«Η Συνεισφορά της Υποστηρικτικής Τεχνολογίας στην Εκπαίδευση και στην Αυτόνομη Κινητικότητα των Ατόμων με Οπτική Αναπηρία»- ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ της Αικατερίνης Λυγγερίδου-ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ, ΠΜΣ “Ειδική Αγωγή, Εκπαίδευση και Αποκατάσταση”- Μέρος 18ο

Αυγ 29, 2024 | Άλλες προσεγγίσεις της τυφλότητας και της αναπηρίας, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

«Η Συνεισφορά της Υποστηρικτικής Τεχνολογίας στην Εκπαίδευση και στην Αυτόνομη Κινητικότητα των Ατόμων με Οπτική Αναπηρία»- ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ της Αικατερίνης Λυγγερίδου-ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ, ΠΜΣ “Ειδική Αγωγή, Εκπαίδευση και Αποκατάσταση”- Μέρος 18ο

 

 

3.3         ΣΥΜΒΑΤΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΒΟΗΘΗΤΙΚΗΣ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑΣ ΣΤΗ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΚΑΙ ΤΗ ΜΑΘΗΣΗ

Οι Jwaifell και Gasaymeh (2013) πρότειναν ότι ο ρυθμός με τον οποίο ένα άτομο υιοθετεί μια καινοτομία μπορεί να επιταχυνθεί εάν αντιληφθεί ότι η καινοτομία είναι συμβατή με τις ανάγκες και τις προηγούμενες εμπειρίες του. Με αφορμή αυτό, ο Rogers (2003) όρισε τη συμβατότητα ως τον βαθμό στον οποίο μια εφεύρεση θεωρείται ότι ευθυγραμμίζεται με τις τρέχουσες αξίες, τις προηγούμενες εμπειρίες και τις απαιτήσεις των υποψηφίων που υιοθετούν. Όταν πρόκειται για την ανάπτυξη νέου εκπαιδευτικού υλικού, είναι σημαντικό να ληφθεί υπόψη εάν η νέα ιδέα ευθυγραμμίζεται με τις κοινωνικο-πολιτιστικές αξίες, τις πεποιθήσεις και τις τεχνολογικές απαιτήσεις των μαθητών.

Αντίθετα, η ανεπαρκής συμβατότητα μεταξύ της υποστηρικτικής τεχνολογίας (AT) και των ατομικών απαιτήσεων μπορεί να έχει αρνητικές επιπτώσεις στη χρήση της AT από το άτομο (McKenzie, 2001). Ακόμη, διατυπώθηκε πως κάθε καινοτομία έχει αντίκτυπο στις στάσεις, τις πεποιθήσεις, τις αξίες και τις προοπτικές των μαθητών για την εκπαίδευση (Hoerup, 2001). Συγχρόνως, υποστηρίχθηκε πως όταν μια καινοτομία ευθυγραμμίζεται με τις απαιτήσεις ενός ατόμου, μειώνει την ασάφεια και οδηγεί σε υψηλότερο ποσοστό υιοθέτησης (Hatwell, 1993).

Μετάβαση στο περιεχόμενο