Νεανική επιχειρηµατικότητα στην Ελλάδα. Η συµβολή της εκπαίδευσης µε σκοπό την ένταξη των ΑµεΑ στον τοµέα της επιχειρηµατικότητας µέσω καλών πρακτικών από το 2000 έως και σήµερα – Διπλωματική εργασία του Νεκτάριου Κανακάρη – Πανεπιστήµιο Μακεδονίας, ΠΜΣ: Ευρωπαϊκές Πολιτικές Νεολαίας Επιχειρηµατικότητας, Εκπαίδευσης και Πολιτισµού – Μέρος 2o

Νοέ 7, 2024 | Άλλες προσεγγίσεις της τυφλότητας και της αναπηρίας, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Νεανική επιχειρηµατικότητα στην Ελλάδα. Η συµβολή της εκπαίδευσης µε σκοπό την ένταξη των ΑµεΑ στον τοµέα της επιχειρηµατικότητας µέσω καλών πρακτικών από το 2000 έως και σήµερα – Διπλωματική εργασία του Νεκτάριου Κανακάρη – Πανεπιστήµιο Μακεδονίας, ΠΜΣ: Ευρωπαϊκές Πολιτικές Νεολαίας Επιχειρηµατικότητας, Εκπαίδευσης και Πολιτισµού – Μέρος 2o

 

  1. ΓΕΝΙΚΗ ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΗ ΚΑΙ ΣΤΟΧΟΙ ΤΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

1.1 Αντικείμενο της εργασίας

ζωτική λειτουργία ενός επιχειρηματία είναι η ανεξαρτησία στην εργασία, η ικανότητα ανάληψης αβεβαιότητας και κινδύνου. Ο επιχειρηματίας είναι ο φορέας της αλλαγής και της εγρήγορσης. Η υποκείμενη διαδικασία στην επιχειρηματικότητα είναι ο εντοπισμός ευκαιριών µε σκοπό το κέρδος. Ο επιχειρηματίας είναι ένα ξεχωριστό άτομο που πάντα αναζητά την ανάπτυξη και ανταποκρίνεται σε αυτήν και την εκμεταλλεύεται ως ευκαιρία. Οι πιο αποτελεσματικοί επιχειρηματίες λαμβάνουν ένα πλεονάζον κέρδος πέρα από το διοικητικό κέρδος. Η επιχειρηματική διαδικασία περιλαμβάνει όλες τις λειτουργίες, δραστηριότητες και ενέργειες που σχετίζονται µε την αντίληψη των επιχειρηματικών ευκαιριών και την εκμετάλλευσή τους.

Η επιχειρηματικότητα είναι η διαδικασία έναρξης µιας επιχείρησης ή µη επιχειρηµατικών οργανισµών. Οι επιχειρηµατίες ξεκινούν την αλλαγή στη δοµή των επιχειρήσεων και της κοινωνίας. Αυτή η αλλαγή συνοδεύεται από ανάπτυξη και αυξηµένη παραγωγή, η οποία επιτρέπει να µοιράζεται περισσότερος πλούτος µεταξύ των διαφόρων συµµετεχόντων. Έτσι, η επιχειρηµατικότητα αυξάνει το εθνικό εισόδηµα και ενισχύει την οικονοµική ανάπτυξη. Μπορεί να θεωρηθεί ως µέσο δηµιουργίας εισοδήµατος και ανάπτυξης. Ο ρόλος της ανάπτυξης της επιχειρηµατικότητας είναι πολύ σηµαντικός στην οικονοµική και κοινωνική ανάπτυξη πολλών τµηµάτων ανθρώπων.

Είναι ευρέως αποδεκτό ότι η επιχειρηµατική διαδικασία και οι διάφορες λειτουργίες των επιχειρηµατιών είναι το ζωτικό συστατικό για την οικονοµική ανάπτυξη µιας χώρας και της κοινωνίας γενικότερα. Η ανάπτυξη της επιχειρηµατικότητας είναι ένα εργαλείο για την υπέρβαση της φτώχειας, της ανεργίας και του οικονοµικού και κοινωνικού αποκλεισµού (Reynolds et al., 1994). Αυτή η µελέτη επιδιώκει να αποκτήσει γνώση χρησιµοποιώντας την έννοια των διαφορετικών επιχειρηµατιών ως µια αναδυόµενη οµάδα επιχειρηµατιών µε έµφυτες δυνατότητες που µπορούν να λειτουργήσουν ως καταλυτική δύναµη για την οικονοµική ανάπτυξη κάθε χώρας.

Τα άτοµα µε αναπηρία αντιµετωπίζουν πολλαπλά εµπόδια στη συµµετοχή τους, λόγω αδικίας για άλλους λόγους, όπως φυλή, χρώµα, φύλο, γλώσσα, θρησκεία, πολιτικές ή άλλες απόψεις, εθνική, ιθαγενής ή κοινωνική καταγωγή, ιδιοκτησία, γέννηση και ηλικία. Ως αποτέλεσµα, τα άτοµα µε αναπηρία διατρέχουν υψηλό κίνδυνο φτώχειας, γεγονός που από µόνο του αυξάνει την πιθανότητα να έχουν αναπηρία. Τα άτοµα µε αναπηρία θεωρούνται η µεγαλύτερη µειονότητα στον κόσµο. Είναι πιο πιθανό να ζουν στη φτώχεια σε σύγκριση µε τους συνοµηλίκους τους χωρίς αναπηρία. Η οικοδόµηση ικανοτήτων και η συνολική ανάπτυξη των ατόµων µε διαφορετικές ικανότητες σε ίση µε τους οµολόγους τους χωρίς αναπηρία και η κοινωνική τους ένταξη σε όλες τις αναπτυξιακές δραστηριότητες µπορούν να διασφαλιστούν µε την ανάπτυξη της επιχειρηµατικότητας.

Η ανάπτυξη δεξιοτήτων και η ανάπτυξη της επιχειρηµατικότητας είναι ουσιαστικής σηµασίας για την ανάπτυξη κοινωνικά και οικονοµικά µειονεκτούντων ατόµων µε διαφορετικές ικανότητες. Εκτός από την επαγγελµατική κατάρτιση, η παροχή ανάπτυξης δεξιοτήτων θα πρέπει να βοηθήσει στην ενδυνάµωση των κοινωνικά µειονεκτούντων οµάδων. Τα άτοµα µε ειδικές ανάγκες αποτελούν µια περιθωριακή κατηγορία. Εκτός από την κοινωνική υστέρηση, µια σειρά από άλλους παράγοντες συµβάλλουν επίσης σε µια τόσο ευάλωτη θέση, όπως οι περιορισµένες κατοχές περιουσιακών στοιχείων, η έλλειψη πόρων, ο αναλφαβητισµός και το χαµηλό επίπεδο ανάπτυξης δεξιοτήτων. Αυτό δείχνει το µέγεθος και την πολλαπλή διάσταση του κοινωνικού αποκλεισµού (Silver, 1994).

Η αναπηρία έχει δυσµενείς επιπτώσεις στην εκπαίδευση, την απασχόληση, την υγεία και αυξάνει τις δαπάνες που σχετίζονται µε την αναπηρία. Το περιβάλλον µπορεί να αλλάξει για τη βελτίωση των συνθηκών υγείας, της κοινωνικής θέσης και των οικονοµικών καταστάσεων για τη βελτίωση της ζωής των ατόµων µε αναπηρία. Αυτές οι αλλαγές µπορούν να επιτευχθούν µέσω της νοµοθεσίας, των αλλαγών πολιτικής, της οικοδόµησης ικανοτήτων και της τεχνολογικής καινοτοµίας για τη δηµιουργία ενός καλύτερου περιβάλλοντος στο οποίο τα άτοµα µε διαφορετική ικανότητα έχουν περισσότερες ευκαιρίες να οικοδοµήσουν τη ζωή τους.

Η σύµβαση για τα δικαιώµατα των ατόµων µε αναπηρία θα πρέπει να θεωρείται ως αναπόσπαστο µέρος της διαµόρφωσης πολιτικής για τη βιώσιµη ανάπτυξη των ατόµων µε αναπηρία. Δεν µπορεί να επιτευχθεί βιώσιµη και δίκαιη πρόοδος στο συµφωνηµένο παγκόσµιο πρόγραµµα ανάπτυξης χωρίς να ληφθούν υπόψη τα άτοµα µε αναπηρία. Εάν δεν συµπεριληφθούν τα άτοµα µε αναπηρία, η πρόοδος στην ανάπτυξη θα τονώσει περαιτέρω την περιθωριοποίησή τους. Στη διάσταση της κοινωνικοοικονοµικής ανάπτυξης, η σύµβαση για τα δικαιώµατα των ατόµων µε αναπηρία αναγνωρίζει τη σηµασία της ανάπτυξης για την πλήρη υλοποίηση των δικαιωµάτων των ατόµων µε αναπηρία και τον ρόλο της διεθνούς συνεργασίας για την υποστήριξη των εθνικών προσπαθειών για την εφαρµογή της πολιτικής.

Μετάβαση στο περιεχόμενο