Έτος 1909.
Ο Οίκος τίθεται από το 1909 και μετά υπό την προστασία της πριγκίπισσας Μαρίας, η οποία μάλιστα κάνει δωρεά κατά το έτος αυτό ύψους 500 δραχμών και 1420 χρυσών φράγκων για την αγορά ενός τυπογραφείου. Από τα χρήματα αυτά παραγγέλθηκε μία εκτυπωτική μηχανή αντί 895,85 φράγκων και ένα πιεστήριο. Με το υπόλοιπο δε ποσό, επρόκειτο να παραγγελθούν οι αναγκαίες για την εκτύπωση πλάκες και εκτυπωτικό υλικό.
Κατά το 1908 οι τρόφιμοι ανέρχονται σε 16 (10 αγόρια και 6 κορίτσια, ηλικίας από 8 έως 14 ) και εξαιτίας της αύξησής τους νοικιάστηκε και το διπλανό οίκημα από εκείνο όπου εστεγάζετο μέχρι τώρα, προκειμένου να γίνει ενδιαίτημα για τα κορίτσια, προστέθηκε δε στο ίδιο το κτήριο ένα μικρό διαμέρισμα για να γίνεται η διδασκαλία των τροφίμων. Η Εφορεία τού Οίκου Τυφλών με το κληροδότημα του Ν. Αμπέτ αγόρασε οικόπεδο δίπλα στην Αγία Ελεούσα στη μεγάλη λεωφόρο που περνούσε ο τροχιόδρομος Αθηνών-Φαλήρου, έκτασης 10.000 πήχεων, αντί τού ποσού 20.105,25 δραχμών. Το υπόλοιπο κληροδότημα, μετά την αγορά τού οικοπέδου, παρέμεινε κατατεθειμένο σε χωριστό λογαριασμό εντόκως και ανερχόταν σε 69.416,70 δραχμές.
Σύμφωνα με τη λογοδοσία τής Ειρήνης Λασκαρίδου τού 1909, ο περιορισμένος αριθμός των τροφίμων τού Οίκου Τυφλών οφείλεται αφενός μεν στην άγνοια και την αμέλεια των γονέων, στην κακοβουλία των οικείων οι οποίοι εκμεταλλεύονται τη δυστυχία τους και αφετέρου στην οικονομική ανεπάρκεια του ιδρύματος.
Κάθε μήνα οι τρόφιμοι ετύγχαναν τιμητικών διακρίσεων οι οποίες εξαρτιόνταν όχι μόνο από την επίδοσή τους στα μαθήματα, αλλά και από τον συνυπολογισμό της συμπεριφοράς τους και τα κατασκευασθέντα από αυτούς χειροτεχνήματα. Αυτό συνέβαλε στο να διεγείρει τη διάθεσή τους για πρόοδο και στην μεταξύ τους ευγενική άμιλλα. Σε όσους λάμβαναν διάκριση τους ανέθεταν εργασίες που αποδείκνυαν ότι χαίρουν της εμπιστοσύνης της διεύθυνσης ως προς τις ικανότητές τους και λάμβαναν κατά προτεραιότητα μέρος σε ωραίους περιπάτους. Τις Κυριακές και τις γιορτές τα παιδιά ντύνονταν εορταστικά, πήγαιναν στην εκκλησία ή διάβαζαν το Ευαγγέλιο και έψελναν και αν ο καιρός ήταν καλός πήγαιναν περιπάτους ή εκδρομές. Επίσης έτρωγαν καλύτερο φαγητό, φρούτα ή γλυκά το μεσημέρι, εκτός του καθιερωμένου απογευματινού δειλινού. Με τη διδασκαλία και την ευχάριστη διαβίωση, όπως παρατηρεί η Λασκαρίδου, τα παιδιά τα οποία ήταν πριν μελαγχολικά και παρουσίαζαν αφύσικες τάσεις, όπως συσπειρωμένα στο έδαφος με τα χέρια στα μάτια τους ή κινούμενα σπασμωδικά και νευρικά, μετά την παραμονή τους και την παρακολούθηση του προγράμματος στον Οίκο Τυφλών, είναι πλάσματα γεμάτα ζωή, που χαίρονται και γελούν, παίζουν παιχνίδια όπως και τα άλλα παιδιά, διοργανώνουν μικρά πανηγύρια, παίζουν πόλεμο με ξύλινα όπλα, χάρτινες σημαίες και περικεφαλαίες, μοιράζουν προσκλήσεις προκειμένου να βαφτίσουν τις κούκλες τους, χορεύουν, παίζουν μικρές θεατρικές κωμωδίες και δοκιμάζουν να συντάξουν εφημερίδα. Αξιοσημείωτο δε είναι, ότι από τις αγαπημένες ενασχολήσεις τους κατά τις μέρες αυτές, ήταν η ανάγνωση βιβλίων και η αλληλογραφία με τους οικείους τους.
Τα παιδιά επιδίδονταν με μεγάλη δεξιοτεχνία στη χειροτεχνία κι έτσι τα μεγαλύτερα από αυτά δέχονταν παραγγελίες για επιδιόρθωση «καλαμοπλέκτων» καρεκλών, με αντίτιμο από 3 έως 5 δραχμές. Επίσης κατασκεύαζαν αμπαζούρ από χάντρες, που είχαν αποκτήσει μεγάλη φήμη στη μεγαλοαστική αθηναϊκή κοινωνία, καθώς και καλάθια διαφόρων μεγεθών από ψάθα και χόρτο. Τέλος, ύφαιναν στον αργαλειό με μεγάλη επιδεξιότητα. Τα κατασκευαζόμενα είδη τιμολογήθηκαν και άρχισαν να πωλούνται κανονικά από το παράρτημα της σχολής, ιδίως καθίσματα, πλεκτά ξεσκονιστήρια, ηνία, διχτυωτοί σάκοι, τσόχινα υφαντά χαλιά και μαξιλάρια και πλεκτές παντόφλες από χόρτο.
Η Λασκαρίδου εκφράσει τον θαυμασμό της για την επίδραση που ασκεί πάνω στους τυφλούς μαθητές η ανάγνωση βιβλίων. Δείχνουν να την προτιμούν περισσότερο από κάθε άλλη ενασχόληση: «Μόνον όστις έζησε μετά των παιδίων μας δύναται να ομολογήση οποίαν σημασία έχει το βιβλίον δι΄ αυτά. Είναι κουρασμένα; η ανάγνωσις τα αναπαύει; είναι άτακτα; εν βιβλίον τα ησυχάζει ευθύς; είναι λυπημένα; αναγινώσκουν και παρηγορούνται. Όταν ακούωμεν τους μεγαλειτέρους μας εκφράζοντας θαυμασμόν εν των μέσω σελίδος τινός της ιστορίας της αρχαίας Ελλάδος ή ενθουσιασμόν δια τινα ηρωϊκήν νίκην της Επαναστάσεως, δεν εκπληττόμεθα τόσον, όσον όταν βλέπωμεν εκ των μικρών μας και αυτόν τον ασθενικώς νωθρόν και κωμικώς λαίμαργον Κυριάκον μας θέτοντα υπεράνω πάσης άλλης απολαύσεως την ανάγνωσιν νέου τινός βιβλίου. Όστις είπει, ότι οι τυφλοί δεν χρειάζονται πολλάς γνώσεις, εκείνος δεν εγνώρισεν ή δεν ηγάπησεν αυτούς. Πώς να αισθανθεί ενδιαφέρον δια την ζωήν όστις ουδέν εξ αυτής γνωρίζει; Το βιβλίον είναι το φως των αομμάτων; αυτό γεννά την σκέψιν; και η σκέψις παρασυρομένη από τα αισθήματα τα πηγάζοντα εκ της θιγομένης ευαισθησίας της καρδίας τι άλλο είναι ει μη η ψυχική έξαρσις προς τα άφθαστα ύψη του αιωνίου τελείου;»
Από τον Οίκο Τυφλών μπορούσαν να προμηθευτούν οι τυφλοί υλικά για γραφή και ανάγνωση, όπως: χαρτί, μικρές πινακίδες από αλουμίνιο εν είδει σημειωματαρίου μαζί με κέντρο (6,50 δρχ.), κατάλληλες πινακίδες για αντιγραφή με κέντρο (9 δρχ.), μηχανές για αντιγραφή συστήματος Picht (92 δρχ.), τυπωμένες σελίδες από λευκοσίδηρο για διευκόλυνση της ανάγνωσης των αρχαρίων (30 λ.) και πολλά άλλα είδη χρήσιμα για τους τυφλούς.
Μορφωμένες αστές της εποχής στις προηγμένες ευρωπαϊκές χώρες αντέγραφαν με πινακίδα ή με τις ειδικές γραφομηχανές βιβλία στην γραφή Braille. Συγκεκριμένα, στη Γαλλία την εποχή εκείνη υπήρχαν 1500 εθελοντές και εθελόντριες που επιδίδονταν ερασιτεχνικά σε αυτή την ενασχόληση. Η Λασκαρίδου έκανε έκκληση να ενδιαφερθούν και στην Ελλάδα άτομα να ασχοληθούν με την αντιγραφή αντίστοιχων βιβλίων, την επιλογή των οποίων θα έκανε η διεύθυνση του Οίκου Τυφλών. Στη βιβλιοθήκη του ιδρύματος υπήρχαν μέχρι τότε οι παρακάτω τίτλοι βιβλίων: 1) Γραμματική τής Ελληνικής Γλώσσης τής Ειρήνης Λασκαρίδου, 2) Εικόνες παιδικού βίου τής Αικατερίνης Λασκαρίδου, 3) Εκδρομή δύο παίδων εις Πειραιά τής Ειρήνης Λασκαρίδου, 4) Ιστορία τής αρχαίας Ελλάδος, Σκορδέλη και Αρ. Κουρτίδου, 5) Ιστορία τής νεωτέρας Ελλάδος, Αρ. Π. Κουρτίδου, 6) Ο μικρός έμπορος, Βάμπα, 7) Ο Μαργαριταρένιος Σταυρός. Η επαίτις, από το γαλλικό, 8) Η μικρά αλώπηξ. Ο Γερολάμπρος, από το γαλλικό, 9) Παιδικά αναγνώσματα, από το αγγλικό από την Αμ. Βαλσάμου, 10) Παραμύθια τού Γ. Δροσίνη.
Οι επισκέψεις μελών επιφανών οικογενειών τής αθηναϊκής κοινωνίας συνεχίστηκαν και το 1909, προεξαρχούσης της βασιλόπαιδος πριγκίπισσας Μαρίας.
Έτος 1910.
Το 1910 για πρώτη φορά η Ελλάδα μετείχε στο παγκόσμιο τυφλολογικό συνέδριο, που πραγματοποιήθηκε στη Βιέννη τον μήνα Ιούλιο, στο οποίο αντιπροσωπεία τού Οίκου Τυφλών έκανε ανακοινώσεις για τις εκπαιδευτικές προόδους των τυφλών τής χώρας και όπου εκτέθηκαν χειροτεχνήματα των τροφίμων.
Μεγάλη φροντίδα για την ομαλή σωματική ανάπτυξη και υγεία των τροφίμων επεδείκνυε η διεύθυνση του Οίκου Τυφλών και τηρούσε συγκεκριμένα συγκριτικά στοιχεία για την κατάσταση των μαθητών κατά την είσοδό τους στο ίδρυμα ως την ημέρα παράθεσης σχετικού πίνακα στη λογοδοσία τού 1910:
(Πηγή φωτογραφίας: Λογοδοσία Οίκου Τυφλών, έτους 1910, Αρχείο Ειρήνης Λασκαρίδου, ΕΛΙΑ, αταξινόμητο, σελ. 12).
Κατά το 1910 πάνω από 500 άτομα επισκέφθηκαν το ίδρυμα, μεταξύ των οποίων πολλοί Ανατολίτες, Κρήτες, Ομογενείς, καθώς και μαθητές και μαθήτριες τού Διδασκαλείου των Νηπιαγωγών, της Γ τάξης του Διδασκαλείου του εσωτερικού Αρσακείου, του Παρθεναγωγείου Αθηνών Α. Σκορδέλη και Σ. Χουρμούζη, του Παρθεναγωγείου Πειραιώς αδελφών Παπακώστα και του Δραγατσείου Λυκείου.
Για πρώτη φορά από την λειτουργία τού Οίκου Τυφλών, δύο τρόφιμοι προσβλήθηκαν από τύφο, οι οποίοι μετά από δωρεάν νοσηλεία δύο και τριών μηνών αντίστοιχα στο νοσοκομείο των παίδων αποθεραπεύθηκαν πλήρως, χωρίς να επεκταθεί η νόσος και σε άλλους μαθητές.
Μεταξύ των προσφορών σε είδος, εκτός των καθιερωμένων γλυκισμάτων και χρηματικών δωρεών για περιπάτους των μαθητών, σημειώνουμε τη δωρεά ενός ανάγλυφου γεωγραφικού χάρτη από δέρμα, την προσφορά ενός θαλάσσιου πλου στον κόλπο τής Σαλαμίνας μέχρι την Ελευσίνα για όλους τους μαθητές, ένα δέρμα φιδιού και νύχια λιονταριού.
Προφανώς, μετά από ενέργειες του Οίκου Τυφλών, για τη διάδοση του έργου και την ανεύρεση μαθητών, το υπουργείο των Εσωτερικών εκδίδει εγκύκλιο υπ΄ αριθμ. 27817 και με ημερομηνία 18 Σεπτεμβρίου 1910, απευθυνόμενη προς τους νομάρχες, τους οποίους καλεί να ζητήσουν από τους οικείους δήμους αφενός μεν να γίνουν συνδρομητές στον Οίκο Τυφλών και αφετέρου, μέσω των δασκάλων, των αστυνομικών αρχών και των ιερέων, να κάνουν γνωστό στους γονείς των τυφλών παιδιών την ύπαρξη και την λειτουργία τού ιδρύματος και να τους παροτρύνουν να αποστείλουν τα παιδιά τους προς φοίτηση, εάν μεν έχουν την οικονομική ευχέρεια ιδίοις εξόδοις, διαφορετικά με έξοδα τού Δήμου στον οποίο ανήκουν, τα οποία θα εγγράφονται στον οικείο προϋπολογισμό και θα είναι ύψους 600 δραχμών ετησίως.
Τέλος, η Ιερά Σύνοδος εξέδωσε ποιμαντορική εγκύκλιο, προκειμένου να αναγνωστεί σε όλους τους ιερούς ναούς, κατά την ημέρα τής Κυριακής τού Τυφλού, με παραινέσεις για την ενίσχυση του δίσκου, ο οποίος περιφέρεται την ημέρα αυτή για την ενίσχυση της δράσης τού Οίκου Τυφλών Καλλιθέας.
Έτος 1911.
Το 1911 οι τρόφιμοι αυξάνονται σε 20. Στην περιουσία του Οίκου Τυφλών προστέθηκε και το κληροδότημα του Παναγή Χαροκόπου, το οποίο ανερχόταν σε 3000 δραχμές ετησίως. Επίσης, η πριγκίπισσα Μαρία έκανε δωρεά 1000 δραχμών καθώς και «ωραιότατον κλειδοκύμβαλον Pleyel» και ο διάδοχος έκανε δωρεά 1000 δραχμών, χάρη στην οποία περιέλαβε στη στέγη του μικρή τυφλή και ορφανή από την Μακεδονία. Η Εθνική τράπεζα εξακολούθησε την υποτροφία δύο τροφίμων, καθώς και άλλοι φιλάνθρωποι που θέλησαν να κρατήσουν την ανωνυμία τους. Η τράπεζα Αθηνών ανέλαβε την υποτροφία ενός μαθητή από το 1911. Επίσης, κατατέθηκαν 2560 δραχμές από ανώνυμη κυρία σε μνήμη της Ελένης Ζαρίφη, προκειμένου να διατεθούν για την υποτροφία και άλλου μαθητή. Η Ελληνική κυβέρνηση συνέδραμε στο έργο του Οίκου Τυφλών με χίλιες δραχμές. Άλλοι δωρητές προσέφεραν μικρότερα ποσά. Παρ΄ όλες τις προαναφερθείσες υποτροφίες, ο Οίκος Τυφλών ιδίοις εξόδοις διατηρούσε εννέα άπορους τυφλούς.
Ήδη κατά το 1911 άρχισε ανεγειρόμενο με κληροδότημα του Νικόλαου Αμπέτ, μεγαλοπρεπές οίκημα στο προς τούτο ήδη αγορασθέν οικόπεδο δίπλα στην εκκλησία της Αγίας Ελεούσας στην Καλλιθέα. Το έργο προϋπολογίστηκε σε 130.000 περίπου, ενώ το κληροδότημα ανήλθε εντόκως σε 92.000 δραχμές.
Την ιατρική περίθαλψη κατά το έτος αυτό προσέφεραν ανιδιοτελώς οι: Νικόλας Π. Κυριακός (παιδίατρος), Μιλτ. Λούκας (γιατρός), Παν. Κρέμος (γιατρός), Ιωάννης Μπίστης (οφθαλμίατρος) και Λυκούργος Κόκκορης (οδοντίατρος).
Η Ειρήνη Λασκαρίδου στη λογοδοσία της, προκειμένου να αποδείξει τα αποτελέσματα της παρεχόμενης εκπαίδευσης επί τέσσερα έτη στον Οίκο Τυφλών, παραθέτει χαρακτηριστική επιστολή μαθητή, η οποία συνοψίζει την αλματώδη εξέλιξη παιδιών. Η επιστολή έχει ως εξής: «Καλλιθέα Αθηνών 8 Ιανουαρίου 1912. Αγαπητοί μοι γονείς και αδελφοί. Από τας ημέρας καθ΄ ην έλαβον την τελευταίαν σας επιστολήν και είδον την θλιβεροτάτην είδησιν της απωλείας του προσφιλούς μας εξαδέλφου συμμερίζομαι την μεγάλην σας λύπην. Φευ! ήτο η τελευταία φορά προ δύο ετών όπου τον είδον! Εις την αγαπητήν μου θείαν και θείον εκφράζω τα θερμά συλλυπητήριά μου. Σας ευχαριστώ πολύ δια τα ευχάς του νέου έτους… Την παρελθούσαν εορτήν των Χριστουγέννων, ην προ πολλού ανεμένομεν, διήλθομεν εν πλήρει ευχαριστήσει. Από της παραμονής της εορτής ταύτης ήρξατο μέγιστη κίνησις και ζωηρότης, μετά χαράς δε παραλαμβάναμεν τα γλυκίσματα και δώρα των πολλών φιλόστοργων προστατών μας. Την δε επομένην το απόγευμα εκλήθημεν πάντες εις την οικείαν της Κας Διευθυντρίας μας, όπου εψάλλαμεν επίκαιρους Εκκλησιαστικούς ψαλμούς, ηκούσαμεν ωραία διηγήματα και διεσκεδάσαμεν. Την δευτέραν ημέραν άπαντες ομού επεσκέφθημεν εις Παλαιόν Φάληρον τον ζωολογικόν κήπον, όπου ως πάντοτε πολύ εγελάσαμεν. Η ημέρα ήτο καλή και η θερμοκρασία ευχάριστος˙ αλλ΄ ο πνέων άνεμος ήτο νότιος και ότε επλησιάσαμεν εις την ακτήν ηκούσαμεν την θάλασσαν, ήτις ήτο λίαν ταραγμένη και εφαίνετο εις την φαντασίαν του ανθρώπου μεγαλοπρεπείς. Ωσαύτος και τας ημέρας του νέου έτους επεκράτησεν εν τη Σχολή μας μεγαλειτέρα έτι φαιδρότης. Την παραμονήν εκάμαμεν μια μικράν εορτήν ες ην εψάλλαμεν και απηγγείλαμεν ποιήματα ιδικά μας επαίξαμεν εις ορχήστραν και τέλος και μιαν κωμωδίαν παιζομένην υπό πέντε προσώπων και ονομαζομένην “Ο Απειθείς”. Εις ταύτην δε έλαβα και εγώ μέρος, παίζων το μέρος της Φρώσως. Ω! αν ήσθε πλησίον μου να ιδήτε πώς είχον γίνει κόρη πόσον θα εγελούσατε. Μετά ταύτα η καλή μας Κα Ειρήνη έκοψε την πήτταν και κατόπιν εμοίρασε τα δώρα. Εκτός άλλων πολλών παιγνίων, οι 4 συμμαθηταί μου και εγώ ελάβομεν, ως μεγαλείτεροι, ανά εν χρηματοφυλάκιον με πέντε δραχμάς, όσοι δε εκ των μαθητών της Σχολής γνωρίζουν μουσικήν έλαβον ωραία βιβλία με τερπνά τεμάχια˙ εγώ έλαβον και δια πιάνον και δια μανδολίνον. Αλλά και η επόμενη ημέρα ήτο διασκεδαστικότατη, διότι και πάλιν εκλήθημεν εις την οικίαν της Κας Διευθυντρίας μείναντες μέχρι της ογδόης εσπερινής ώρας. Εκεί… Ανεχωρήσαμεν ευχαριστούντες εκ βάθους ψυχής την φιλόστοργον ημών μητέρα Καν Ειρήνην και παρακαλούντες τον Ύψηστον όπως διαφυλάττη επί σειράν πολλών ετών τον καλόν μας αυτόν άγγελον. Επίσης και τας επομένας ημέρας διήλθομεν πολύ ευχάριστα και αύριον πλέον αρχίζομεν και πάλιν κανονικώς τα μαθήματά μας. Ταύτα είναι τα γεγονότα των ημερών, αίτινες δυστυχώς παρήλθον. Ελπίζων ότι άπαντες οι εν τω οίκω απολαμβάνετε άκρας υγείας, σας ασπάζομαι γλυκά, ο αγαπών σας υιός και αδελφός. Νικολάκης».
Η βιβλιοθήκη εμπλουτίστηκε με τους παρακάτω τίτλους βιβλίων στη γραφή Braille:
• Αναγνωσματάριον. Βλασίου Σκορδέλη: 4 τόμοι
• Ο Αιμίλιος. Μετάφρασις Βαμπά: 1 τόμος
• Απόδειπνον Μικρόν: 1 τόμος
• Αινίγματα: 1 τόμος
• Αρχαία ελληνική μυθολογία. Εκ του γερμανικού: Ε. Λ.: 5 τόμοι
• Γραμματική κατά τας απαιτήσεις της στιγμογραφίας. Μέρος Α΄: Ειρ. Λασκαρίδου: 1 τόμος
• Γουλιέλμος Δαίρπφελδ: Κ. Μ.: 1 τόμος
• Δαίδαλος και Ίκαρος: 1 τόμος
• Διηγήσεις αγωνιστού, Γεωργίου Δροσίνη: 2 τόμοι
• Ελληνικόν Αλφαβητάριον, Ειρ. Λασκαρίδου Μέρη τρία: 3 τόμοι
• Εκδρομή δύο παίδων εις Πειραιά. Ο κρυμμένος θησαυρός: Ε. Λ.: 1 τόμος
• Εικόνες παιδικού βίου, Αικατερίνη Λασκαρίδου: 2 τόμοι
• Ελληνικόν αναγνωσματάριον, Χαρ. Παπαμάρκου: 6 τόμοι
• Ιστορία της Αρχ. Ελλάδος, Βλ. Σκορδέλη και Αρ Κουρτίδου: 2 τόμοι
• Ιστορία της Νεωτέρας Ελλάδος, Αρ. Π. Κουρτίδου: 3 τόμοι
• Κέρκυρα, Γ. Τσοκοπούλου: 1 τόμος
• Ο μικρός έμπορος, Μετάφρασις Βαμπά: 2 τόμοι
• Το μικρόν αρνίον, Μετάφρασις Δασκαλάκη: 2 τόμοι
• Ο μαργαριταρένιος σταυρός. Η Επαίτις, Εκ του γαλλικού: 1 τόμος
• Η μικρά αλώπηξ. Ο Γερολάμπρος, Εκ του γαλλικού: 1 τόμος
• Ολιγόστιχα. Παραγγέλματα. Παροιμίαι: 1 τόμος
• Παραμύθια δανικά Άνδερσεν, Μετάφραση Δ. Βικέλα: 3 τόμοι
• Παραμύθια ελληνοπαίδων, Αρσινόης Παπαδοπούλου: 2 τόμοι
• Παιδικά αναγνώσματα, Εκ του αγγλικού Αμ. Βαλσάμου: 3 τόμοι
• Παραμύθια, Γεωργ. Δροσίνη: 2 τόμοι
Συλλογή παιδικών ποιημάτων, Διαφόρων Ελλήνων Ποιητών
• Μέρος Α΄. Θρησκεία: 1 τόμος
• Μέρος Β΄. Φύσις: 1 τόμος
• Μέρος Γ΄. Βίος: 1 τόμος
• Μέρος Δ΄. Οικογένεια: 1 τόμος
• Μέρος Ε΄. Πατρίς: 2 τόμοι
• Μέρος ΣΤ΄. Μύθοι: 1 τόμος
• Μέρος Ζ΄. Ανάμικτα: 2 τόμοι.
• Η τέρψις των Παίδων, Αικατερίνη Λασκαρίδου: 2 τόμοι
• Ταξίδιον του έτους 1910 (Επιστολαί), Ειρ. Λασκαρίδου: 2 τόμοι
• Φυσιογνωμία: Σπύρος Σαμάρας, Παύλου Νιρβάνα: 1 τόμος
Γαλλικά
• Abrege orthographique Francais: 1 τόμος
• Arithmetique Elementaire: 1 τόμος
• Histoire de France (Recueil Des Resumes). Ernest Lavisse: 1 τόμος
• Index de Notation classique: 1 τόμος
• Deux Contes par Perrault: 1 τόμος
• Lectures pour l΄ Adolescent: 2 τόμοι
• Methode de lecture: 1 τόμος
• Choix de Contes pour Enfants: Schmid: 2 τόμοι
Γερμανικά
• Erganzungen zum Brailleschen – Musikschrift – System: 1 τόμος
• Zahlentafel: 1 τόμος
Μουσική
• Bluten aus dem Kindergarten Op. 130 Heft 1 und 2: A. Loschhorn: 1 τόμος
• Extrait de la methode de Violon: Ch. de Beriot: 2 τόμοι
• Etudes de la Velocite pour piano: Ch. Gzerny Op. 299: 1 τόμος
• Methode de Piano pour les Enfants: Ad. le Carpentier: 1 τόμος
• Retraite, Marche: E. Patierno (Mandoline et Piano)
• Mademoiselle: E. Mezzacapo: 1 τόμος
• Extrait: La fille du regiment: Ferd. Beyer (Piano): 1 τόμος
• Cavvaleria Rusticana. Intermezzo: P. Mascagni (Piano): 1 τόμος
• Sourire d΄ Avril. Valse: M. Δ.: 1 τόμος
Παρατηρούμε ότι η βιβλιοθήκη, εκτός από λογοτεχνικά έργα, εμπλουτίστηκε και με βιβλία ξενόγλωσσα γαλλικής και γερμανικής, καθώς και εκμάθησης μουσικής. Η αύξηση του αριθμού των βιβλίων οφείλεται στην αντιγραφή τους από τους πιο ικανούς τροφίμους για αντιγραφή, εκτύπωση και βιβλιοδετική.
Από τους πλέον επωνύμους που επισκέφθηκαν τον Οίκο Τυφλών κατά το 1911, αναφέρουμε τον Πατριάρχη Αλεξανδρείας Φώτιο και την ταμία του Παγκόσμιου Γυναικείου Συνδέσμου από τον Καναδά κυρία Sophie Sanford.
Κατά το πραναφερθέν έτος διενεργήθει λαχειοφόρος αγορά υπέρ του έργου του Οίκου Τυφλών, κατά την οποία οι τρεις πρώτοι λαχνοί κέρδιζαν μία σιγαροθήκη, μία σπιρτοθήκη και μία πίπα αξίας 800 περίπου δραχμών, προσφερθείσες από ανώνυμο δωρητή και ο τέταρτος λαχνός κέρδιζε ένα βελούδινο μαξιλάρι διακοσμημένο με έγχρωμη πυρογραφία, προσφερθέν από την δεσποινίδα Emma Gropengiesser. Εκτός από αυτά, άλλοι 130 τυχεροί κέρδισαν εργασίες των τυφλών και άλλα αντικείμενα, που πρόσφεραν δωρητές για το σκοπό αυτό. Το «Πρότυπο Εκπαιδευτήριο» του κυρίου Ηλ. Κωνσταντινίδου και η «Ελληνο-γαλλική Σχολή του κυρίου Μεταξά», διενήργησαν έρανο και αγόρασαν διάφορα μουσικά όργανα για την μουσική εκπαίδευση των μαθητών του Οίκου Τυφλών, όπως: 1 βιολί, 1 πλαγίαυλο, 1 μαντολίνο, 1 κιθάρα και 1 βιολοντσέλο.
Έτος 1912.
Το 1912 αποπερατώνεται το κτήριο του Οίκου Τυφλών και εγκαθίστανται σ΄ αυτό οι τρόφιμοι και όλες οι υπηρεσίες του. Συνολικά κόστισε 167.884,90 δραχμές και το υπόλοιπο του ποσού από το κληροδότημα του Αμπέτ συμπλήρωσε από τα δικά του έσοδα ο Οίκος Τυφλών, έτσι ώστε τα επόμενα έτη ήταν φυσικό να αναμένεται κάποια οικονομική στενότητα στη λειτουργία του. Το νέο κατάστημα περιείχε όλα τα αναγκαία διαμερίσματα για διδασκαλία και εργασία των τροφίμων και η Εφορεία προέβλεπε ότι θα μπορούσε να περιθάλψει έως και 40 τροφίμους, αλλά και έφηβους τυφλούς οι οποίοι θα μπορούσαν να εργάζονται στα εργαστήρια, εάν ιδρύονταν εκτός Σχολής τα αντίστοιχα υπνωτήρια.
Παρ΄ ό,τι εθνικές ανάγκες (βαλκανικοί πόλεμοι) έθεσαν σε δεύτερη μοίρα το ενδιαφέρον του κοινού για εισφορές στον Οίκο, εν τούτοις, οι συνήθεις φιλάνθρωποι εξακολούθησαν να προσφέρουν τον οβολό τους και δεν παρατηρήθηκαν σημαντικές μειώσεις των εσόδων. Νέες υποτροφίες προσφέρθηκαν μία για έναν τυφλό κερκυραίο από την Διαχειριστική Επιτροπή του κληροδοτήματος του Παλατιανού και μία από το υπουργείο Εξωτερικών. Πρέπει να αναφερθεί και το κληροδότημα της Φανής Μ. Ζαρίφη που ανερχόταν σε 250 λίρες.
Οι τρόφιμοι το 1912 ανέρχονται σε 22, οι 11 από τους οποίους συντηρούνταν με έξοδα του Οίκου Τυφλών. Επίσης, στον κατάλογο των τροφίμων αναφέρεται και ο πρώτος αυτοσυντήρητος μαθητής του Οίκου Τυφλών, ο Ευάγγελος Πλουμιστός, από την Κορινθία.
Την άνοιξη του 2012 ενέσκυψε επιδημία ιλαράς στο ίδρυμα, η οποία ταλαιπώρησε για αρκετούς μήνες τους τροφίμους, χωρίς ωστόσο να τους αφήσει κάποια αναπηρία.
Η πρώτη διανυκτέρευση των μαθητών στο νεοανεγερθέν Αμπέτειο Μέλαθρο, όπως ονομάστηκε το κτήριο προερχόμενο κυρίως από το κληροδότημα του Ν. Αμπέτ, έγινε στις 30 Αυγούστου 2012. Πολύ σημαντική ήταν για τους τυφλούς μαθητές η προσφορά του Ωδείου Αθηνών, το οποίο τους επέτρεψε να παρακολουθήσουν δωρεάν τις περισσότερες συναυλίες του Δημοτικού Θεάτρου. Ο καθηγητής του ωδείου κύριος Γ. Χωραφάς προσεφέρθη να παραδίδει δωρεάν μαθήματα βιολιού σε ταλαντούχους μαθητές και ο κύριος Λ. Πιτσούλης προσεφέρθη να συνοδεύει τους τροφίμους σε θαλάσσια λουτρά.
Πολλοί νέοι τίτλοι λογοτεχνίας γαλλικών και διδασκαλίας της μουσικής προστέθηκαν στη βιβλιοθήκη Braille του Οίκου Τυφλών και κατά το έτος αυτό.
Την άνοιξη του 1912 τον Οίκο Τυφλών επισκέφθηκε ο πρωθυπουργός Ελ. Βενιζέλος και όταν τα μικρά παιδιά τον περιστοίχισαν ρωτώντας «Πότε θα πάρωμεν την Κρήτην;» αυτός απάντησε συγκεκριμένα «Μα πολύ γρήγορα ελπίζω». Επίσης επισκέφθηκε τον Οίκο η Μαρίκα Κοτοπούλη, η οποία απήγγειλε στους μαθητές ποιήματα.
Και κατά το έτος αυτό προσφέρθηκαν πολλά μουσικά όργανα και κλινοσκεπάσματα, εκτός των συνήθων προσφορών σε γλυκίσματα, καθώς και χρήματα ώστε να διαχωριστούν τα δωμάτια και να τοποθετηθούν ερμάρια. Επίσης, προσεφέρθη ένα άριστα διατηρημένο λουτρό, χαρτί για γράψιμο, μαλλί για πλέξιμο, ένα ακόμα κλειδοκύμβαλο Pleyel από την πριγκίπισσα Μαρία.
Έτος 1913.
Το 1913 προστέθηκαν στην περιουσία του Οίκου Τυφλών τρία νέα κληροδοτήματα: 1) 5.000 δραχμές από την Αργυρώ Πασπάτη, 2) 2.000 δραχμές από τον Περικλή Αργυρόπουλο και 3) 1.000 δραχμές από την Ιωαννίδου. Επίσης, παρελήφθη και κληροδότημα του περασμένου έτους (2.500 δραχμές) του Στυλιανού Χριστοδουλίδη.
Οι μαθητές ανήλθαν το 1913 σε 23, ενώ αποχώρησε ο πρώτος μαθητής λόγω υπέρβασης της ηλικίας και η αποχώρηση αυτή έδωσε αφορμή σε πολλές σκέψεις. Συγκεκριμένα, η Εφορεία και η διευθύντρια προβληματίστηκαν για την τύχη των αποφοίτων, πολλοί από τους οποίους ήταν ορφανοί ή εγκαταλειμμένοι και φιλοδοξούσαν να χτίσουν ένα οικοτροφείο, στο οποίο οι απόφοιτοι θα μπορούσαν διαμένουν ξεχωριστά από τους τροφίμους και να εργάζονται στα εργαστήρια του Οίκου, ώστε να κερδίζουν τα προς το ζην.
Η Εφορεία γνωστοποίησε ότι πούλησε την οικία επί της οδού Λυκείου -η οποία είχε αγοραστεί πριν από μερικά έτη προς 30.550 δραχμές- αντί 40.000 δραχμών και έτσι έμεινε κέρδος 9.450 δραχμές.
Το 1913 οι τρόφιμοι ήταν 25 και -όπως προαναφέρθηκε- δόθηκε το πρώτο απολυτήριο στον τρόφιμο της Σχολής Ιωάννη Γαλαίο: «ΟΙΚΟΣ ΤΥΦΛΩΝ. ΑΠΟΛΥΤΗΡΙΟΝ. Ο Ιωάννης Γαλαίος εκ Θήρας, ετών 17, διαμείνας ως οικότροφος εν τη εν Καλλιθέα Σχολή επί 6 και 1/2 έτη επεδείξατο διαγωγήν κοσμίαν. Περατώσας δέ την Ε΄ τάξιν εκρίθη άξιος εις μεν τα μαθήματα του βαθμού 9, εις δε την Μουσικήν 8, εις δε την Χειροτεχνίαν 10. Εφ΄ ο δίδεται αυτώ το παρόν απολυτήριον. Καλλιθέα, Σεπτέμβριος 1913. Η Διευθύντρια της Σχολής, Ειρήνη Λασκαρίδου. Ο Πρόεδρος της Εφορείας, Ο Αθηνών Θεόκλητος». (Πηγή φωτογραφίας: Λογοδοσία Οίκου Τυφλών έτους 1913, Αρχείο Ειρήνης Λασκαρίδου, ΕΛΙΑ, αταξινόμητο, σελ. 10).
Το 1913 επισκέφθηκε τον Οίκο η τυφλή Αλσατή Betty Yung, την οποία είχε πρωτογνωρίσει η Λασκαρίδου κατά την μετάβασή της στο εξωτερικό, προκειμένου να επιμορφωθεί, προτού αναλάβει τη διεύθυνση της Σχολής. Η Yung, προκειμένου να συγκεντρώσει τα χρήματα για το ταξίδι, δίδασκε κλειδοκύμβαλο, αντέγραφε μουσική και έφτιαχνε διάφορα εργόχειρα τα οποία πουλούσε.
Στις 26 Δεκεμβρίου 1913 στον Παρνασσό οι τρόφιμοι του Οίκου Τυφλών έδωσαν παράσταση υπέρ του Οίκου:
Οι τιμώμενοι μαθητές για την απόδοσή τους σε διάφορες δραστηριότητες, εκτός του ότι κατά προτεραιότητα συμμετείχαν στις εκδρομές και στις άλλες εξωτερικές εκδηλώσεις, από το 1913 εάν εμφάνιζαν βαθμό 9 και στη συμπεριφορά 10, λάμβαναν 10 δραχμές την πρώτη φορά για προσωπική απόλαυση και κατόπιν κατατεθειμένες στην τράπεζα της Ανατολής, έτσι ώστε αποφοιτώντας να έχουν ένα μικρό κομπόδεμα. Επίσης, αποφασίστηκε, για όσους διακρίθηκαν στη μουσική να βραβευτούν, λαμβάνοντας από ένα βιολί που είχε ήδη προσφερθεί από δωρητές.
Έτος 1914.
Στη λογοδοσία του 1914 πληροφορούμαστε ότι η Ειρήνη Λασκαρίδου κατά το προηγούμενο έτος είχε παντρευτεί τον Τυπάλδο Χαριτάτο. Ωστόσο ο γάμος αυτός διήρκεσε επί λίγα χρόνια μόνο και έληξε το 1916.
Κατά το 1914 πουλήθηκε η οικία Σεβαστοπούλου, η οποία απέφερε κέρδος 2.500 δραχμές χωρίς βάρη. Επίσης, η νομική υπόσταση της Εταιρείας τακτοποιήθηκε, με την τροποποίηση του καταστατικού, σύμφωνα με τον νόμο περί σωματείων, από την έκτακτη Γενική Συνέλευση. Έτσι από τις 26 Νοεμβρίου 1914 και με την απόφαση υπ΄ αριθμ. 6049 «των εν Αθήναις πρωτοδικών», ο Οίκος Τυφλών ενεγράφη στο Μητρώο των αναγνωρισμένων σωματείων.
Ο αριθμός των μαθητών ανέρχεται σε 32 και προσέρχεται ως τρόφιμος στη Σχολή ο Δημήτριος Χρυσαφίδης από τα Καλάβρυτα, ως αυτοσυντήρητος, αφού προέρχεται από εύπορη οικογένεια και ο οποίος για πολλά χρόνια θα διδάξει βυζαντινή μουσική στον Οίκο Τυφλών.
Το διαιτολόγιο των τροφίμων του 1914, παρότι έχουν προηγηθεί οι δύο βαλκανικοί πόλεμοι, έχει ξεσπάσει ο Α΄ Παγκόσμιος και η χώρα διέρχεται δύσκολες στιγμές, εξακολουθεί να αποτελείται από ικανοποιητικές μερίδες και πλούσιες σε θρεπτικά συστατικά, παρ΄ ότι έχουν μειωθεί οι πρωτεϊνούχες τροφές και το γάλα. Έχει, ωστόσο, βελτιωθεί το παρεχόμενο δείπνο.
Στις προσφορές σε είδος αυτής της χρονιάς ιδιαίτερη θέση κατέχει ένας φωνόγραφος με πολλούς δίσκους, μία βάρβιτος, δωρεάν διδασκαλία βαρβίτου, δύο τόπια ύφασμα ένα μεταξωτό και ένα βαμβακερό.
Από τις επισκέψεις ξεχωρίζουμε εκείνη του μεγάλου ευεργέτη, ομογενούς, Βασίλη Ζαχάρωφ.
Έτος 1915.
Η εμπόλεμη κατάσταση σε όλη την Ευρώπη κατά το 1915 επηρέασε πάρα πολύ και τον Οίκο Τυφλών, αφενός μεν λόγω της ανατίμησης όλων των ειδών πρώτης ανάγκης και αφετέρου λόγω της παντελούς έλλειψης πρώτων υλών για την ανάπτυξη της καλαθοποιΐας και άλλων χειροτεχνημάτων. Ως εκ τούτου, η Εφορεία προχώρησε σε συμφωνία με έναν τεχνίτη, ώστε να αναλάβει αυτός την οργάνωση και τη λειτουργία του εργαστηρίου καλαθοποιΐας, το οποίο προοριζόταν για τους εφήβους τυφλούς και είχε στεγαστεί προσωρινά στο Πτωχοκομείο Αθηνών, όπου παρέμεναν προσωρινά και 2 αποφοιτήσαντες του Οίκου, αλλά στη συνέχεια η εγκατάσταση του εργαστηρίου ανεστάλη εξαιτίας έλλειψης της αναγκαίας πρώτης ύλης. Επίσης κατά το 1915 παρατηρείται σε όλη την Αθήνα, και ιδιαίτερα στην Καλλιθέα, μεγάλη λειψυδρία, αλλά παρά τα αυξημένου κόστους υδραυλικά και εξυγιαστικά μέτρα που διενεργήθηκαν, δεν υπήρξε σημαντική ανακούφιση από το πρόβλημα αυτό.
Οι βασικότερες δωρεές για το 1915 ήταν: της Ειρήνης Αλ. Μιχαληνού (10.000 δραχμές), τα κληροδοτήματα Ε. Αφεντάκη (4.450 δρχ.), του Π. Αργυρόπουλου (2.000 δρχ.) και της κυρίας Αγγελικής Καλογερά (2.000 δραχμές). Σημαντική ήταν η συνεισφορά του προϊόντος της περιφοράς του δίσκου κατά την Κυριακή του Τυφλού, ποσό το οποίο ανήλθε σε 12.364,65 δρχ., το οποίο κάλυψε τα έξοδα διατροφής των τροφίμων και του προσωπικού κατά τη δύσκολη αυτή χρονιά.
Στη λογοδοσία της η διευθύντρια κάνει έκκληση σε όσους ενδιαφέρονται να κάνουν δωρεές σε είδος, να προσφέρουν μουσικά όργανα, όπως: κλειδοκύμβαλο, βιολοντσέλο μεσαίο, βιολί, μαντόλα του σολ, κλαρινέτο και στρατιωτική σάλπιγγα, καθώς και ζώα ταριχευμένα και ανάγλυφους χάρτες, παπούτσια καινούργια ή μεταχειρισμένα και ενδύματα, ομοίως.
Από τους επισκέπτες του 1915 ξεχωρίζουμε την πριγκίπισσα Μαρία, τον μητροπολίτη Αθηνών, πολλά γνωστά διδασκαλεία και σχολεία, καθώς και την καλλιτέχνιδα κυρία Νίνα Φωκά.
Φιλάνθρωποι δωρητές εισάκουσαν την έκκληση του προηγούμενου έτους και προσέφεραν πολλά από τα αιτηθέντα μουσικά όργανα και ταριχευμένα ζώα για την εκπαίδευση και εκμάθηση των τυφλών μαθητών.
Κατά τη διάρκεια μεγάλης λαϊκής γιορτής που διεξήχθη στο Ζάππειο τον Μάιο του 1915, ο Οίκος Τυφλών εξέθεσε χειροτεχνήματα των τροφίμων του, τα οποία χαρακτηρίστηκαν «κομψοτεχνήματα». Στις 25 Ιουνίου του ίδιου έτους το πριγκιπικό ζεύγος, Γεώργιος και Μαρία, αφού πήραν το λουτρό τους στις Τζιτζιφιές -όπως συνήθιζαν- εξερχόμενοι έτυχαν θερμής υποδοχής και παρατεταμένων ζητωκραυγών από τους τροφίμους τού Οίκου Τυφλών, οι οποίοι είχαν εκδράμει εκεί.
Οι τρόφιμοι και κατά το 1915 ανήλθαν σε 32, από τους οποίους 19 αγόρια και 13 κορίτσια.
Έτος 1916.
Κατά το 1916, τρίτο έτος του πανευρωπαϊκού πολέμου, η κατάσταση στον Οίκο Τυφλών έχει επιδεινωθεί, δεδομένου ότι ενώ τα μεν έσοδα μειώθηκαν, οι δαπάνες διπλασιάσθηκαν και για το λόγο αυτό η Εφορεία αναγκάστηκε να προχωρήσει σε μεγάλες οικονομίες, προσπαθώντας να μην επιβαρύνει για τον λόγο αυτό, όσο το δυνατόν, τη λειτουργία του Ιδρύματος. Είναι η πρώτη χρονιά που ο ισολογισμός δεν παρουσιάζει περίσσευμα, μιας οι 1.669,90 δραχμές που περίσσεψαν, κρατήθηκαν για τυχόν επείγουσες ανάγκες, λόγω της μεγάλης ανατίμησης των τροφίμων. Οι εισφορές στο Ίδρυμα, λόγω της οικονομικής στενότητας, ήταν ελάχιστες, με εξαίρεση τη δωρεά της Αργυρώς Θεολόγου (4.000 δραχμές) και της διευθύντριας κυρίας Ειρήνης Τ. Χαριτάτου (1.000 δραχμές) στη μνήμη της μητέρας της, Αικατερίνης Λασκαρίδου. Ακόμα και ο Βασίλης Ζαχάρωφ, κατά το 1916, δεν προσέφερε τις καθιερωμένες 2.000 δραχμές. Ενώ ο αριθμός των τροφίμων και του προσωπικού παρέμεινε σχεδόν αμετάβλητος, το κόστος της διατροφής τους αυξήθηκε από 12.000 σε 19.000 δραχμές.
Παρά την οικονομική δυσπραγία, η οποία ταλάνιζε τον Οίκο Τυφλών -λόγω των προαναφερθέντων- η λογοδοσία της Ειρήνης Λασκαρίδου για το 1916 αρχίζει με τον γνωστό παραστατικό και γλαφυρό τρόπο που διακρίνει τους λόγους της, θέλοντας να αποδείξει ότι, παρά τις δυσκολίες, ο Οίκος Τυφλών συνεχίζει να παρέχει στους τροφίμους τους μόρφωση και αγάπη για τη ζωή. Γράφει χαρακτηριστικά: «Παρά την Καλλιθέαν εγείρεται κτίριον επιβλητικόν, του οποίου η επιγραφή κινεί την περιέργειαν των διαβατών: “Οίκος Τυφλών”. Συνώνυμον προς Οίκον σκότους, θλίψεως, απελπισίας, θρήνου, διηνεκούς μαρτυρίου! Οι διαβάται πλησιάζουν με οίκτον το κιγκλίδωμα, αλλά μετ΄ ολίγον απερίγραπτος έκπληξις ζωγραφίζεται επί της μορφής των: ακούουν ευφυολογήματα, γέλωτας, άσματα˙ πόθεν προέρχονται; ακούουν τελείαν ορχήστραν μουσικών οργάνων˙ ποίοι τα παίζουν; Βλέπουν παιδία εργαζόμενα εν σπουδή, άλλα με όψεις ανθηράς, τρέχοντα και παίζοντα ελευθέρως! Είναι πράγματι τυφλά τα χαιρέστατα εκείνα πλάσματα; Ποία άραγε δύναμις ηδυνήθη ν΄ ανάψη τόσην φλόγα ζωής, εκεί όπου και η αμυδροτέρα λάμψις φωτός είναι άγνωστος; Εισέλθετε εις την Σχολήν μας αγαθοί διαβάται και βεβαιωθήτε, ότι η δύναμις εκείνη, ήτις ηδυνήθη να εξεύρη τρόπους θαυμαστούς, όπως πραγματοποιήση τα φαινομενικώς αδύνατα είναι η της χριστιανικής αλληλεγγύης. Πόσα περισσότερα των βλεπόντων μαθητών τού Δημοτικού Σχολείου μανθάνουν τα μικρά τυφλά μας! Αλλά πώς αφού δεν βλέπουν; Αυτό είναι το μυστήριον του συστήματος, της υπομονής και της αφοσιώσεώς μας. Δεν βλέπουν, αλλ΄ έχουν διάνοιαν, ήτις άπαξ αφυπνισθείσα γνωρίζει να μεταχειρίζηται τας χείρας των, αίτινες ψηλαφίζουσαι αντιλαμβάνονται των πάντων. Με πόσην ευχαρίστησιν πλουτίζουν τας γνώσεις των, αναγινώσκουν ελευθέρως, ψαύοντα δια των δακτύλων εξεχούσας τινάς στιγμάς επί χονδρού χάρτου, γράφουν τα μαθήματά των επί ειδικών πινακίδων, αλληλογραφούν, ευρίσκουν επί ειδικών γεωγραφικών χαρτών πάσαν γωνίαν γης και συζητούν επί παντοίων θεμάτων. Εν συντόμω λαμβάνουν ανατροφήν τελείαν, δυναμένην να καταστήση τούτους παράγοντας χρησίμους και παραδειγματικούς της κοινωνίας».
Στη συνέχεια και για να τονίσει έτι περαιτέρω το θαυμασμό που προκαλεί στον κόσμο η μόρφωση των τυφλών παιδιών, αναφέρει την παρακάτω επιστολή, που προέρχεται από πατέρα τροφίμου: «Καλή μου Κυρία! Η επιστολή του υιού μου έγινεν αντικείμενον συζητήσεως εις όλον το χωρίον και πάντες εζήτουν να την είδουν, εθαύμαζον δε και επήνουν…. Πράγματι ο Προκόπης έκαμε προόδους και οι κάτοικοι του χωρίου με παρεκάλεσαν, οσάκις γράφει να βλέπουν την επιστολήν του, όχι μόνο το χωρίον, αλλά και ολόκληρος ο δήμος Μεσοχωρητών θαυμάζει δια την ευεργεσίαν που παρέχει το Κατάστημα».
Η Ειρήνη Λασκαρίδου στη λογοδοσία της παραθέτει έναν πίνακα, ο οποίος αποδεικνύει ανάγλυφα τις μεγάλες υπερτιμήσεις που έχουν επέλθει στα είδη πρώτης ανάγκης, παρά τον ευτελισμό της ποιότητάς τους.
Δεκέμβριος 1914.
Διατρεφόμενοι: 37.
Υλικά χειροτεχνιών: Δραχμές 33,85.
Ημερήσιες δαπάνες εκτός τροφής: Δραχμές 41,75.
Χόρτα και λοιπά ημερήσια τρόφιμα: Δραχμές 96,45.
Ψωμί: Δραχμές 222,00.
Κρέας: Δραχμές 116,00.
Γάλα: Δραχμές 146,30.
Παντοπωλείο: Δραχμές 278,00.
Καύσιμος ύλη: Δραχμές 114,70.
Ολικές δαπάνες: Δραχμές 1049,05.
Δεκέμβριος 1915.
Διατρεφόμενοι: 39.
Υλικά χειροτεχνιών: Δραχμές 61,45.
Ημερήσιες δαπάνες εκτός τροφής: Δραχμές 102,70.
Χόρτα και λοιπά ημερήσια τρόφιμα: Δραχμές 206,25.
Ψωμί: Δραχμές 324,00.
Κρέας: Δραχμές 138,00.
Γάλα: Δραχμές 140,00.
Παντοπωλείο: Δραχμές 237,00.
Καύσιμος ύλη: Δραχμές 142,40.
Ολικές δαπάνες: Δραχμές 1351,80.
Δεκέμβριος 1916.
Διατρεφόμενοι: 44.
Υλικά χειροτεχνιών: Δραχμές 56,75.
Ημερήσιες δαπάνες εκτός τροφής: Δραχμές 81,00.
Χόρτα και λοιπά ημερήσια τρόφιμα: Δραχμές 282,45.
Ψωμί: Δραχμές 377,00.
Κρέας: Δραχμές 192,00.
Γάλα: Δραχμές 300,00.
Παντοπωλείο: Δραχμές 312,00.
Καύσιμος ύλη: Δραχμές 620,45.
Ολικές δαπάνες: Δραχμές 2221,65.
Παρά τις δυσκολίες πέντε νέοι μαθητές προστέθηκαν στους τροφίμους της σχολής για εξαιρετικούς λόγους.
