ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ-Η ΑΞΙΑ ΤΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΑΡΑΜΥΘΙΟΥ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΩΝ ΑΤΟΜΩΝ ΜΕ ΑΝΑΠΗΡΙΑ – ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ ΤΗΣ ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΗΣ ΦΟΙΤΗΤΡΙΑΣ ΡΟΔΙΝΟΥ ΧΡΥΣΗΣ – ΔΗΜΟΚΡΙΤΕΙΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΘΡΑΚΗΣ, Τμήμα Κοινωνικής Εργασίας – Μέρος 32ο

4.4.5.     Οι αντιδράσεις των παιδιών στην εφαρμογή της δραστηριότητας.

Στο τελευταίο θεματικό άξονα θα καταγράψουμε τον τρόπο με τον οποίο αντιμετώπισαν τα παιδιά της ομάδας τη δραστηριότητα με τα παραμύθια. Οι αντιδράσεις των παιδιών σε κάθε δραστηριότητα αποτελούν τα οφέλη για μελλοντικές δραστηριότητες, καθώς μέσα από αυτές μπορούμε να εντοπίσουμε ελλείψεις, προβλήματα, να κάνουμε αλλαγές, να αναπροσαρμόσουμε τις τεχνικές, έτσι ώστε να γίνουν πιο αποδοτικές και διαδραστικές αυτές δραστηριότητες.

Συγκεντρώνοντας τις παρατηρήσεις των κοινωνικών λειτουργών αναφορικά με τις αντιδράσεις των παιδιών κατά τη διάρκεια της παρουσίασης των παραμυθιών, εντοπίστηκαν ιδιαίτερα θετικές αντιδράσεις. Οι συχνές ερωτήσεις των παιδιών είχε ως αποτέλεσμα, η δραστηριότητα να πραγματοποιείται με έναν πιο βιωματικό και αποδοτικό τρόπο προς τα παιδιά, καθώς μέσα από αυτές ανοίγει ο δρόμος προς την επίτευξη του στόχου του κάθε παραμυθιού, και κάθε δραστηριότητας γενικότερα.

«…υπήρχε έντονη απορία από τα παιδιά σχετικά με το γιατί συμβαίνει αυτό, γιατί είναι στεναχωρημένοι, τι έγινε, τι του κάνανε, τέτοιου είδους ερωτήματα.» (Σ2)

Επίσης, φάνηκε να τους κεντρίζουν ιδιαίτερα την προσοχή ο ήρωες και η ιστορία τους, καθώς τα παιδιά ρωτούσαν συνεχώς για εκείνους, νοιαζόταν για αυτούς και έβλεπαν, ως ένα σημείο τον εαυτό τους σε εκείνους.

«Υπήρχε μια διαδραστικότητα ακόμη και στο κομμάτι της ανάγνωσης. Είχε θετική επίδραση στα παιδιά η δραστηριότητα αυτή και σίγουρα έγινε αντιληπτή και η σύνδεση που έκαναν με περιστατικά που έχουν βιώσει οι ίδιοι.» (Σ4)

«…έκαναν ερωτήσεις και σχόλια για τους ήρωες, όπως γιατί είναι μόνοι τους, οι υπόλοιποι συμμαθητές τους γιατί δεν τους θέλουν. » (Σ5)

Επίσης, οι εικόνες που πλαισίωναν το παραμύθι προσέλκυσαν ιδιαίτερα την προσοχή και το ενδιαφέρον τους, εξαιτίας των έντονων χρωμάτων και σχεδίων που είχαν. Οι εικόνες είναι ένα βασικό στοιχείο για ένα παραμύθι, ειδικά για παιδιά μικρότερης ηλικίας, καθώς μέσα από αυτά το παιδί μπορεί να συνδέσει το παραμύθι ως μια ευχάριστη εμπειρία και να θυμάται πιο εύκολα το μήνυμα του παραμυθιού.

«Κάθε φορά τους κεντρίζει το ενδιαφέρον και ακούνε με προσοχή, αλλά και βλέπουν με ενθουσιασμό τις εικόνες που έχει το κάθε παραμύθι.» (Σ3)

Ακόμη παρατηρήθηκε ότι η δεύτερη συνάντηση που είχαν κάποιο κοινωνικοί λειτουργοί με τα παιδιά έδωσε τη δυνατότητα καλύτερης κατανόησης του παραμυθιού. Τα παιδιά, κατά την συνέχιση της επεξεργασία του παραμυθιού δεύτερη ημέρα, είχαν τη δυνατότητα να κάνουν περισσότερες ερωτήσεις και αλληλεπίδρασαν μεταξύ τους σε μεγαλύτερο βαθμό. Σε ένα γενικότερο πλαίσιο, ο περισσότερος χρόνος βελτίωσε το αποτέλεσμα μιας δραστηριότητας του παραμυθιού, σε επίπεδο κοινωνικοποίησης των παιδιών αλλά και σε εκπαιδευτικό, καθώς τους δόθηκε η ευκαιρία να μελετήσουν και να αναλύσουν σε μεγαλύτερο βαθμό το μήνυμα του παραμυθιού.

«Έκαναν πολλές ερωτήσεις, ιδιαίτερα στην 2η συνάντηση που βασιζόταν κυρίως σε εκείνα, ξεφύλλισαν αρκετές φορές το παραμύθι και τις εικόνες καθώς το βρήκαν πολύ όμορφο, λόγω και χρωμάτων αλλά και της ιστορίας. Τα παιδιά συνεργάστηκαν πολύ ωραία, έκαναν πολλές ερωτήσεις και γενικά δεν φάνηκε να βαριούνται.» (Σ1)

Σε ένα γενικότερο πλαίσιο το παραμύθι ως εργαλείο συγκέντρωσε ιδιαίτερα θετικές αντιδράσεις από τα παιδιά. Αυτό συνέβη καθώς πρόκειται για ένα εργαλείο που ξεφεύγει από την απλή διδασκαλία και εκμάθηση κάποιας έννοιας. Μέσα από το παραμύθι το παιδί λαμβάνει ενεργό δράση στην δική του εκμάθηση, συνεργάζεται με άλλα παιδιά και όλα αυτά χρησιμοποιώντας τις δικές του δυνατότητες και με βασικό εφόδιο την φαντασία του.

«Η αλήθεια είναι ότι το ζητάνε κιόλας, τους έρχεται ως κάτι εύκολο και διασκεδαστικό και ξεφεύγει λίγο από το απλά κάθομαι σε μια καρέκλα και συζητάμε.» (Σ5)