ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ-Η ΑΞΙΑ ΤΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΑΡΑΜΥΘΙΟΥ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΩΝ ΑΤΟΜΩΝ ΜΕ ΑΝΑΠΗΡΙΑ – ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ ΤΗΣ ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΗΣ ΦΟΙΤΗΤΡΙΑΣ ΡΟΔΙΝΟΥ ΧΡΥΣΗΣ – ΔΗΜΟΚΡΙΤΕΙΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΘΡΑΚΗΣ, Τμήμα Κοινωνικής Εργασίας – Μέρος 26ο
Ακολούθως στον Πίνακα ΙΙ παρουσιάζονται τα αποτελέσματα από το δεύτερο μέρος των συνεντεύξεων. Έπειτα από την πραγματοποίηση των πρώτων συνεντεύξεων της έρευνας, πραγματοποιήθηκε η δεύτερη φάση των συνεντεύξεων, η οποία αποτελούνταν από πέντε συνεντεύξεις με τους ίδιους κοινωνικούς λειτουργούς. Οι κοινωνικοί λειτουργοί είχαν τη δυνατότητα να επιλέξουν ανάμεσα σε τρία παραμύθια που τους είχε δώσει η ερευνήτρια, τα οποία είχαν δημιουργήσει μεταπτυχιακοί φοιτητές του Τμήματος Κοινωνικής Εργασίας, με βασικό θέμα την αναπηρία και τη διαφορετικότητα. Αφού επέλεξαν το παραμύθι που θεωρούσαν πιο κατάλληλο για την ομάδα και τον στόχο που είχαν θέσει, το εφάρμοσαν στην ομάδα στόχου και κατόπιν ακολούθησαν οι υπόλοιπες συνεντεύξεις. Μέσα από αυτές, η ερευνήτρια εξέτασε τις αντιδράσεις που είχαν τα παιδιά κατά τη διάρκεια της δραστηριότητας, αλλά και μετά την ανάγνωση του παραμυθιού, όπως επίσης και τον τρόπο με τον οποίο η κάθε κοινωνική λειτουργός αξιοποίησε το παραμύθι. Επίσης, πραγματοποιήθηκε και αξιολόγηση αυτών των παραμυθιών από τους κοινωνικούς λειτουργούς, με στόχο τη μελλοντική τους βελτίωση. Με βάση τον δεύτερο κύκλο των συνεντεύξεων πραγματοποιήθηκαν η δεύτερη και η τρίτη φάση της έρευνας.
ΠΙΝΑΚΑΣ ΙΙ. Παρουσίαση αποτελεσμάτων από το Β΄ Μέρος των συνεντεύξεων.
| Ε1:Επιλογή παραμυθιού και γιατί; | ‘’Μαγική Ζωούπολη’’, όλοι οι κοινωνικοί λειτουργοί.
Α) Κατανόηση της διαφορετικότητας. (Σ1,Σ4) Β) Προσαρμοσμένο για παιδιά μικρότερης και μεγαλύτερης ηλικίας. (Σ1) Γ) Πραγματεύεται θέματα καθημερινά των ατόμων με αναπηρία, δίνοντας τους λύσεις.( Σ5) Δ)Ποικιλομορφία χαρακτήρων, ταύτιση ακροατηρίου, αναγνώριση κοινών στοιχείων.(Σ2) Ε)Κατανόηση της σημασίας της συνύπαρξης διαφορετικών ατόμων/παιδιών, ώστε να εξαλειφθεί η μοναξιά και να επιλύονται τυχόν προβλήματα.(Σ3,Σ4) |
| Ε2: Ομάδα στόχου. | Α)Διαφορετικές ηλικίες παιδιών. (Σ1,Σ2,Σ3,Σ4,Σ5)
Β) Διαφορετικό νοητικό επίπεδο. (Σ1,Σ2,Σ3,Σ4,Σ5) Γ) Διαφορετικές ψυχοκοινωνικές ικανότητες. (Σ1,Σ2,Σ3,Σ4,Σ5) Δ) Διαφορετικά φύλα. (Σ2,Σ3,Σ4,Σ5) |
| Ε3: Στόχοι ομάδας. | Α) Τονισμός της διαφορετικότητας/μοναδικότητας.( Σ1,Σ5)
Β) Κατανόηση της διαφορετικότητας.(Σ2,Σ4) Γ) Ενθάρρυνση της κοινής συνύπαρξης |
| και όχι της απομόνωσης. (Σ5,Σ4)
Δ) Εναλλαγή ρόλων για μεγαλύτερη ενσυναίσθηση. (Σ4) Ε) Συζήτηση προτάσεων και λύσεων για την αντιμετώπιση της περιθωριοποίησης που βιώνουν τα άτομα με ιδιαιτερότητες. (Σ3) |
|
| Ε4: Αντιδράσεις των παιδιών. | Α) Συμμετοχή όλων των παιδιών. (Σ1,Σ4,Σ5)
Β) Ενδιαφέρον, ερωτήσεις και καλή συνεργασία. (Σ1,Σ5) Γ) Προβληματισμός και ερωτήματα για το πώς συνέβη, πώς αισθάνονται και με ποιό τρόπο το αντιμετωπίζουν. (Σ1,Σ5) Δ) Τα μικρότερα παιδιά ταυτίζονται κυρίως με τα ερεθίσματα που λαμβάνουν μέσω του παραμυθιού. (Σ3) |
| Ε5: Τρόπος αξιοποίησης. | Α) Ερωτήσεις για τα συναισθήματα που νιώθουν. (Σ1,Σ3)
Β) Ανάγνωση και παρουσίαση των ηρώων του παραμυθιού. (Σ1,Σ2,Σ3,Σ4,Σ5) Γ) Στοχευμένες ερωτήσεις έτσι ώστε μέσα από τις απαντήσεις να περάσει το μήνυμα αποδοχής της διαφορετικότητας. (Σ3) Δ) Παρουσίαση από τα παιδιά των δικών τους εμπειριών σχετικά με άτομα με αναπηρία. (Σ2) Ε) Τα παραμύθια αποτελούν εργαλεία προσιτά και αγαπητά στα παιδιά, που τους κινούν το ενδιαφέρον, τη |
| συμμετοχή και αποτελούν τροφή για
σκέψη. (Σ2,Σ3,Σ5) |
|||
| Ε6: Μελλοντική | χρήση | των | Α) Στοχευμένη χρήση παραμυθιών. |
| παραμυθιών. | (Σ1,Σ3,Σ4,Σ5) | ||
| Β) Μιμιτισμός, παραδειγματισμός μέσα | |||
| από τα παραμύθια, προσοχή στην | |||
| επιλογή του παραμυθιού. (Σ2) | |||
| Γ) Προσοχή σε εκφράσεις και λεξιλόγιο. | |||
| (Σ2,Σ4) | |||
