«Η Συνεισφορά της Υποστηρικτικής Τεχνολογίας στην Εκπαίδευση και στην Αυτόνομη Κινητικότητα των Ατόμων με Οπτική Αναπηρία»- ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ της Αικατερίνης Λυγγερίδου-ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ, ΠΜΣ “Ειδική Αγωγή, Εκπαίδευση και Αποκατάσταση”- Μέρος 31ο

Σεπ 4, 2024 | Άλλες προσεγγίσεις της τυφλότητας και της αναπηρίας, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

«Η Συνεισφορά της Υποστηρικτικής Τεχνολογίας στην Εκπαίδευση και στην Αυτόνομη Κινητικότητα των Ατόμων με Οπτική Αναπηρία»- ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ της Αικατερίνης Λυγγερίδου-ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ, ΠΜΣ “Ειδική Αγωγή, Εκπαίδευση και Αποκατάσταση”- Μέρος 31ο

 

4.5         ΟΦΕΛΗ ΚΑΙ ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ – ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΕΡΕΥΝΩΝ ΚΑΙ ΑΡΘΡΩΝ

Οι Ross (2001) και RossαndBlasch (2002) δημιούργησαν και αξιολόγησαν ένα εργαλείο για να βοηθήσουν τα άτομα με προβλήματα όρασης να πλοηγηθούν και να προσανατολιστούν όταν διασχίζουν δρόμους. Η μελέτη είχε 15 συμμετέχοντες που χρησιμοποίησαν πολλές διεπαφές σε μια τυχαία ακολουθία. Και οι δύο έρευνες τεκμηρίωσαν την ίδια τεχνική, μέγεθος δείγματος και αποτελέσματα. Στο [59], ο Ross έδωσε έμφαση στη διαδικασία σχεδιασμού, ενώ στο [60], εμβαθύνουν στην απόδοση και τις προτιμήσεις των συμμετεχόντων με μεγαλύτερο βάθος. Τα ευρήματά τους κατέδειξαν σημαντική μείωση της απόδοσης απόκλισης των συμμετεχόντων, με τη διεπαφήtapping να αποδίδει ανώτερα αποτελέσματα τόσο όσον αφορά την απόδοση όσο και τις προτιμήσεις των συμμετεχόντων.

Ακολούθως, οι Bai και οι συνεργάτες (2018, 2019) τεκμηρίωσαν την πρόοδο των έξυπνων γυαλιών. Αρχικά, η συσκευή, που αποτελείται από μια κάμερα RGB-D και έναν αισθητήρα υπερήχων, λειτούργησε αρχικά στο εσωτερικό (Baietal., 2018). Στη συνέχεια, οι συγγραφείς ενίσχυσαν την ικανότητα πλοήγησης έξω, συμπεριλαμβάνοντας μια ενότητα ΣυνελικτικούΝευρωνικού Δικτύου (CNN) για ανίχνευση αντικειμένων και ενσωμάτωση δεδομένων GPS και IMU (Baietal., 2019). Το σύστημα αξιολογήθηκε και έδειξε αποτελεσματικότητα στην πλοήγηση και την αναγνώριση αντικειμένων τόσο σε εσωτερικό όσο και σε εξωτερικό περιβάλλον (Baietal., 2019).

Από την άλλη, οι Silva και Wimalaratne (2019, 2020) δημιούργησαν μια ζώνη εξοπλισμένη με αισθητήρες υπερήχων για να βοηθήσουν στην πλοήγηση σε εσωτερικούς χώρους. Αρχικά, οι συγκεκριμένοι ερευνητές επικεντρώθηκαν κυρίως στον εντοπισμό εμποδίων και στην ανάπτυξη ενός μοντέλου ασαφούς λογικής για την αξιολόγηση του επιπέδου ασφάλειας του περιβάλλοντος χώρου (Silva&Wimalaratne, 2019) . Επιπροσθέτως, βελτίωσαν περαιτέρω τη δουλειά τους, συμπεριλαμβάνοντας ένα μοντέλο αναγνώρισης αντικειμένων που συνδυάζει σόναρ και οπτικούς αισθητήρες (Silva&Wimalaratne, 2020) .

Παράλληλα, οι Zhang και οι συνεργάτες (2019a, 2019b) εισήγαγαν ένα σύστημα πλοήγησης βασισμένο στο ARCore. Σε μια μελέτη τους, αυτοί οι ερευνητές (Zhang&etal., 2019a) εξέτασαν τη λειτουργία της συσκευής, ενώ σε μια άλλη μελέτη τους (Zhang&etal., 2019b), η έμφαση δόθηκε στη διεπαφή χρήστη. Στην πρώτη περίπτωση, αξιολόγησαν την αποτελεσματικότητα της χρήσης ενός smartphone που υποστηρίζεται από ARCore για εντοπισμό με βάση την όραση υπολογιστή. Επίσης, διερεύνησαν έναν υβριδικό μηχανισμό αλληλεπίδρασης χρησιμοποιώντας ακουστική και απτική ανάδραση για να ενισχύσουν την καθοδήγηση. Η ανάδραση των κραδασμών απέδωσε θετικά αποτελέσματα (Zhang&etal., 2019a). Ωστόσο, οι συμμετέχοντες τόνισαν ότι το gadget επιβάρυνε το χέρι, το οποίο αποδείχτηκε δυσκίνητο για τις καθημερινές τους εργασίες. Κατά συνέπεια, επινόησαν και δημιούργησαν ένα συρόμενο βραχιολάκι χρησιμοποιώντας τεχνολογία τρισδιάστατης εκτύπωσης (Zhang&etal., 2019b). Ως εκ τούτου, η αποτελεσματικότητα και η πρακτικότητα του προτεινόμενου σχεδίου αξιολογήθηκαν με μελέτες απόδειξης της ιδέας που διεξήχθησαν τόσο σε εικονικές όσο και σε πραγματικές καταστάσεις με συνολικά οκτώ συμμετέχοντες, αποτελούμενους από τέσσερα τυφλά άτομα και τέσσερα άτομα με προβλήματα όρασης (Zhang&etal., 2019b).

Εκτός από τα παραπάνω, οι Ikeda και οι συνεργάτες (2015, 2019) κατά τη διάρκεια δύο μελετών δημιούργησαν ένα οπτικό εργαλείο για να βοηθήσουν άτομα με μελαγχρωστική αμφιβληστροειδίτιδα να πλοηγηθούν τη νύχτα. Ενώ και οι δύο δοκιμές απέδωσαν τα ίδια αποτελέσματα σε συνθήκες χαμηλού φωτισμού, η συσκευή που περιγράφεται στη δεύτερη μελέτη τους (Ikeda, etal., 2019) έδειξε ανώτερη απόδοση όσον αφορά το μέγεθος προβολής και την ποιότητα εικόνας σε σύγκριση με αυτή που αναφέρεται στην πρώτη τους μελέτη (Ikeda, etal., 2015), παρά το ότι η τελευταία είχε υψηλότερο κόστος κατασκευής. Επιπροσθέτως, στη μελέτη τους, οι Ikeda και οι συνεργάτες (2019) χρησιμοποίησαν μια διαφανή οθόνη αιχμής που περιλάμβανε μια εξαιρετικά ευαίσθητη κάμερα εξοπλισμένη με έναν συμπληρωματικό αισθητήρα μεταλλικού οξειδίου ημιαγωγού (CMOS). Αυτή η καινοτομία μείωσε σημαντικά τα έξοδα κατασκευής, επιτρέποντας έτσι την εμπορική διαθεσιμότητα της νέας συσκευής. Τα πειράματα των χρηστών αποτελούνταν από ένα μέγεθος δείγματος 8 (Ikeda, etal., 2015) και 28 (Ikeda, etal., 2019) ασθενών.

Συμπληρωματικά, οι Yang και οι συνεργάτες (2016, 2017, 2018a, 2018b), μέσω των ερευνητικών τους προσπαθειών ανέπτυξαν πολλά πλαίσια με τα χρόνια για να βελτιώσουν τα έξυπνα γυαλιά μέχρι να καταστούν εμπορικά βιώσιμα. Το τρισδιάστατο τυπωμένο πρωτότυπο, όπως περιγράφεται στην πρώτη τους μελέτη (Yang, etal., 2016), στόχευε να βελτιώσει την αναγνώριση των πλοηγήσιμων περιοχών, χρησιμοποιώντας την τεχνολογία IntelRealSense R200. Επιπλέον, η μεθοδολογία αξιολογήθηκε με άτομα με προβλήματα όρασης μέσω της χρήσης μικτών ερευνητικών τεχνικών και τα αποτελέσματα έδειξαν σημαντική μείωση κατά 78,60% στη συχνότητα των ατυχημάτων. Στη συνέχεια, το πλαίσιο που παρουσιάστηκε σε επόμενη μελέτη τους (Yang, etal., 2017) χρησιμοποίησε έναν πολωμένο αισθητήρα RGB-D για να βελτιώσει την αναγνώριση των διασχίσιμων περιοχών όπως προτάθηκε προηγουμένως (Yang, etal., 2016), ενώ αναγνώρισε επίσης κινδύνους από το νερό. Σ’ αυτή την περίπτωση, η μεθοδολογία αξιολογήθηκε με τη χρήση εθελοντών που τυφλώθηκαν, με αποτέλεσμα ποσοστό ανίχνευσης 94,40%, το οποίο ξεπέρασε τις προηγούμενες μελέτες. Ο κύριος στόχος της επόμενης προσπάθειας (Yang, etal., 2018a) ήταν να μειωθεί το ελάχιστο εύρος ανίχνευσης του RealSense R200 από 650 mm σε 60 mm. Αυτό έγινε για να βελτιωθεί η ικανότητα εντοπισμού εμποδίων σε κοντινές αποστάσεις και η καλύτερη επίγνωση της δυνατότητας διέλευσης. Δοκιμές που διεξήχθησαν με άτομα με προβλήματα όρασης έδειξαν περίπου 50% μείωση στην εμφάνιση ατυχημάτων. Στη συνέχεια, η ίδια ερευνητική ομάδα βελτίωσε την προηγούμενη απόδειξη της ιδέας, χρησιμοποιώντας βαθιά νευρωνικά δίκτυα για την προώθηση της επίγνωσης του εδάφους (Yang, etal., 2018b) . Σε αντίθεση με τις προηγούμενες μελέτες (Yang, etal., 2016, 2017) που χρησιμοποιούσαν τμηματοποίηση βάθους, στην τελευταία τους μελέτη χρησιμοποίησαν μια σημασιολογική μάσκα για τον σκοπό της τμηματοποίησης των διασχίσιμων ζωνών (Yang, etal., 2018b). Έτσι, κατά τη διάρκεια μιας δοκιμής πεδίου κλειστού βρόχου συμπεριλαμβανομένων χρηστών με προβλήματα όρασης, τα ευρήματα έδειξαν ενισχυμένη ασφάλεια και προσαρμοστικότητα του συστήματος πλοήγησης.

Στη συνέχεια, οι Long και οι συνεργάτες (2019) χρησιμοποίησαν το IntelRea^lSense R200 μαζί με τη μη σημασιολογική στερεοφωνική διεπαφή που προτείνεται από τους (Yang, etal., 2016), η οποία εφαρμόστηκε επίσης στις προαναφερθείσες μελέτες (Yang, etal., 2017, 2018a, 2018b). Ωστόσο, η διάκριση μεταξύ της έρευνας των Long και των συνεργατών (2019) και των Yang και των συνεργατών (2017, 2018a, 2018b) έγκειται στο γεγονός ότι, σε αντίθεση με τα έξυπνα γυαλιά, το πρωτότυπο φοριέται γύρω από το λαιμό του χρήστη (Longetal., 2019). Στη μελέτη τους, οι ίδιοι συγγραφείς εισήγαγαν ένα ολοκληρωμένο πλαίσιο που συνδυάζει την ανίχνευση στόχου, την αναγνώριση και τη σύντηξη (Longetal., 2019). Αυτό το πλαίσιο χρησιμοποιεί τη σύντηξη αισθητήρων μεταξύ ενός ραντάρ χαμηλής ισχύος χιλιοστών κυμάτων (MMW) και ενός αισθητήρα RGB-D. Εκτός από τις τεχνικές προδιαγραφές, λήφθηκαν υπόψη παράγοντες όπως η τιμή, το μέγεθος, το βάρος και η κατανάλωση ενέργειας. Το πλαίσιο που αναπτύχθηκε από τους Long και τους συνεργάτες (2019), επέκτεινε και βελτίωσε το εύρος ανίχνευσης ενώ επιδεικνύει εξαιρετική ακρίβεια και σταθερότητα σε διάφορες καταστάσεις φωτισμού. Τέλος, οι Long και οι συνεργάτες (2019) εισήγαγαν ένα σύστημα ραντάρ χαμηλής ισχύος χιλιοστών κυμάτων (MMW) που χρησιμοποιεί εμπορικά διαθέσιμα έξυπνα γυαλιά, τα οποία βελτιώθηκαν από τους Yang και τους συνεργάτες σε προαναφερθείσες μελέτες (Yang, etal., 2016, 2017, 2018a, 2018b).

Μετάβαση στο περιεχόμενο