Η συμβολή της λογοτεχνίας στην ευαισθητοποίηση των μαθητών και των μαθητριών για ζητήματα κινητικής αναπηρίας – ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ της ΜΑΡΙΑΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ – Δ.Π.Μ.Σ. Επιστήμες της Αγωγής μέσω Καινοτόμων Τεχνολογιών και Βιοϊατρικών Προσεγγίσεων – Μέρος 29ο

Μάι 14, 2025 | Άλλες προσεγγίσεις της τυφλότητας και της αναπηρίας, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Η συμβολή της λογοτεχνίας στην ευαισθητοποίηση των μαθητών και των μαθητριών για ζητήματα κινητικής αναπηρίας – ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ της ΜΑΡΙΑΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ – Δ.Π.Μ.Σ. Επιστήμες της Αγωγής μέσω Καινοτόμων Τεχνολογιών και Βιοϊατρικών Προσεγγίσεων – Μέρος 29ο

 

Γενικά Συμπεράσματα

Η παραπάνω συζήτηση καταδεικνύει την αναγκαιότητα της προώθησης της βιωματικής μάθησης, η οποία οικοδομείται βήμα βήμα βασιζόμενη στις προσωπικές εμπειρίες και στα βιώματα των εκπαιδευόμενων. Η διάσταση των απόψεων μεταξύ της εμπειρικής μεθόδου διδασκαλίας και του κοινωνικού κονστρουκτουβισμού φαίνεται ότι στην περίπτωση της κινητικής αναπηρίας δεν υφίσταται, μιας και προκρίνεται η κοινωνική κατασκευή της γνώσης για πολλαπλούς λόγους:

  • η κινητική αναπηρία είναι ένα ζήτημα που εγείρει προβληματισμό και ενδελεχείς συζητήσεις επ’ αυτού. Ένα ιατρικό επιστημονικό κείμενο, που δίνει έμφαση στην κλινική εικόνα και τη συμπτωματολογία της αναπηρίας είναι επαρκές για να βοηθήσει τους εφήβους να αντιληφθούν την κλινική εικόνα της κινητικής αναπηρίας, όμως αδυνατεί να τους δώσει το ερέθισμα να προβληματιστούν και να διεξάγουν συζητήσεις επ’ αυτού.
  • Η λογοτεχνία από την άλλη πλευρά διαθέτει μια γλώσσα μεταφορική και συμβολική, της οποίας το περιεχόμενο είναι ανοιχτό για την οποιαδήποτε ερμηνεία και ειδικότερα για την ερμηνεία που είναι πιο κοντά στην προσωπικότητα του εκάστοτε παιδιού.
  • Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίον κρίνεται κατάλληλη ώστε να κινητοποιήσει το σύνολο της τάξης, για την έναρξη εποικοδομητικού διαλόγου αναφορικά με ζητήματα κοινωνικού προβληματισμού.
  • Ο μεταφορικός και συμβολικός χαρακτήρας της συμβάλλει αποφασιστικά στην απόκτηση γνώσεων σχετικών με το υπό συζήτηση θέμαεν προκειμένω της αναπηρίαςκαι, ασφαλώς, στη διαμόρφωση της προσωπικής τους άποψης.
  • Η αφήγηση σε πρώτο πρόσωπο από τους λογοτεχνικούς ήρωες, οι μεταφορές και τα σχήματα λόγου βοηθούν τα παιδιά να συναισθανθούν τους ανθρώπους με αναπηρία και να βρεθούν έστω και σε πρώιμο στάδιο στη θέση τους.
  • Μέσω αυτής της δυνατότητας που τους δίνεται ευαισθητοποιούνται όσον αφορά την περιθωριοποίηση των συμμαθητών τους με αναπηρία και αρχίζουν να κατανοούν την αδικία που οι άλλοι βιώνουν.
  • Σταδιακά, ξεκινούν να αγωνίζονται για την ισότιμη πρόσβαση των συμμαθητών τους στην εκπαίδευση αλλά και σε άλλους τομείς της κοινωνικής ζωής, όπως είναι η υγεία και η κοινωνική πρόνοια.
  • Αυτό έχει ως επακόλουθο να εξελιχθούν μετέπειτα σε ενήλικες συνειδητοποιημένους και ευαισθητοποιήμενους για την προάσπιση των συνανθρώπων τους με αναπηρία.

Ο συνδυασμός της δύναμης του λογοτεχνικού κειμένου και των εποπτικών μέσων διδασκαλίας στέκεται αρωγός στην προσπάθεια του διδάσκοντα να οργανώσει με τον πιο αποτελεσματικό και δημιουργικό τρόπο τη διδακτική του προσέγγιση στο ζήτημα της κινητικής αναπηρίας. Μια διδακτική πρόταση η οποία βασίζεται στη λογοτεχνία αξιοποιώντας ταυτόχρονα τις Τ.Π.Ε. αποτελεί στιβαρή πρόταση. Η αδιαμφισβήτητη αισθητική αξία ενός λογοτεχνικού κειμένου από κοινού με το αλληλεπιδραστικό περιβάλλον των τεχνολογιών της πληροφορίας παρέχουν μια ολοκληρωμένη και συνολική προσέγγιση της αναπηρίας στους εκπαιδευόμενους.

 

Μετάβαση στο περιεχόμενο