«Η Συνεισφορά της Υποστηρικτικής Τεχνολογίας στην Εκπαίδευση και στην Αυτόνομη Κινητικότητα των Ατόμων με Οπτική Αναπηρία»- ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ της Αικατερίνης Λυγγερίδου-ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ, ΠΜΣ “Ειδική Αγωγή, Εκπαίδευση και Αποκατάσταση”- Μέρος 4ο

Αυγ 22, 2024 | Άλλες προσεγγίσεις της τυφλότητας και της αναπηρίας, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

«Η Συνεισφορά της Υποστηρικτικής Τεχνολογίας στην Εκπαίδευση και στην Αυτόνομη Κινητικότητα των Ατόμων με Οπτική Αναπηρία»- ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ της Αικατερίνης Λυγγερίδου-ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ, ΠΜΣ “Ειδική Αγωγή, Εκπαίδευση και Αποκατάσταση”- Μέρος 4ο

 

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1: ΟΠΤΙΚΗ ΑΝΑΠΗΡΙΑ

1.1         ΕΝΝΟΙΟΛΟΓΙΚΗ ΑΠΟΣΑΦΗΝΙΣΗ ΤΟΥ ΟΡΟΥ ΟΠΤΙΚΗΣ ΑΝΑΠΗΡΙΑΣ

Αρχικά είναι χρήσιμο να αναφέρουμε ότι σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ) η αναπηρία ορίζεται ως απώλεια ή ανωμαλεία ανατομικής δομής, φυσιολογικής ή ψυχολογικής λειτουργίας. Ως εκ τούτου, η αναπηρία είναι η αδυναμία εκτέλεσης μιας δραστηριότητας με τρόπο ή βαθμό που θεωρείται φυσιολογικός για έναν άνθρωπο. Είναι χρήσιμο να αναφερθεί πως κατά καιρούς έχουν υιοθετηθεί διάφοροι ορισμοί, οι οποίοι προκύπτουν από τα 2 κυρίαρχα μοντέλα θεώρησης της αναπηρίας. Αυτά είναι το ιατρικό και το κοινωνικό, μεταξύ των οποίων επί τη διάρκεια πολλών ετών διακρίνεται μια αντιπαράθεση (Zoniou-Sideri, Vlachou, 2006). Η ραγδαία αύξηση της συχνότητας της παρουσίασης των προβλημάτων όρασης οδήγησε στην απόπειρα της προσέγγισης του ορισμού της οπτικής αναπηρίας από την επιστημονική κοινότητα (Κρουσταλάκης, 2005).Στη σύγχρονη προσέγγιση, σύμφωνα με τον ΠΟΥ(2002) η αναπηρία εστιάζει στο επίπεδο της λειτουργικότητας του ατόμου στο περιβάλλον. Σε παγκόσμιο επίπεδο σύμφωνα με τον ΠΟΥ 2,2 δισεκατομμύρια άνθρωποι έχουν προβλήματα όρασης κοντά ή εξ αποστάσεως. Εξ αυτών τα 39 εκατομμύρια είναι τυφλοί, ενώ μεγάλο μέρος τους έχει από μία μέτρια έως σοβαρή εξασθένιση της όρασης (ΠΟΥ, 2017). Ο οφθαλμός είναι το όργανο με το οποίο προσλαμβάνεται το ερέθισμα από το περιβάλλον και κατά συνέπεια καταγράφεται το πρώτο αίσθημα με την αποτύπωση της εικόνας που αντιλαμβανόμαστε. Με την ευρύτερη λειτουργία της όρασης οι εικόνες αυτές, είτε πραγματικές είτε όχι, είτε συνειδητά είτε όχι, μεταφέρονται στον εγκέφαλο και στη συνέχεια επεξεργάζονται από αυτόν, αποθηκεύονται, αναπαράγονται, αξιοποιούνται κλπ. (εθνική ομοσπονδία τυφλών, αναπηρία όρασης ή οπτική αναπηρία). Η οπτική λειτουργία αποτελείται από τέσσερις ομάδες: την κανονική όραση, την ήπια οπτική βλάβη, την σοβαρή οπτική βλάβη και την ολική τύφλωση. Την οπτική αναπηρία αποτελούν η ήπια οπτική βλάβη, η σοβαρή οπτική βλάβη και η τύφλωση. Η ήπια οπτική βλάβη αποτελείται από οπτική οξύτητα χειρότερη από 6/12 έως 6/18. Αυτό σημαίνει ότι τα άτομα με ήπια οπτική βλάβη μπορούν να δουν κάτι σε δώδεκα μέτρα, το οποίο άτομα χωρίς βλάβη μπορούν να το δουν σε έξι μέτρα. Η μέτρια οπτική βλάβη αποτελείται από οπτική οξύτητα χειρότερη από 18/6 έως 6/60, το οποίο σημαίνει ότι τα άτομα με οπτική βλάβη μπορούν να δουν ένα αντικείμενο στα 18 μέτρα ενώ άτομα χωρίς οπτική βλάβη μπορούν να το δουν στα 6 μέτρα. Σοβαρή οπτική βλάβη σημαίνει ότι το άτομο έχει οπτική οξύτητα χειρότερη από 6/60 έως 3/60. Σε αυτήν την περίπτωση σημαίνει ότι τα άτομα με οπτική βλάβη μπορούν να εντοπίσουν κάτι σε απόσταση μεταξύ 3-6 μέτρων σε αντίθεση με τα άτομα χωρίς οπτική βλάβη οι οποίοι μπορούν να το εντοπίσουν στα 6 μέτρα. Τέλος η τύφλωση έχει οπτική οξύτητα χειρότερη από 3/60 που σημαίνει ότι τα άτομα με οπτική αναπηρία μπορούν να εντοπίσουν το αντικείμενο σε μικρότερη απόσταση των 3 μέτρων ενώ τα άτομα χωρίς τύφλωση μπορούν σε απόσταση 60 μέτρων. Η ολική τύφλωση συναντάται σε μικρό ποσοστό και συνήθως τα τυφλά άτομα είναι σε θέση να διακρίνουν μόνο το φως και το σκοτάδι (WHO, 2018).

Μετάβαση στο περιεχόμενο