ΕΘΝΙΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΤΥΦΛΩΝ

Η ΕΠΙΔΡΑΣΗ ΤΟΥ ΚΛΑΣΙΚΟΥ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΛΑΜΒΑΝΟΜΕΝΗ ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΖΩΗΣ ΤΩΝ ΑΤΟΜΩΝ ΜΕ ΑΝΑΠΗΡΙΑ – Μεταπτυχιακή Διπλωματική Εργασία του Δημητρίου Μίχου -Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου, ΜΠΣ «Οργάνωση και Διαχείριση Αθλητικών Δραστηριοτήτων για Άτομα με Αναπηρίες (ΑμεΑ)» – Μέρος 55ο

Αυγ 4, 2022 | Άλλες προσεγγίσεις της τυφλότητας και της αναπηρίας, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Η ΕΠΙΔΡΑΣΗ ΤΟΥ ΚΛΑΣΙΚΟΥ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΛΑΜΒΑΝΟΜΕΝΗ ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΖΩΗΣ ΤΩΝ ΑΤΟΜΩΝ ΜΕ ΑΝΑΠΗΡΙΑ – Μεταπτυχιακή Διπλωματική Εργασία του Δημητρίου Μίχου -Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου, ΜΠΣ «Οργάνωση και Διαχείριση Αθλητικών Δραστηριοτήτων για Άτομα με Αναπηρίες (ΑμεΑ)» – Μέρος 55ο

 

Κεφάλαιο 7ο: Συζήτηση – Συμπεράσματα

 

1ος Ερευνητικός Άξονας: Σωματική Υγεία & Λειτουργικότητα.

 

Στόχος του πρώτου ερευνητικού άξονα ήταν να ερευνηθεί η επίδραση της άσκησης στη σωματική υγεία και λειτουργικότητα των συμμετεχόντων. Στο πρώτο ερώτημα οι συμμετέχοντες κλήθηκαν να απαντήσουν στο εάν πιστεύουν πως η κατάσταση της αναπηρίας τους έχει επηρεάσει τη λειτουργικότητα του σώματος τους στην καθημερινότητά τους. Η πλειονότητα των ερωτηθέντων απαντά ότι αδιαμφισβήτητα η κατάσταση της αναπηρίας έχει επηρεάσει σε μεγάλο βαθμό την καθημερινότητα τους. Μια διαφοροποίηση παρατηρείται στους ερωτώμενους που η αναπηρία τους δεν είναι επίκτητη, αλλά βρίσκονται εκ γενετής στην συγκεκριμένη κατάσταση. Τα άτομα αυτά δηλώνουν ότι έμαθαν να ζουν με την αναπηρία τους από την πρώτη στιγμή της ύπαρξης τους, δεν έχουν γνωρίσει την αρτιμέλεια και συνεπώς η συνθήκη αυτή δεν επηρέασε σημαντικά τη ζωή τους. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η άποψη της Π.Κ η οποία δηλώνει ότι η καθημερινότητα της επηρεάζεται εξίσου σημαντικά από τα βλέμματα και τη συμπεριφορά συμπολιτών που δείχνουν μια έλλειψη σεβασμού προς συμπολίτες με αναπηρία, ορθώνοντας έτσι αναπηροποιητικά εμπόδια.

Στο δεύτερο ερώτημα οι συμμετέχοντες ρωτήθηκαν αν θεωρούν πως η ενασχόλησή τους με τον Κλασικό αθλητισμό τους βοήθησε να έχουν λειτουργική αυτονομία και ανεξάρτητο τρόπο διαβίωσης. Εδώ όλοι οι συμμετέχοντες συμφώνησαν πως η ενασχόληση με τον αθλητισμό τους βοήθησε σε μεγάλο βαθμό σε διαφόρους τομείς, όπως η υγεία τους, σωματική και ψυχική, και καθημερινές ανάγκες, ενώ τους έκανε περισσότερο ανεξάρτητους και αυτόνομους, βελτιώνοντας την ικανότητα αυτοεξυπηρέτησης. Η ενασχόληση με τον στίβο βοηθά στη σωματική ενδυνάμωση, στη μηχανική σώματος, τη μυϊκή αντοχή, την καρδιοαναπνευστική ικανότητα και γενικά στην προαγωγή της φυσικής κατάστασης. Περιορίζει αισθήματα έντονης κόπωσης και εξάντλησης. Η παρούσα μελέτη συμφωνεί με τα πορίσματα αντίστοιχης έρευνας των Heydarnejad & Dehkordi, (2010) οι οποίοι διαπίστωσαν ότι η άσκηση έχει θετικά αποτελέσματα στη δύναμη, αντοχή, τη μηχανική του σώματος. Επιπλέον, η φυσική δραστηριότητα είναι ιδιαίτερα χρήσιμη για τα άτομα με αναπηρία για τα οποία η κίνηση είναι είδος θεραπείας (Bartosz & Tetyana, 2014). Αλλά και ως προς την συμβολή του στίβου στην αυτόνομη διαβίωση, φαίνεται ότι πράγματι η προσαρμοσμένη αθλητική δραστηριότητα συμβάλλει στη δημιουργία αίσθησης αυτονομίας και ανεξαρτησίας (Zabrikie et al, 2005), Οι απαντήσεις αυτές υποστηρίζουν την άποψη πως οι δεξιότητες που αναπτύσσουν τα άτομα με αναπηρία μέσω του αθλητισμού μπορούν να μεταφερθούν και σε άλλους νέους χώρους, συμπεριλαμβανομένης της εργασίας και της υπεράσπισης, βοηθώντας περαιτέρω στην οικοδόμηση αυτάρκειας (https://www.un.org/development).

Στο τρίτο ερώτημα, τα άτομα με αναπηρία που συμμετείχαν στην έρευνα κλήθηκαν να αναφέρουν τον τρόπο με τον οποίο έχει επιδράσει η προπόνηση σε καθημερινές σωματικές τους συνήθειες, καθώς επίσης και αν έχουν παρατηρήσει προσαρμογές στη σωματική τους υγεία λόγω της ενασχόλησής τους με τον στίβο. Σε αυτή την ερώτηση οι συμμετέχοντες απάντησαν ομόφωνα πως η προπόνηση και η ενασχόληση τους με το στίβο είχε άκρως θετική επίδραση στην υγεία και αντοχή του σώματός τους, τους βοήθησε να προσαρμοστούν κατάλληλα σε καταστάσεις, να διατηρήσουν έναν υγιεινό τρόπο ζωής και να ενδυναμωθούν σωματικά. Βελτιώθηκε η κλινική τους εικόνα, μειώθηκαν τα δευτερογενή προβλήματα υγείας και εξαλείφθηκε η νοσηρότητα. Επίσης, ανέφεραν τη θετική επίδραση της προπόνησης και του στίβου στην ψυχική τους υγεία, καθώς μέσω της ενασχόλησης τους με το άθλημα απέκτησαν κίνητρο, ευεξία και όρεξη για ζωή, ξεπερνώντας τα εμπόδια που συνεπάγεται η αναπηρία τους. Οι απαντήσεις των ερωτώμενων βρίσκονται σε συμφωνία με μελέτη των Jardine, Glinianaia, McConachie, Embletone et al (2014), οι οποίοι υποστηρίζουν την θετική επίδραση της άσκηση ως μέσο αποκατάστασης και θεραπείας ειδικά στις κινητικές αναπηρίες. Πληθώρα ερευνών υποστηρίζει τη θετική επίδραση του αθλητισμού στη σωματική και λειτουργική κατάσταση ο οποίος συνιστά μια ευκαιρία αλλαγής στην ποιότητα ζωής τους (Labronici, Cunha, Oliveira, & Gabbai, 2000; Levermore, 2008). Σύμφωνα με τους McLeod et al, (2009), καθώς η ποιότητα της ζωής σχετίζεται με την λειτουργία του σώματος, διαφαίνεται ο καταλυτικός ρόλος της άσκησης στην ποιότητα ζωής των πολιτών με αναπηρία.

Μετάβαση στο περιεχόμενο