Καθημερινά εμπόδια για τα άτομα με αναπηρία στα Χανιά – Ώρα μηδέν για την προσβασιμότητα και τις «παρεχόμενες» υπηρεσίες
Καθημερινά εμπόδια βρίσκουν μπροστά τους τα άτομα με αναπηρία στα Χανιά. Με αφορμή την Παγκόσμια ημέρα για τα ΑμεΑ, ο εθελοντής προπονητής κολύμβησης ΝΟΧ Special Olympics και αθλητικού σωματείου «Μεγαλόνησος» Κώστας Νικολαντωνάκης, μίλησε στο Zarpa Radio 89,6 και την Άννα Παπακωνσταντίνου, για όλα όσα λείπουν από την πόλη και όλα όσα χρειάζεται να γίνουν για μια πιο ποιοτική ζωή και μια πιο φιλική πόλη για τους ανθρώπους με αναπηρίες.
Όπως δήλωσε ο κ. Νικολαντωνάκης, πολύ σημαντικό για τα άτομα με αναπηρία είναι οι φυσικοθεραπείες και η υδροθεραπεία στην πισίνα, η οποία παρεχόταν μέχρι το 2019 και από το Νοσοκομείο Χανίων. Ο κ. Νικολαντωνάκης έκανε γνωστό πως εδώ και τρία χρόνια, η πισίνα που χρησιμοποιείτο για τις φυσικοθεραπείες στο νοσηλευτικό ίδρυμα της πόλης, παραμένει ως εμβολιαστικό κέντρο, αφήνοντας στον αέρα δεκάδες οικογένειες και ασθενείς:
«Οι δυσκολίες για τα άτομα με αναπηρία στα Χανιά είναι καθημερινότητα»
«Αυτή τη στιγμή, με τον ΝΟΧ, την Μεγαλόνησο και με ένα δικό μου πρόγραμμα, είμαι κοντά σε 70 οικογένειες με άτομα με αναπηρία, είτε νοητική είτε κινητική, είτε στο φάσμα του αυτισμού, από τεσσάρων έως 40 ετών. Προσπαθώ μέσω του υγρού στοιχείου να μάθουν να κολυμπάνε, να είναι αυτόνομοι στην θάλασσα.
Πέρασε η Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία και στο Γενικό Νοσοκομείο Χανίων η πισίνα για τις φυσικοθεραπείες είναι ακόμα κλειστή. Το 2019 που ξεκίνησε ο κορονοϊός έγινε εμβολιαστικό κέντρο και είναι μέχρι σήμερα. Αυτή η πισίνα ωφελεί και τα άτομα που βρίσκονται στις κλινικές αλλά και εξωτερικούς ασθενείς.
Οι φυσικοθεραπευτές κάνουν τη δουλειά τους μέσα στο Νοσοκομείο, αλλά η υδροθεραπεία για τα άτομα με αναπηρία είναι το Α και το Ω και στην ψυχολογία τους και ώστε να πετύχουν τα οφέλη που δίνει το νερό. Είναι απαράδεκτο ενώ θα μπούμε στο 2024 να είναι ακόμα εμβολιαστικό κέντρο η πισίνα του Νοσοκομείου και τόσα χρόνια που είναι κλειστή, λογικά θα θέλει και μια συντήρηση. Άρα θα θέλει μια γενική ανακατασκευή, εμβολιασμοί δεν γίνονται.
Είχαμε τηλεφωνική επικοινωνία με τον διοικητή για να το αλλάξουμε αυτό και περιμένουμε, αλλιώς θα προχωρήσουμε με χαρτιά που θα πάρει χρόνο. Τα φυσικοθεραπευτήρια στα Χανιά που έχουν πισίνες είναι μετρημένα στα δάχτυλα και τα άτομα με αναπηρία δεν μπορούν οικονομικά να ανταπεξέλθουν».
Κολυμβητήριο Χανίων
Σχετικά με το Κολυμβητήριο Χανίων, ο κ. Νικολαντωνάκης εξέφρασε την πεποίθηση πως θα έπρεπε ο Δήμος να είχε κατασκευάσει μια άλλη πισίνα εκτός της πόλης για να εξυπηρετηθούν οι αθλητές:
«Το Κολυμβητήριο είναι μια παλιά εγκατάσταση, μόνο η 50άρα πισίνα έχει ράμπα και τουαλέτα για άτομα με αναπηρίες, η 25άρα και η 12μισάρα δεν έχει πρόσβαση για τα άτομα με κινητική αναπηρία. Εάν κολυμπήσουν στις μικρότερες πισίνες, αναγκάζομαι να τους πάρω αγκαλιά, να τους κατεβάσω κάποια σκαλιά. Με την καινούρια ανάπλαση, εάν θα γίνει, έχουν δρομολογηθεί αυτά. Το θέμα είναι πότε θα γίνει. Όταν θα μπει ένας εργολάβος μέσα, επειδή είμαστε δίπλα στην θάλασσα, το κολυμβητήριο θα σαπίσει κάποια στιγμή. Εγώ είμαι της άποψης και το έχω πει πάρα πολλές φορές, ότι αυτή τη στιγμή ο Δήμος Χανίων με τόσα λεφτά που έχει, έτρεχε και ένα ΕΣΠΑ ενεργειακές πισίνες κλπ, έπρεπε να έχει μια πισίνα εκτός της πόλης, κάπου στην εθνική, γιατί εάν κλείσει το κολυμβητήριο Χανίων 700, 800 άτομα που προπονούνται, δεν θα μπορούν να αθληθούν».
Φεύγουν αθλητές από τα Χανιά για καλύτερες υποδομές, για καλύτερες συνθήκες προπόνησης
«Η αθλήτριά μου που είναι υψηλών επιδόσεων και προσπαθεί για τα όρια για τους Παραολυμπιακούς στο Παρίσι το 2024, έχει φύγει στην Γερμανία για μια καλύτερη ζωή. Να κολυμπάει στους 28 βαθμούς, να πηγαίνει στο σχολείο της, αργότερα να δουλέψει… εδώ ένα παιδί με αναπηρία, θα πάει τυπική εκπαίδευση ή σε ένα τυπικό σχολείο, μετά στο ΕΕΚΚ και μετά το χάος».
ΚΔΑΠ
«Δεν έχουμε κανένα ΚΔΑΠ για ΑμεΑ όπως έχει υποστηρίξει ο δήμαρχος Χανίων παλαιότερα σε δηλώσεις του στις Βρυξέλλες. Έχουν φτιάξει ένα, αλλά ακόμη δεν έχει λειτουργήσει, μόνο πρωινή ζώνη για 12 άτομα. Είχε πει ότι όλα τα πεζοδρόμια είναι προσβάσιμα», υποστήριξε ο γνωστός προπονητής και συνέχισε λέγοντας για την προσβασιμότητα, ότι «η νομοθεσία υπάρχει το από το 2009, 2010,2011 σχετικά με όλα τα κτήρια που πρέπει να έχουν αναπηρικές τουαλέτες, είναι πάρα πολλά. Ακόμη και στις παιδικές χαρές.
Στα Χανιά, φανταστείτε πόσα ειδικά σχολεία έχουμε, σε τυπικά σχολεία πάνε μαθητές με παράλληλες στηρίξεις, γονείς μπορεί να έχουν ένα τυπικό παιδί και ένα με αναπηρίες αλλά δεν μπορούν να πάνε σε μια παιδική χαρά. Αυτή τη στιγμή στην πόλη μας δεν υπάρχει ούτε ένα παιχνίδι για ένα παιδί με κινητική αναπηρία. Υπάρχει μόνο στην κατασκήνωση του Καλαθά και στις ιδιωτικές δομές. Στην Ελλάδα για να γίνει κάτι, πρέπει να γίνει ένα ατύχημα για να πάρουμε μπρος».
Πάρκα -Παιδικές Χαρές
«Το Πάρκο Συμπερίληψης στις Στέρνες, δεν υπάρχει πουθενά στην Κρήτη. Ο Δήμος Χανίων έχει έτοιμη μια μελέτη, δωρεάν από την Ομάδα Στήριξης «Συνάνθρωπος» στην οποία είμαι μέλος του ΔΣ και περιμένουμε να περάσει από δημοτικό συμβούλιο για να γίνει η δημοπράτηση».
Πρόσβαση στην θάλασσα
Σχετικά με τα seatrac έχουν γίνει μεγάλα βήματα: «Το seatrac των Αγίων Αποστόλων είναι το πιο προσβάσιμο γιατί τηρείται όλη η αλυσίδα προσβασιμότητας, το πάρκινγκ, οι τουαλέτες, αποδυτήρια, ράμπες. Φέτος ήταν δυο μηχανήματα και δεν προλάβαιναν. Από δυο θέσεις στάσεις-στάθμευσης για τα άτομα με αναπηρίες έχουν τώρα φτάσει στις 5 με 7. Για να μπει ένα τέτοιο μηχάνημα πρέπει να τηρούνται κάποιες προδιαγραφές».
«Στο Μαράθι έχει μπει αλλά δεν έχει ξαπλώστρα για τα άτομα με αναπηρίες, ούτε στον Άγιο Ονούφρη. Στη Νέα Χώρα, είναι ανοιχτός κόλπος και το πήρε η θάλασσα δυο φορές. Εκεί που είχε πέντε ο δήμος Χανίων, αυτή τη στιγμή έχει τέσσερα. Τα περισσότερα άτομα ζητάνε την αυτονομία τους».
Σχετικά, με τον κ. Νικολαντωνάκη, είναι προπονητής σπουδαίων αθλητών που έχουν κατακτήσει σημαντικές διακρίσεις. Ο ίδιος μιλώντας για την προσφορά του, είπε:
«Είμαι γέννημα θρέμμα του Ναυτικού Ομίλου Χανίων, είμαι από 6 χρονών στις πισίνες. Το Special Olympics είναι από τα πιο παλιά προγράμματα και είναι δωρεάν για τα άτομα με νοητική και κινητική αναπηρία. Αυτή τη στιγμή έχουμε γύρω στα 35 παιδιά, απο κει ευαισθητοποιήθηκα και απο κει ξεκίνησα και παράλληλα με τις σπουδές μου στο Τμήμα Φυσικής Αγωγής και Επιστήμης (ΤΕΦΑΑ) στην Αθήνα, ήμουν κοντά στα special olympics. Τα μετάλλια, τα διπλώματα, τα έχω σε μια κούτα για να μη θυμάμαι. Το καλύτερο είναι όταν τελειώνεις ένα μάθημα, είναι μια αγκαλιά ή ένα χαμόγελο. Η προσπάθεια του παιδιού να κολυμπήσει, αυτό σε κάνει ευτυχισμένο, αυτό σε κάνει να προσπαθείς και για αυτούς, για μια καλύτερη ζωή».
Τέλος, ο κ. Νικολαντωνάκης επισήμανε την ανάγκη εκπαίδευσης – ευαισθητοποίησης των πολιτών σχετικά με τα άτομα με αναπηρία:
«Το θέμα είναι να εκπαιδευτούν και οι πολίτες που είναι στον δρόμο. Υπάρχει και το πρόβλημα με το πάρκινγκ στην πόλη μας αλλά και τα πάρκινγκ για τα άτομα με αναπηρία να αρχίσουν από την αρχή. Να δούμε που υπάρχουν ανάγκες, δημόσιες υπηρεσίες, κέντρα διασκέδασης κλπ. Μέχρι και στην Εφορία, μαμά που έχει πάει με αναπηρικό αμαξίδιο δεν μπορεί να μπει στο ασανσέρ να βγει στομν 3ο-4ο όροφο να πάει στην δουλειά της. Ο κάθε δήμος-Περιφέρεια θα πρέπει να βάλει ένα επιστημονικό σύμβουλο για τα άτομα με αναπηρίες και να ελέγχει τα έργα, να συνεργάζονται οι υπηρεσίες μεταξύ τους».
Πηγή: www.zarpanews.gr
