4.3 Σηµασία επιχειρηματικών δεξιοτήτων για νέους µε αναπηρία
Η εκπαίδευση για την επιχειρηµατικότητα έχει γίνει µια σηµαντική ατζέντα στον σχεδιασµό των εκπαιδευτικών πολιτικών σε πολλές χώρες σε αυτόν τον 21ο αιώνα. Οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής είχαν αναπτύξει πρωτοβουλίες για να επιτρέψουν και να ενθαρρύνουν τους µαθητές µε µαθησιακές δυσκολίες να συµµετέχουν σε επιχειρηµατικές δραστηριότητες (Wittenburg et al., 2013). Πολυάριθµες µελέτες δείχνουν ότι η εκπαίδευση για την επιχειρηµατικότητα είναι σηµαντική για την καλλιέργεια του επιχειρηµατικού πνεύµατος µεταξύ των µαθητών (Loh et al., 2015). Ο πιο συνηθισµένος λόγος για την προώθηση των επιχειρηµατικών δεξιοτήτων µεταξύ των µαθητών µε µαθησιακές δυσκολίες είναι επειδή η επιχειρηµατικότητα θεωρείται ως κινητήρας για την οικονοµική ανάπτυξη και τη δηµιουργία θέσεων εργασίας.
Έτσι, οι µαθητές µε µαθησιακές δυσκολίες θα πρέπει να αποκτήσουν τις επιχειρηµατικές δεξιότητες για να έχουν επιτυχία στην καθηµερινότητά τους. Ωστόσο, ο ανταγωνισµός και οι ευκαιρίες απασχόλησης για µαθητές µε µαθησιακές δυσκολίες αποτελούν θέµα συζήτησης σε µια προσπάθεια να δοθούν ευκαιρίες για σταδιοδροµία σε αυτή την οµάδα ανθρώπων. Σύµφωνα µε τους Noraini et al. (2015), στα προβλήµατα που σχετίζονται µε την απόκτηση απασχόλησης για άτοµα µε µαθησιακές δυσκολίες θα πρέπει να δίνεται σοβαρή προσοχή λόγω των ακάλυπτων ευκαιριών απασχόλησης για αυτούς. Αυτό συµβαίνει επειδή τα άτοµα µε αναπηρία (ΑµεΑ) αντιµετωπίζουν προβλήµατα στην απόκτηση εργασίας, δεξιοτήτων, επιπέδου ικανότητας και σωµατικής ικανότητας καθώς και στην αντίληψη της κοινωνίας για αυτούς τους µαθητές µε ειδικές ανάγκες (Daros et al., 2012).
Εν τω µεταξύ, οι Noraini et al., (2015) δήλωσαν ότι η έλλειψη δεξιοτήτων σύµφωνα µε τις επιθυµίες των εργοδοτών είναι επίσης ένας παράγοντας φραγµού για τους µαθητές µε ειδικές ανάγκες να βρουν δουλειά. Αυτή η γνώµη αποδεικνύεται περαιτέρω από τη γνώµη των Beisland et al. (2016) που δήλωσε ότι οι ικανότητες και οι δυνατότητες των µαθητών µε µαθησιακές δυσκολίες εξακολουθούν να λαµβάνονται υπόψη από τους εργοδότες. Αυτό κάνει τους µαθητές µε µαθησιακές δυσκολίες να µείνουν άνεργοι επειδή δεν τους προσφέρονται θέσεις εργασίας. Με βάση τη µελέτη των Noraini et al. (2015) δεν υπάρχουν στοιχεία που να υποδηλώνουν ότι υπάρχει συνεχής εκπαίδευση µε ευκαιρίες απασχόλησης µετά την αποφοίτηση για µαθητές µε µαθησιακές δυσκολίες.
Είναι αποδεδειγµένο ότι υπάρχουν αδυναµίες ως προς το αναλυτικό πρόγραµµα µε µαθησιακές δυσκολίες, ιδιαίτερα στα σχολεία της δευτεροβάθµιας εκπαίδευσης (Mat Daros et al., 2012). Έτσι, το πρόγραµµα σπουδών της δευτεροβάθµιας εκπαίδευσης δεν εστιάζει στις επαγγελµατικές δεξιότητες (Nasri et al., 2010). Αντίστοιχα, µπορεί να συναχθεί το συµπέρασµα ότι τα ΑµεΑ δεν έχουν δεξιότητες απασχολησιµότητας (Samian et al., 2013). Εποµένως, η κατάρτιση και η καθοδήγηση βασισµένη σε δεξιότητες είναι απαραίτητη σε ΑµεΑ για την πλήρη κάλυψη των αναγκών του εργοδότη.
Ως εκ τούτου, οι δεξιότητες επιχειρηµατικότητας είναι υποχρεωτικές επειδή είναι µια µορφή εκπαίδευσης προσανατολισµένη στις δεξιότητες όπου οι µαθητές µπορούν να µάθουν τις επιχειρηµατικές δεξιότητες µέσω της κατάρτισης και των επαγγελµατικών δραστηριοτήτων. Οι ερευνητές (Wagner, 2019) υποστηρίζουν ότι οι επαγγελµατικές δεξιότητες, η απασχολησιµότητα, οι δεξιότητες επιχειρηµατικότητας θα πρέπει να εφαρµοστούν µέσω µιας συστηµατικής ενότητας από τη βάση και πάλι, ξεκινώντας από το δηµοτικό σχολείο. Επιπλέον, ο οικονοµικός τοµέας αναµένει πλέον ένα έµπειρο και εξειδικευµένο εργατικό δυναµικό στον τοµέα της απασχόλησης. Οι δεξιότητες επιχειρηµατικότητας µπορούν να συµβάλουν σε ένα πεδίο απασχόλησης που µπορεί να υποστηρίξει µαθητές µε ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες ζώντας ανεξάρτητα χωρίς να στηρίζονται στην αγορά εργασίας.
Μια µελέτη που διεξήχθη από τους Anizam et al. (2020) έχει εντοπίσει ότι οι δάσκαλοι ειδικής αγωγής ενσωµατώνουν τέσσερα στοιχεία που είναι επιµέρους στοιχεία στις επιχειρηµατικές δεξιότητες, δηλαδή δεξιότητες παραγωγής προϊόντων, δεξιότητες µάρκετινγκ προϊόντων, επιχειρηµατικές δεξιότητες και δεξιότητες υπολογισµού κόστους µέσω δραστηριοτήτων διδασκαλίας και µάθησης για τον µαθητή µε µαθησιακές δυσκολίες. Ο Kuratko (2010) υποστήριξε ότι η επαγγελµατική και τεχνική προσανατολισµένη εκπαίδευση για ΑµεΑ θα ενισχύσει τις πιθανότητές τους για ανεξάρτητη διαβίωση ενώ ταυτόχρονα θα τονώσει τις επιχειρηµατικές δεξιότητες που έχουν ενσωµατωθεί από αυτούς. Οι δεξιότητες επιχειρηµατικότητας που διδάσκονται κατά τη διάρκεια δραστηριοτήτων διδασκαλίας και µάθησης θα ενισχύσουν τους µαθητές µε µαθησιακές δυσκολίες να γίνουν αυτοαπασχολούµενοι.
Οι δραστηριότητες αυτοαπασχόλησης που διεξάγουν είναι συλλογικά γνωστές ως επιχειρηµατικότητα ανάγκης σύµφωνα µε τη βιβλιογραφία για την επιχειρηµατικότητα (Williams & Round, 2009). Τα περισσότερα από τα άτοµα µε αναπηρία επιλέγουν την αυτοαπασχόληση και ξεκινούν τη δική τους επιχείρηση µε τις δεξιότητες που διαθέτουν (Maria et al., 2019). Οι µελέτες υποστήριξαν έντονα τα οφέλη της αυτοαπασχόλησης µεταξύ των ατόµων µε αναπηρία σε διαφορετικά πλαίσια. Τα στοιχεία της Ευρώπης και των ΗΠΑ έδειξαν ποσοστά αυτοαπασχόλησης υψηλότερα από ό,τι µεταξύ των ατόµων µε αναπηρία. Επιπλέον, οι Hwang και Roulstone (2015) βρήκαν ότι 388.241 από 915.217 συνολικά άτοµα µε αναπηρία στη Νότια Κορέα αναγνωρίστηκαν ως αυτοαπασχολούµενοι. Έτσι, οι δεξιότητες επιχειρηµατικότητας οδήγησαν τους µαθητές µε µαθησιακές δυσκολίες να αυτοαπασχοληθούν και να συµβάλουν στην ανεξάρτητη διαβίωση.
