που κατείχαν ενώ ένιωθαν μέλη της κοινωνίας. Παράλληλα όμως αυξήθηκε το αίσθημα ότι δεν είχαν ελεύθερο χρόνο για τις δραστηριότητες που είναι σημαντικές γι’ αυτούς (Hughes et al., 1998).

Ο κοινωνικός περίγυρος δε, παίζει σημαντικό ρόλο, στο πως τα άτομα με αναπηρίες αντιλαμβάνονται ή όχι τα οφέλη της εργασίας. Η αντίληψη ή όχι των πλεονεκτημάτων της εργασίας, έχει άμεση σχέση με το είδος της αναπηρίας αλλά και με το είδος της εργασίας όπως και με τις εργασιακές συνθήκες.

Θετικός είναι και ο αντίκτυπος από την απασχόληση ατόμων με αναπηρίες όχι μόνο για το ίδιο το άτομο αλλά και για τις επιχειρήσεις που επιλέγουν να απασχολήσουν άτομα με αναπηρίες. Η ύπαρξη ατόμων με αναπηρίες στο προσωπικό μιας επιχείρησης, ωθεί στην αύξηση της παραγωγικότητας και της κερδοφορίας. Τέλος, αυξάνεται η ευαισθητοποίηση των μελών της επιχείρησης σε σχέση με την αναπηρία αλλά και τα άτομα με αναπηρίες (Ferguson et al., 1993).

Μετάβαση στο περιεχόμενο