ΕΘΝΙΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΤΥΦΛΩΝ

Η ικανοποιητική δεξιότητα των τυφλών μαθητών στη διαδικασία της μέτρησης, σε αντίθεση με τους βλέποντες, τεκμήριο ορθότερης αντίληψης διαστάσεων αντικειμένων και εννοιών της φυσικής

Μάι 31, 2019 | Εκπαίδευση, ΘΕΜΑΤΑ ΤΥΦΛΟΤΗΤΑΣ

ΔΙΔΑΚΤΙΚΗ ΦΥΣΙΚΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ
ΚΑΙ ΝΕΕΣ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΕΣ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ
ΠΡΑΚΤΙΚΑ 5ου ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ, ΤΕΥΧΟΣ Α΄

Οι Φυσικές Επιστήμες στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση

Η ικανοποιητική δεξιότητα των τυφλών μαθητών στη διαδικασία της μέτρησης, σε αντίθεση με τους βλέποντες, τεκμήριο ορθότερης αντίληψης διαστάσεων αντικειμένων και εννοιών της φυσικής

Κωνσταντίνος Θ. Κώτσης
ΠΤΔΕ Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, kkotsis@cc.uoi.gr

Περίληψη: Στην εργασία αυτή επισημαίνεται η σημασία της εκπαίδευσης και της δεξιότητας των μαθητών του Δημοτικού Σχολείου στη διαδικασία της μέτρησης μεγεθών μιας σημαντικής διαδικασίας της επιστημονικής μεθόδου των φυσικών επιστήμων. Η απόκτηση δεξιοτήτων στην διαδικασία της μέτρησης οδηγεί σε καλύτερη κατανόηση εννοιών της φυσικής, οι οποίες μελετήθηκαν και αυτό αποδεικνύεται με εμπειρικές έρευνες που έχουν γίνει σε τυφλούς και βλέποντες μαθητές, όπου οι πρώτοι εμφανίζουν επιστημονικά ορθότερες αντιλήψεις από τους δεύτερους. Το συμπέρασμα της εργασίας είναι ότι οι μαθητές με προβλήματα όρασης αποκτούν ικανές δεξιότητες στην διαδικασία της μέτρησης, λόγου της αναπηρίας τους, με αποτέλεσμα να αντιλαμβάνονται σωστά βασικές έννοιες της φυσικής και κατά συνέπεια θα πρέπει οι βλέποντες μαθητές να εκπαιδευτούν στην διαδικασία της μέτρησης, ώστε να επιτύχουν το ίδιο μαθησιακό αποτέλεσμα.

Εισαγωγή

Η διδασκαλία των μαθητών για τις φυσικές επιστήμες, σημαίνει κάτι παραπάνω από απλή επιστημονική γνώση. Εκτός από το περιεχόμενο της επιστήμης και τις βασικές αρχές της, εμπεριέχονται οι διαδικασίες και η μεθοδολογία που ακολουθεί η ίδια η επιστήμη, δηλαδή οι διαδικασίες της επιστημονικής μεθόδου, την οποία ακολουθούν οι επιστήμονες κατά τη διάρκεια της επιστημονικής έρευνας. Από τη στιγμή που το αντικείμενο των φυσικών επιστημών είναι να θέτει ερωτήματα και να δίνει απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα με μια συγκεκριμένη μεθοδολογία, η ίδια ακριβώς μεθοδολογία απαιτείται (Penick, et all 1996) για να βρεθούν οι απαντήσεις στα ερωτήματα της καθημερινής ζωής. Όταν διδάσκονται οι μαθητές να χρησιμοποιούν τις διαδικασίες της επιστημονικής μεθόδου, ουσιαστικά διδάσκονται δεξιότητες για να τις εφαρμόζουν στο μέλλον σε όλο το εύρος της καθημερινής τους ζωής (Klionsky 2003). Τόσο η επιστημονική μέθοδος, όσο και οι αρχές της επιστήμης, στοχεύουν στην προσπάθεια επίλυσης των ερωτημάτων, κάνοντας χρήση των ήδη γνωστών επιστημονικών αποδείξεων και αναγνωρίζοντας τη σημασία του συνεχούς επανέλεγχου των δεδομένων και κατανοώντας ότι η επιστημονική γνώση και οι θεωρίες μπορούν να αλλάξουν με την πάροδο του χρόνου, καθώς όλο και περισσότερες επιστημονικές πληροφορίες προκύπτουν.

Η σύγχρονη διδακτική των φυσικών επιστημών αποδέχεται ότι για τη μάθηση εννοιών και αρχών των φυσικών επιστημών, πρωταρχικό ρόλο διαδραματίζουν οι ιδέες-αντιλήψεις που έχουν τα παιδιά για τις έννοιες και τα φυσικά φαινόμενα πριν ακόμα τα διδαχτούν στο σχολείο. Πάνω από είκοσι πέντε χρόνια οι ερευνητές ερευνούν συστηματικά τις ιδέες των παιδιών για έννοιες και φαινόμενα των φυσικών επιστημών και έχουν συνδέσει τη μάθηση του γνωστικού αντικειμένου των φυσικών επιστημών με τη νοητική ανάπτυξη τους. Στην βιβλιογραφία υπάρχουν πλήθος ερευνών, όπου παρουσιάζονται οι αντιλήψεις των μαθητών όλων των βαθμίδων της εκπαίδευσης, σε έννοιες των Φυσικών Επιστημών (Driver 1993) και το πώς αυτές επιδρούν στην διδασκαλία της επιστημονικής γνώσης. Οι αντιλήψεις των παιδιών είναι συχνά διαφορετικές από το επιστημονικό πρότυπο, όπως αυτό παρουσιάζεται στα σχολικά εγχειρίδια. Ωστόσο, οι αντιλήψεις αυτές είναι χρήσιμες και λογικές (Κόκκοτας 1989), επειδή αποτελούν το σκελετό της ερμηνείας των σχετικών φαινομένων. Πολλές φορές οι μαθητές δίνουν αντιφατικές εξηγήσεις και ερμηνείες για τα φαινόμενα, χωρίς να τα γνωρίζουν πραγματικά. Επίσης, ένας μαθητής μπορεί να έχει διαφορετικές αντιλήψεις για ένα φαινόμενο. Κι αυτό γιατί, χρησιμοποιώντας διαφορετικά επιχειρήματα, οδηγείται σε αντίθετες προβλέψεις για ισοδύναμες καταστάσεις.

Μετάβαση στο περιεχόμενο