«Η Κοινωνική Ένταξη Εκτοπισμένων ΑΜΕΑ μέσω του Αθλητισμού» -Διπλωματική Εργασία της Χριστίνας Γεράκου- Πανεπιστήμιο Πειραιώς- Μέρος 62ο

Ιούν 11, 2026 | Άλλες προσεγγίσεις της τυφλότητας και της αναπηρίας, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Τα δεδομένα που προέκυψαν από την μελέτη περίπτωσης επιβεβαίωσαν τις αρχικές υποθέσεις και απαντούν ουσιαστικά στο βασικό ερώτημα αναφορικά με τον ρόλο του αθλητισμού ως ενταξιακού μηχανισμού για μια ιδιαίτερα ευάλωτη και συχνά αόρατη κοινωνική ομάδα, τους πρόσφυγες ΑΜΕΑ.

Ειδικότερα, η πρώτη υπόθεση επιβεβαιώνεται καθώς τεκμηριώνεται ότι ο αθλητισμός, όταν σχεδιάζεται με γνώμονα την καθολική προσβασιμότητα, τη διαπολιτισμική ευαισθησία και τη διατομεακή συνεργασία, μπορεί να αποτελέσει λειτουργικό εργαλείο ένταξης. Το πρόγραμμα STEADY, μέσω των δραστηριοτήτων του, ενίσχυσε την κοινωνική συμμετοχή των εκτοπισμένων ΑμεΑ, προσφέροντας ένα περιβάλλον ασφάλειας, ενδυνάμωσης και διαπολιτισμικής ανταλλαγής, στο οποίο τα άτομα αυτά είχαν τη δυνατότητα να εκφραστούν, να αλληλεπιδράσουν και να αναπτύξουν νέες δεξιότητες (STEADY, 2018).

Αναφορικά με τη δεύτερη υπόθεση, η έρευνα ανέδειξε σημαντικά εμπόδια πρόσβασης, τόσο σε θεσμικό όσο και σε πρακτικό επίπεδο. Η απουσία εξειδικευμένων πολιτικών για την ενίσχυση της συμμετοχής των προσφύγων με αναπηρία στον αθλητισμό, η έλλειψη οικονομικών και τεχνικών πόρων, καθώς και η μη ευαισθητοποιημένη προσέγγιση πολλών φορέων, συνιστούν ανασταλτικούς παράγοντες που επιβεβαιώνουν την αρχική υπόθεση περί υφιστάμενων αποκλεισμών (Rfat et al., 2023). Επιπλέον, διαπιστώθηκε πως η πλειονότητα των υφιστάμενων δράσεων είτε αγνοεί τη συνύπαρξη προσφυγικού βιώματος και αναπηρίας είτε προσεγγίζει το ζήτημα αποσπασματικά, χωρίς ενιαίο θεσμικό προσανατολισμό (Hamidi & Karachiwalla, 2022).

Όσον αφορά την τρίτη υπόθεση, η ανάλυση κατέδειξε ότι ο ήπιος εξευρωπαϊσμός, μέσω εργαλείων όπως τα προγράμματα Erasmus+ Sport, δύναται να λειτουργήσει ως δίαυλος προώθησης ενταξιακών καινοτομιών και προτύπων (Özman & Ceyhun, 2023). Το πρόγραμμα STEADY αποτέλεσε ενδεικτική περίπτωση όπου η διακρατική συνεργασία και η αξιοποίηση μη δεσμευτικών μηχανισμών πολιτικής οδήγησαν στη δημιουργία περιβάλλοντος συμπερίληψης, το οποίο δύναται να μεταφερθεί και σε εθνικά πλαίσια. Η μεταφορά καλών πρακτικών, η αξιολόγηση συμμετοχικών μοντέλων και η ενίσχυση της θεσμικής ορατότητας των εκτοπισμένων ΑμεΑ, συνιστούν ενδείξεις ότι οι διαδικασίες εξευρωπαϊσμού μπορούν να έχουν θετικό αποτύπωμα στον σχεδιασμό πολιτικών (STEADY, 2018).

Μετάβαση στο περιεχόμενο