Το ευρωπαϊκό πρόγραμμα «Sport Welcomes Refugees», το οποίο υλοποιήθηκε στο πλαίσιο του προγράμματος Erasmus+ Sport με τη συμμετοχή διαφόρων οργανισμών από χώρες όπως η Γερμανία, η Ελλάδα, η Ιταλία και η Σλοβενία, επιδιώκει να επαναπροσδιορίσει τον ρόλο του αθλητισμού όχι μόνο ως δραστηριότητα σωματικής άσκησης αλλά ως κατεξοχήν κοινωνικό μέσο ενσωμάτωσης, διαπολιτισμικής κατανόησης και δικτύωσης (Schwenzer, 2018).
Σε αντίθεση με παραδοσιακά προγράμματα ένταξης που επικεντρώνονται σε διοικητικά ή γλωσσικά εμπόδια, το Sport Welcomes Refugees προσεγγίζει την αθλητική συμμετοχή ως διαδικασία αποκατάστασης της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, μέσα από την ενεργοποίηση των προσφυγικών κοινοτήτων, την οικοδόμηση σχέσεων εμπιστοσύνης με τον τοπικό πληθυσμό και την αναγνώριση του «δικαιώματος στο παιχνίδι» ως βασικού ανθρώπινου δικαιώματος.
Η στρατηγική του προγράμματος βασίζεται σε τρεις βασικούς άξονες:
- Εκπαίδευση και ενδυνάμωση τοπικών αθλητικών συλλόγων και προπονητών ώστε να είναι σε θέση να φιλοξενούν και να υποστηρίζουν πρόσφυγες σε προπονήσεις, δραστηριότητες και αθλητικά δρώμενα.
- Δημιουργία ασφαλών και φιλόξενων αθλητικών χώρων μέσα από τεχνικές βελτιώσεις, διαπολιτισμική κατάρτιση και καθολικά προσβάσιμο σχεδιασμό.
- Ενίσχυση της συμμετοχής προσφυγικών πληθυσμών, με έμφαση στη νεολαία και τις γυναίκες, μέσα από εξατομικευμένη υποστήριξη, διαμεσολάβηση και ψυχοκοινωνική καθοδήγηση (Schwenzer, 2018).
Η καινοτομία του Sport Welcomes Refugees δεν έγκειται μόνο στο περιεχόμενο των δράσεών του, αλλά και στη δομή του ως συμμετοχικού προγράμματος, όπου οι ίδιοι οι πρόσφυγες καλούνται να παίξουν ρόλο διαμορφωτών και όχι απλώς ωφελούμενων. Το πρόγραμμα λειτούργησε επίσης ως εργαλείο ευαισθητοποίησης των τοπικών κοινωνιών. Μέσα από δημόσιες αθλητικές εκδηλώσεις, ημερίδες και καμπάνιες κοινωνικής επικοινωνίας, επιχείρησε να ανατρέψει τα στερεότυπα περί προσφύγων, να αναδείξει τις κοινές αξίες της συνεργασίας και της αλληλεγγύης, και να προβάλει την εικόνα του πρόσφυγα όχι ως «ωφελούμενου», αλλά ως ενεργού πολίτη με δικαιώματα, δυνατότητες και συνεισφορά (Schwenzer, 2018).
