6.3          Αποκλεισμός από την αθλητική εμπειρία: Το δικαίωμα που δεν ασκείται

Παρά την καθολική αναγνώριση του αθλητισμού ως αναφαίρετου ανθρώπινου δικαιώματος (Donnelly, 2008), η πρακτική του άσκηση δεν είναι δεδομένη για όλους. Ειδικά για τους πρόσφυγες με αναπηρία, η συμμετοχή στον αθλητισμό δεν συνιστά απλώς μια δυνατότητα περιορισμένη από τεχνικά εμπόδια· αντιθέτως, αποτελεί ένα δικαίωμα που εμποδίζεται δομικά, θεσμικά και πολιτισμικά (Cottingham et al., 2023).

Η ενότητα αυτή επιχειρεί να αναδείξει πώς ο συνδυασμός της αναπηρίας με την προσφυγική ιδιότητα δημιουργεί ένα πεδίο πολλαπλού αποκλεισμού, όπου η απουσία κατάλληλων υποδομών, ανθρώπινου δυναμικού, θεσμικής πρόβλεψης και κοινωνικής αποδοχής καθιστούν την πρόσβαση στον αθλητισμό περισσότερο εξαιρέσιμη παρά αυτονόητη.