Η πάθηση είναι η πρώτη αιτία απώλειας της κεντρικής όρασης, καθώς και η συχνότερη οφθαλμική πάθηση σε άτομα άνω των 55 ετών.
Ο Ιωάννης I. Δατσέρης, χειρουργός οφθαλμίατρος, αντιπρόεδρος Εταιρείας Υαλοειδούς Αμφιβληστροειδούς, εξηγεί ότι «η ηλικιακή εκφύλιση της ωχράς κηλίδας είναι μια εκφυλιστική πάθηση της ωχράς κηλίδας δηλαδή της περιοχής που βρίσκεται στο κέντρο του αμφιβληστροειδούς και ευθύνεται για την οξεία κεντρική όραση που χρειάζεται στην οδήγηση ή στο διάβασμα. Όταν η ωχρά κηλίδα προσβάλλεται, η κεντρική όραση θολώνει και σιγά-σιγά ο ασθενής οδηγείται σε μη αναστρέψιμη απώλειά της στο ένα ή και στα δύο μάτια. Πολλοί ηλικιωμένοι εμφανίζουν εκφύλιση της ωχράς κηλίδας ως μέρος της «φυσιολογικής» γήρανσης του σώματος. Στην Ελλάδα έρευνες έχουν δείξει ότι το 1,5% των πολιτών ηλικίας άνω των 60 ετών πάσχει από την «υγρή» μορφή της πάθησης.
Τα κυριότερα συμπτώματα είναι:
• Οι ευθείες γραμμές φαίνονται κυματιστές.
• Μερικά γράμματα λείπουν κατά την ανάγνωση.
• Μειώνεται η ικανότητα διάκρισης των χρωμάτων.
• Δυσκολεύεται η όραση στο ημίφως και στο σκοτάδι.
Η ηλικιακή εκφύλιση της ωχράς κηλίδας διακρίνεται σε δύο τύπους: Την ξηρά μορφή (μη νεοαγγειακή) και την υγρή μορφή (νεοαγγειακή). Η ξηρά μορφή, που είναι πιο συχνή και απαντάται στο 85-90% των ασθενών, προκαλείται από τη γήρανση και λέπτυνση του ιστού της ωχράς κηλίδας, από συσσώρευση χρωστικών ή από συνδυασμό των δύο συνήθως οδηγεί γρηγορότερα σε ακόμα σοβαρότερη απώλεια της όρασης.
Εκτός από την ανεπάρκεια των απαραίτητων αντιοξειδωτικών στην ωχρά κηλίδα, υπάρχουν πολλοί παράγοντες που επιδρούν αρνητικά στους φυσικούς μηχανισμούς άμυνας του ματιού. Οι πιο σημαντικοί είναι: κάπνισμα, δίαιτα φτωχή σελουτεΐνη και ζεαξανθίνη, παχυσαρκία, έκθεση στην ηλιακή ακτινοβολία, κληρονομικότητα, φύλο (οι γυναίκες είναι πιο ευάλωτες), υπέρταση, ανοιχτόχρωμη ίριδα.
Η ενημέρωση των πολιτών για τα πρώτα συμπτώματα είναι επίσης υποχρέωση της πολιτείας των οφθαλμιάτρων και των οφθαλμολογικών συλλόγων για τη σωστή πρόληψη της νόσου. Όλοι μας, όμως και ειδικότερα όσοι είμαστε άνω των 50 ετών, θα πρέπει να εξεταζόμαστε προληπτικά από τον οφθαλμίατρο σε ετήσια βάση. Αν πάσχουμε, δε, από μορφή της νόσου, θα πρέπει να ακολουθούμε πιστά τις οδηγίες του.
Τέλος ο γονιδιακός έλεγχος που γίνεται τώρα και στην Ελλάδα, με απλή εξέταση στο αίμα, μπορεί να καταδείξει αν ανήκει κάποιος σε υψηλή, μέτρια ή χαμηλή ομάδα κινδύνου, γεγονός που ευαισθητοποιεί κάποιον για πιο συχνή οφθαλμολογική παρακολούθηση», καταλήγει ο κ. Δατσέρης.
Πηγή: Εφημερίδα «Real news»
