Τρίτη 19.03.2013 / Ώρα 20:00
ΑΘΗΝΑ (ΣΤΑΔΙΟΥ 24) – ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ

Πέτρος Κακολύρης
Η ιστορία της καρδιάς μου: το χρονικό μιας μεταμόσχευσης, εκδόσεις Εύμαρος

Οι εκδόσεις Εύμαρος και ο ΙΑΝΟS παρουσιάζουν το βιβλίο του Πέτρου Κακολύρη Η ιστορία της καρδιάς μου: το χρονικό μιας μεταμόσχευσης.

Το βιβλίο θα παρουσιάσει ο Αναστάσιος Χατζής, πρόεδρος Οργανισμού Μεταμοσχεύσεων, ο οποίος θα μιλήσει, μεταξύ άλλων, για το σημαντικό ζήτημα των μεταμοσχεύσεων.

Αποσπάσματα από το βιβλίο θα διαβάσει η ηθοποιός Μάνια Παπαδημητρίου.

Την παρουσίαση θα συντονίσει ο δημοσιογράφος Κώστας Αρβανίτης.

«…Την πρώτη μέρα που πήγαμε στο νέο μας σπίτι από τα Πετράλωνα στον Ταύρο, λίγους μήνες μετά τη γέννησή μου, χιόνισε. Λένε πως αυτό σημαίνει ευτυχία. Στην διαδρομή μου πολλές φορές την πλησίασα, όμως τη βίωσα με τον πιο απόλυτο τρόπο 52 χρόνια μετά, το Μάη του 2009, όταν και ξύπνησα με την καρδιά ενός 27χρονου, να χτυπάει μέσα μου. Το βιβλίο μου είναι η αφήγηση αυτής της συγκλονιστικής εμπειρίας…»

«Στις νοσηλείες μου κουβάλαγα πάντα ένα τετράδιο, διότι κάποιες φορές συνήθιζα να κρατάω σημειώσεις. Αυτή τη φορά είχα το αγαπημένο μου ημερολόγιο, με τη φιγούρα του Σαρλώ στο εξώφυλλο. Σκέφτηκα, λοιπόν, να παίξω ένα παιχνίδι με τον εαυτό μου. Να καταγράψω την πορεία της ασθένειάς μου και στο τέλος θα είχα την εξής υποσημείωση: εάν διαβάσετε αυτή την ιστορία, σημαίνει πως πήγαν όλα καλά. Εάν όχι, το πιθανότερο, η ιστορία αυτή θα χάνονταν μαζί μου, κρατώντας παρέα εσαεί στο Σαρλώ» – ΠΕΤΡΟΣ ΚΑΚΟΛΥΡΗΣ

Ο Πέτρος Κακολύρης γεννήθηκε το Μάρτιο του 1957 στα Κ. Πετράλωνα και μεγάλωσε στον Ταύρο. Σπούδασε Κοινωνιολογία στη Σχολή Πολιτικών Επιστημών του Πανεπιστημίου της Μπολόνια (Ιταλία) και έκανε μεταπτυχιακό σεμινάριο στο Πάντειο Πανεπιστήμιο με θέμα «Κοινωνία και Πολιτισμός». Ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία και συνεργάστηκε με τις εφημερίδες «Ελευθεροτυπία», «Αυγή» και «Εποχή» και το περιοδικό «Ταχυδρόμος». Το 1995 ίδρυσε την εφημερίδα «Εν Ταύροις» και το 1999 αργότερα ίδρυσε τις εκδόσεις «Αντίκτυπος».

Ιδρυτικό μέλος της Λέσχης των Ελλήνων που έζησαν και σπούδασαν στην Ιταλία και υπεύθυνος του περιοδικού «Λιμπρέτο». Συμμετείχε στη ραδιοφωνική ομάδα της Λέσχης αυτής, με εκπομπές στους ραδιοφωνικούς σταθμούς «Δίαυλος 10» και «Τικ-Τακ 9,31» στα fm. Από το Μάιο του 2012 είναι πρόεδρος του ομίλου πολιτισμού «Εύμαρος» και υπεύθυνος των εκδόσεων «Εύμαρος». Έχει δημοσιεύσει ποιήματα και διηγήματα σε διάφορα περιοδικά, ενώ συμμετείχε και στο συλλογικό έργο «Vivere perivolosamente: 26 ιστορίες από την Ιταλία», με το διήγημα “Una storia obscura”. Από το Φεβρουάριο του 2011 είναι αντιπρόεδρος του συλλόγου μεταμοσχευμένων καρδιάς «Συνεχίζω».

---

Με αφορμή την παρουσίαση του βιβλίου στην Αθήνα, παραθέτουμε μια ενδιαφέρουσα συνέντευξη που δόθηκε στην εφημερίδα «Μακεδονία» στις 5 Δεκεμβρίου 2012, στο πλαίσιο αντίστοιχης εκδήλωσης στη Θεσσαλονίκη.

Π. Κακολύρης: «Η ιστορία της καρδιάς μου»

«…Την πρώτη μέρα που πήγαμε στο νέο μας σπίτι από τα Κ. Πετράλωνα στον Ταύρο, λίγους μήνες μετά τη γέννησή μου, χιόνισε. Λένε πως αυτό είναι ευτυχία. Στην διαδρομή μου πολλές φορές την πλησίασα, όμως την βίωσα με τον πιο απόλυτο τρόπο 52 χρόνια μετά, τον Μάη του 2009, όταν ξύπνησα με την καρδιά ενός 27χρονου να χτυπάει μέσα μου».

Της Νικολέττας Μπούκα
nikolettabouka@yahoo.gr

Με τα λόγια αυτά προλογίζει το βιβλίο του με τίτλο «Η ιστορία της καρδιάς μου, το χρονικό μιας μεταμόσχευσης» ο 55χρονος Πέτρος Κακολύρης, συγγραφέας, αντιπρόεδρος του Συλλόγου Μεταμοσχευμένων Καρδιάς «ΣυνεχίΖΩ» και πατέρας ενός παιδιού. Εδώ και τρία χρόνια στο στήθος του χτυπάει μια νέα καρδιά, προσφέροντάς του τη δυνατότητα να ζει χωρίς αγωνία, άγχος και φόβο για την επόμενη μέρα. Για τον ίδιο είναι ένα μεγάλο δώρο και το «ευχαριστώ» που αισθάνεται ότι οφείλει στους δότες οργάνων και τους συγγενείς τους θέλησε να το μοιραστεί μέσα από τις 152 σελίδες του βιβλίου του, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Εύμαρος. Σ’ αυτές περιγράφει τις δύσκολες στιγμές που έζησε περιμένοντας με αγωνία το σωτήριο μόσχευμα, αλλά και την αξία των μεταμοσχεύσεων.

«Το βιβλίο αυτό είναι ένα προσωπικό βίωμα, όπου ο αναγνώστης μπορεί να διαβάσει για όλα τα στάδια που πέρασα μέχρι τη μεταμόσχευση, αλλά και για τη ζωή μου μετά απ’ αυτήν. Έγραψα το βιβλίο αυτό όχι μόνο για να ευαισθητοποιήσω τον κόσμο για θέματα μεταμοσχεύσεων, αλλά και για να πω ένα μεγάλο ‘ευχαριστώ’ για το δώρο που έλαβα. Εγώ από την κοινωνία πήρα ένα μεγάλο δώρο, μια νέα καρδιά κι επιστρέφω, μέσω του βιβλίου μου, αυτό το μεγάλο ευεργέτημα στην κοινωνία, στους δότες οργάνων και τους συγγενείς τους», δηλώνει στη «Μ» ο κ. Κακολύρης, με αφορμή τη χθεσινή παρουσίαση του βιβλίου του στη Θεσσαλονίκη.  

Για το βιβλίο μίλησαν ο αντιπρόεδρος του Εθνικού Οργανισμού Μεταμοσχεύσεων Δημήτρης Γάκης, η συντονίστρια μεταμοσχεύσεων Βορείου Ελλάδος Δήμητρα Ζαχαρούδη και ο συγγραφέας, Γιώργος Σκαμπαρδώνης, ενώ χαιρετισμό απηύθυνε ο αντιδήμαρχος Πολιτισμού του δήμου Θεσσαλονίκης, Σπύρος Πέγκας.

Όπως εξηγεί ο συγγραφέας του βιβλίου, ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχουν και τα τέσσερα τελευταία κεφάλαια, εκ των οποίων το ένα είναι αφιερωμένο στο γιο του που είναι η συνέχεια της ζωής και τα άλλα τρία είναι αφιερωμένα στην αξία των μεταμοσχεύσεων. Απ’ αυτά, το ένα αναφέρεται στη Ζωή Κωσταρίδου, η οποία έχει κάνει μεταμόσχευση καρδιάς και κατόπιν απέκτησε παιδί, το άλλο αναφέρεται σε μία ομάδα μεταμοσχευμένων καρδιάς που ανέβηκε στον Όλυμπο, στα 2.500 μέτρα και το τρίτο σε έξι μεταμοσχευμένα άτομα, εκ των οποίων και ο συγγραφέας του βιβλίου, που συμμετείχαν στους πανευρωπαϊκούς αγώνες μεταμοσχευμένων.

«Προσωπικά έτρεξα 4 χλμ, ενώ πριν από τη μεταμόσχευση δεν μπορούσα καν να ανέβω 20 σκαλοπάτια», λεει χαρακτηριστικά ο κ. Κακολύρης.

ΕΝΝΕΑ ΜΗΝΕΣ ΣΕ ΛΙΣΤΑ ΑΝΑΜΟΝΗΣ

Τα άσχημα νέα για τα προβλήματα καρδιάς που αντιμετώπιζε ήρθαν μόλις στην ηλικία των 23 ετών. Όπως περιγράφει στη «Μ» ο κ. Κακολύρης, την εποχή εκείνη είχε δηλώσει συμμετοχή σε τουρνουά ποδοσφαίρου ελλήνων φοιτητών και κάνοντας εξετάσεις διαπιστώθηκε ότι είχε υπερτροφική μυοκαρδιοπάθεια. Τα χρόνια περνούσαν, αλλά όχι και οι αρρυθμίες. Στα 45 του χρόνια έβαλε βηματοδότη και τέσσερα χρόνια μετά απινιδωτή. Ωστόσο, το 2008 οι γιατροί διέγνωσαν καρδιακή ανεπάρκεια και του είπαν ότι η μόνη λύση ήταν η μεταμόσχευση.

«Μπήκα σε λίστα αναμονής. Περίμενα 9 μήνες για να βρεθεί μόσχευμα. Ήταν μια δύσκολη περίοδος. 24 ώρες το 24ωρο έπρεπε να έχω ανοιχτά τρία τηλέφωνα μήπως μου τηλεφωνήσουν από το νοσοκομείο. Ποτέ δεν ξέρεις πότε θα σε καλέσουν, γιατί θα έχει βρεθεί μόσχευμα. Δεν μπορούσα να απομακρυνθώ για περισσότερες από 4 ώρες από την Αθήνα όπου ζω, καθώς το μόσχευμα δεν έχει μεγαλύτερη διάρκεια ζωής. Οι δυνάμεις μου με είχαν εγκαταλείψει, έπρεπε να προσέχω μην κρυώσω, αναγκάστηκα να αφήσω τη δουλειά μου. Ήμουν εκδότης. Ήταν δυνατό χαστούκι για μένα», θυμάται ο ίδιος.

Η τύχη δεν του χαμογέλασε με την πρώτη φορά. Όπως λέει, την πρώτη φορά που τον ειδοποίησαν ότι είχε βρεθεί μόσχευμα και μάλιστα από τη Θεσσαλονίκη, έτρεξε στο νοσοκομείο. Έμεινε μία μέρα, αλλά τελικά το μόσχευμα κρίθηκε ακατάλληλο. «Δεν το είχα υπολογίσει ότι θα συνέβαινε κάτι τέτοιο, αν και με είχαν ενημερώσει ότι μπορεί να συμβεί. Απογοητεύτηκα… Σοκαρίστηκα…», τονίζει.

Τα καλά νέα, ωστόσο, ήρθαν τρεις βδομάδες αργότερα, όταν βρέθηκε το σωτήριο μόσχευμα από έναν 27χρονο από την Πελοπόννησο. Η μεταμόσχευση έγινε με επιτυχία και σε μόλις 9 ημέρες ο κ. Κακολύρης επέστρεψε στο σπίτι του.

«Πώς νιώθω με τη νέα μου καρδιά; Υπέροχα. Η ζωή μου είναι καλύτερη ακόμη κι από την περίοδο που δεν ήξερα ότι χρειάζομαι μεταμόσχευση. Προσέχω περισσότερο, φροντίζω τον εαυτό μου, ξανάρχισα τη δουλειά μου. Η μεταμόσχευση είναι φροντίδα για τον εαυτό σου και τους άλλους. Επιλέγεις τι έχει προτεραιότητα στη ζωή σου. Όταν έρθεις τόσο κοντά στο θάνατο, καταλαβαίνεις πιο καλά τη ζωή», λέει ο κ. Κακολύρης.

«Δεν πρέπει να πάθουμε για να ευαισθητοποιηθούμε»

Ο κ. Κακολύρης τονίζει ότι ακόμη έχουμε δρόμο για να δώσουμε ώθηση στις μεταμοσχεύσεις στη χώρα μας και προσθέτει ότι απαιτείται καλύτερη οργάνωση. Στόχος του είναι να παρουσιάσει το βιβλίο του, εκτός από την Αθήνα -όπου ήδη έγιναν δύο παρουσιάσεις- και την Θεσσαλονίκη, και σε άλλες περιοχές όπου υπάρχουν μεταμοσχευτικά κέντρα, όπως τα Γιάννινα και η Κρήτη, από την οποία προέρχονται οι περισσότεροι δότες.

«Το δικό μου μήνυμα σε όσους διστάζουν να δωρίσουν τα όργανα του δικού τους ανθρώπου είναι να μην το σκέφτονται καθόλου. Ένας νεκρός άνθρωπος μπορεί να γίνει λίπασμα ή μπορεί να σώσει άλλους 9 συνανθρώπους του. Επιπλέον, στατιστικά είναι περισσότερες οι πιθανότητες να χρειαστεί κάποιος να λάβει ένα όργανο, παρά να δώσει. Δεν πρέπει να πάθουμε για να ευαισθητοποιηθούμε», επισημαίνει ο κ. Κακολύρης.

Πηγή: http://www.ianos.gr/