Καταγγελία επιβάτη σε πλοίο: «Μου ζήτησαν να αποχωρήσω από θέση ΑμεΑ επειδή η αναπηρία μου δεν είναι ορατή»

 

«Δεν είναι όλες οι αναπηρίες ορατές»

 

Επιβάτης με πιστοποιημένο ποσοστό αναπηρίας 94% καταγγέλλει περιστατικό κατά τη διάρκεια ταξιδιού από τη Μυτιλήνη προς τον Πειραιά – Υποστηρίζει ότι μέλος του πληρώματος τον απείλησε με αποβίβαση στη Χίο

Μια καταγγελία επιβάτη για τον τρόπο με τον οποίο, όπως υποστηρίζει, αντιμετωπίστηκε η αναπηρία του κατά τη διάρκεια ακτοπλοϊκού ταξιδιού από τη Μυτιλήνη προς τον Πειραιά, φέρνει στο προσκήνιο το ζήτημα της πρόσβασης και της εξυπηρέτησης ανθρώπων με μη ορατές αναπηρίες.

Σύμφωνα με τη μαρτυρία του, ο ίδιος κάθισε σε θέση που προορίζεται για άτομα με αναπηρία, έχοντας στην κατοχή του απόφαση των ΚΕΠΑ που πιστοποιεί ποσοστό αναπηρίας 94%. Όπως αναφέρει, πάσχει από ψωριασική αρθρίτιδα, μια πάθηση που, όπως περιγράφει, έχει επηρεάσει σημαντικά την καθημερινότητά του.

Αρχικά, σύμφωνα με την καταγγελία, ένας επιβάτης τον ρώτησε εάν γνώριζε ότι η συγκεκριμένη θέση προορίζεται για ΑμεΑ. Ο ίδιος απάντησε ότι το γνώριζε και ότι δικαιούται να βρίσκεται στη συγκεκριμένη θέση.

Λίγη ώρα αργότερα, όπως καταγγέλλει, παρενέβη μέλος του πληρώματος, το οποίο ο επιβάτης αναφέρει ως αρχικαμαρότο. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του, του υποστήριξε ότι οι συγκεκριμένες θέσεις προορίζονται αποκλειστικά για ανθρώπους που χρησιμοποιούν αναπηρικό αμαξίδιο.

Ο επιβάτης υποστηρίζει ακόμη ότι το μέλος του πληρώματος επικαλέστηκε τη σχετική σήμανση της θέσης και ότι, κατά τη διάρκεια της αντιπαράθεσης, του γνωστοποιήθηκε πως θα μπορούσε να αποβιβαστεί στο επόμενο λιμάνι, τη Χίο.

Ιδιαίτερη αναφορά κάνει και σε περιστατικό που, σύμφωνα με τον ίδιο, συνέβη κατά τη διάρκεια της συζήτησης. Στην απέναντι θέση βρισκόταν γυναίκα που χρησιμοποιεί αναπηρικό αμαξίδιο. Ο καταγγέλλων υποστηρίζει ότι η γυναίκα τάχθηκε υπέρ της θέσης του πληρώματος και έδωσε τα στοιχεία της σε περίπτωση που χρειαστεί να χρησιμοποιηθούν στο πλαίσιο της υπόθεσης.

 

«Δεν είναι όλες οι αναπηρίες ορατές»

Στη μαρτυρία του, ο επιβάτης περιγράφει τη δυσκολία που, όπως λέει, αντιμετωπίζουν καθημερινά άνθρωποι με μη ορατές αναπηρίες, οι οποίοι συχνά καλούνται να αποδείξουν την κατάστασή τους προκειμένου να έχουν πρόσβαση σε δικαιώματα και διευκολύνσεις.

Όπως αναφέρει, πριν από την εμφάνιση της ασθένειας είχε μια διαφορετική καθημερινότητα, ενώ στη συνέχεια χρειάστηκε να περάσει περισσότερο από έναν χρόνο καθηλωμένος στο κρεβάτι λόγω έντονων πόνων. Περιγράφει ακόμη τη μακρά θεραπευτική διαδικασία που ακολούθησε και τις επιπλοκές που, όπως αναφέρει, αντιμετώπισε.

«Η αναπηρία δεν είναι επιλογή», είναι το μήνυμα που θέτει μέσα από την καταγγελία του, υποστηρίζοντας ότι δεν θα έπρεπε ένας άνθρωπος να χρειάζεται να αποδεικνύει κάθε φορά πόσο «ορατή» ή «σοβαρή» είναι η αναπηρία του για να αντιμετωπιστεί με σεβασμό.

Παράλληλα, υποστηρίζει ότι κατά τη διάρκεια του περιστατικού ακούστηκε από μέλος του πληρώματος η φράση «κρύβεσαι πίσω από μια αναπηρία».

Ο ίδιος αρνείται κατηγορηματικά ότι προσπάθησε να εκμεταλλευτεί την κατάσταση και σημειώνει πως θα προτιμούσε να μην είχε χρειαστεί ποτέ να χρησιμοποιήσει οποιαδήποτε παροχή ή διευκόλυνση που συνδέεται με την αναπηρία του.

 

Το ζήτημα των θέσεων και της σήμανσης

Στο υλικό που συνοδεύει την καταγγελία του, ο επιβάτης παραθέτει φωτογραφίες από τους χώρους του πλοίου, στις οποίες, όπως υποστηρίζει, αποτυπώνονται τόσο η θέση στην οποία κάθισε όσο και η ειδική θέση για αμαξίδιο.

Υποστηρίζει ακόμη ότι του αναφέρθηκε από το πλήρωμα πως τα αναπηρικά αμαξίδια ασφαλίζονται σε συγκεκριμένο σημείο του χώρου.

Παράλληλα, αναφέρει ότι επέδειξε την κάρτα αναπηρίας του, η οποία, σύμφωνα με τον ίδιο, δεν ελήφθη υπόψη κατά τη διάρκεια του περιστατικού.

Ωστόσο, τα ακριβή δικαιώματα χρήσης των συγκεκριμένων θέσεων, η προβλεπόμενη σήμανση και οι υποχρεώσεις του πλοίου ως προς την εξυπηρέτηση επιβατών με διαφορετικές μορφές αναπηρίας αποτελούν ζητήματα που χρήζουν επίσημης διευκρίνισης από την αρμόδια εταιρεία και τις αρμόδιες Αρχές.

 

Ζητείται απάντηση από την εταιρεία

Η καταγγελία εγείρει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο υπάρχει σαφής ενημέρωση του προσωπικού των πλοίων για τη διαχείριση επιβατών με μη ορατές αναπηρίες, αλλά και για το ποια ακριβώς είναι τα δικαιώματα των επιβατών στις διαφορετικές κατηγορίες θέσεων που προορίζονται για ΑμεΑ.

Για λόγους δημοσιογραφικής δεοντολογίας, οι καταγγελίες του επιβάτη δεν μπορούν να θεωρηθούν αποδεδειγμένες χωρίς την επιβεβαίωσή τους από ανεξάρτητες πηγές ή την επίσημη διερεύνηση του περιστατικού.

Η θέση της πλοιοκτήτριας εταιρείας και του πληρώματος για όσα καταγγέλλονται είναι κρίσιμη, προκειμένου να αποσαφηνιστούν οι συνθήκες κάτω από τις οποίες σημειώθηκε το περιστατικό και αν υπήρξε παραβίαση των προβλεπόμενων διαδικασιών.

Πέρα, πάντως, από τη συγκεκριμένη υπόθεση, η καταγγελία αναδεικνύει ένα ευρύτερο ζήτημα: η αναπηρία δεν είναι πάντοτε ορατή και η ανάγκη ενός ανθρώπου για προσβασιμότητα ή διευκόλυνση δεν μπορεί να αξιολογείται αποκλειστικά από την εξωτερική του εικόνα.

«Η αναπηρία δεν είναι διαγωνισμός», σημειώνει χαρακτηριστικά ο καταγγέλλων, ζητώντας να μην χρειάζεται κανείς να αποδεικνύει ότι είναι «αρκετά ανάπηρος» για να αντιμετωπίζεται με σεβασμό.

 

Πηγή: www.thes.gr