ΕΘΝΙΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΤΥΦΛΩΝ

Η ΕΠΙΔΡΑΣΗ ΤΟΥ ΚΛΑΣΙΚΟΥ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΛΑΜΒΑΝΟΜΕΝΗ ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΖΩΗΣ ΤΩΝ ΑΤΟΜΩΝ ΜΕ ΑΝΑΠΗΡΙΑ – Μεταπτυχιακή Διπλωματική Εργασία του Δημητρίου Μίχου -Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου, ΜΠΣ «Οργάνωση και Διαχείριση Αθλητικών Δραστηριοτήτων για Άτομα με Αναπηρίες (ΑμεΑ)» – Μέρος 51ο

Αυγ 3, 2022 | Άλλες προσεγγίσεις της τυφλότητας και της αναπηρίας, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Η ΕΠΙΔΡΑΣΗ ΤΟΥ ΚΛΑΣΙΚΟΥ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΛΑΜΒΑΝΟΜΕΝΗ ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΖΩΗΣ ΤΩΝ ΑΤΟΜΩΝ ΜΕ ΑΝΑΠΗΡΙΑ – Μεταπτυχιακή Διπλωματική Εργασία του Δημητρίου Μίχου -Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου, ΜΠΣ «Οργάνωση και Διαχείριση Αθλητικών Δραστηριοτήτων για Άτομα με Αναπηρίες (ΑμεΑ)» – Μέρος 51ο

 

4ος Ερευνητικός Άξονας : Ψυχική Υγεία & Συναισθηματική Σταθερότητα.

 

10ο ερώτημα Έχετε αισθανθεί ποτέ απαισιοδοξία, απόγνωση, κατάθλιψη και κοινωνική απόσυρση εξαιτίας της αναπηρίας σας;

 

[ΚΠ]: Όχι ιδιαίτερα. Περίεργα βλέμματα και άνθρωποί σίγουρα υπάρχουν και πάντα θα υπάρχουν αλλά κοινωνικά αυτό δεν με επηρέασε. Έχω εξάλλου τους φίλους μου που στέκονται δίπλα μου.

[ΙΚ]: Ο αποκλεισμός των ατόμων με αναπηρία από το φυσικό, εκπαιδευτικό, κοινωνικό και εργασιακό περιβάλλον, καθημερινά υπενθυμίζει ότι είναι διαφορετικοί, με συνέπεια εμείς τα άτομα με αναπηρία να βιώνουμε διάκριση και να αισθανόμαστε μειονεκτικά. Προσωπικά προσπαθώ να το διαχειριστώ, όχι πάντοτε με επιτυχία».

[ΟΜ]: «Συχνά νιώθω αόρατος, αποξενωμένος και περιθωριοποιημένος από το ευρύτερο κοινωνικό περιβάλλον. Ποτέ δεν αισθάνθηκα έτσι από το κοντινό μου κύκλο. Έχω μάθει να διαχειρίζομαι πλέον τέτοιες καταστάσεις. Εξάλλου η κοινωνία συνεχώς εξελίσσεται και όλος αυτός ο αρνητισμός ξεθωριάζει. Η κατάσταση αυτή δεν μου δημιουργεί έντονα δυσάρεστα συναισθήματα».

[ΔΚ]: Κυρίως στο παρελθόν, συνέβαινε συχνά τα συναισθήματά αυτά να είναι μέρος της καθημερινότητας μου. Τώρα πλέον δεν με αγγίζουν».

[ΒΑ]: «Είναι σημαντικό να αναφέρω ότι, ναι, ένιωσα τα παραπάνω. Όχι, όμως εξαιτίας της βλάβης μου αλλά εξαιτίας του αποκλεισμού και των κοινωνικών συνθηκών. Εφόσον δεν μεγαλώνουμε μαζί, αλλά σε χωριστά σχολεία, πώς θα διεκδικήσουμε μία κοινή, συμπεριληπτική κοινωνία; Ο κόσμος δεν έχει μάθει να συνυπάρχει με τυφλούς, κατ’ επέκταση με εμποδίζει και με παραγκωνίζει συχνά».

[ΠΠ]: «Δεν με ενοχλεί η κατάστασή μου, με ενοχλεί, αισθάνομαι απαισιοδοξία ή και θυμό, που δεν μου επιτρέπουν να συμμετέχω πουθενά και πώς για κάθε τι πρέπει να προσπαθώ πολλαπλάσια από τους ομότιμους μου».

[ΧΓ]: «Είναι πολλές φορές που έχω αισθανθεί απαισιοδοξία και απόγνωση. Ειδικά τον πρώτο καιρό ζουσα μόνο σε άρνηση και απαισιοδοξία. Με τον καιρό πίστεψα στον εαυτό και στις δυνάμεις μου ξανά κάτι που βοήθησε και αθλητισμός και πλέον είναι περισσότερο αισιόδοξη η ζωή μου».

[ΝΤ]: «Μεγάλη συζήτηση αυτό. Δυστυχώς, έχω βιώσει απαισιοδοξία, θλίψη, θυμό, διάκριση, απόγνωση, λόγω της αναπηρίας μου. Πιστεύω η κοινωνία μας δεν είναι ώριμη στην συμπεριφορά της προς τα άτομα με αναπηρία, ορθώνουν εμπόδια σε κάθε πτυχή της ζωής και αυτό πραγματικά με θλίβει».

[ΔΜ]: Προσπαθώ να είμαι αισιόδοξο άτομο και δεν εστιάζω στα αρνητικά συναισθήματα. Βλέπω ότι η καθημερινή ενασχόληση με τον αθλητισμό με βοηθά στην κοινωνική συναναστροφή και στον επαναπροσδιορισμό των δυνατοτήτων μου. Έχω θετική αυτοεικόνα, αυτοεκτίμηση και θετικό αυτοσυναίσθημα».

[ΠΚ]: Νομίζω ότι κάθε άτομο με αναπηρία έχει βιώσει σε κάποια στιγμή της ζωής του απαισιοδοξία, θυμό, απόγνωση, κατάθλιψη και κοινωνική απόσυρση».

 

Μετάβαση στο περιεχόμενο