ΕΘΝΙΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΤΥΦΛΩΝ

Η ΕΠΙΔΡΑΣΗ ΤΟΥ ΚΛΑΣΙΚΟΥ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΛΑΜΒΑΝΟΜΕΝΗ ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΖΩΗΣ ΤΩΝ ΑΤΟΜΩΝ ΜΕ ΑΝΑΠΗΡΙΑ – Μεταπτυχιακή Διπλωματική Εργασία του Δημητρίου Μίχου -Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου, ΜΠΣ «Οργάνωση και Διαχείριση Αθλητικών Δραστηριοτήτων για Άτομα με Αναπηρίες (ΑμεΑ)» – Μέρος 45ο

Αυγ 1, 2022 | Άλλες προσεγγίσεις της τυφλότητας και της αναπηρίας, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Η ΕΠΙΔΡΑΣΗ ΤΟΥ ΚΛΑΣΙΚΟΥ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΛΑΜΒΑΝΟΜΕΝΗ ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΖΩΗΣ ΤΩΝ ΑΤΟΜΩΝ ΜΕ ΑΝΑΠΗΡΙΑ – Μεταπτυχιακή Διπλωματική Εργασία του Δημητρίου Μίχου -Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου, ΜΠΣ «Οργάνωση και Διαχείριση Αθλητικών Δραστηριοτήτων για Άτομα με Αναπηρίες (ΑμεΑ)» – Μέρος 45ο

 

2ος Ερευνητικός Άξονας : Γενική Υγεία & Ζωτικότητα

4ο Ερώτημα Πιστεύετε ότι ή κατάσταση της αναπηρίας, μπορεί να οδηγήσει το άτομο σε αισθήματα κόπωσης, ψυχοκινητικής επιβράδυνσης, νοσηρότητας και απώλειας ενδιαφέροντος για δραστηριότητες που οι άνθρωποι συνήθως απολαμβάνουν;

[ΚΠ]: «Όχι δεν θεωρώ πως η αναπηρία σε πάει πίσω στα πράγματα που θέλεις να κάνεις με την ζωή σου. Οι κινητικοί περιορισμοί σαφώς υπάρχουν, αλλά με θετική ενέργεια και καλή θέληση μπορείς να καταφέρεις τα πάντα».

[ΙΚ]: «Μια απώλεια ενός μέλους του σώματος, μια αλλοίωση της κινητικής ικανότητας, μια αισθητηριακή δυσλειτουργία μπορεί να οδηγήσει πολλά άτομα σε απομόνωση, σε έλλειψη ενδιαφέροντος για τη ζωή, σε κατάθλιψη. Όταν τα άτομα αυτά αποσύρονται η αναπηρία γίνεται ένα περίπλοκο θέμα. Θεωρώ όμως ότι οι αντιλήψεις αυτές είναι παλαιωμένες και δεν πρέπει να μας εγκλωβίζουν. Σήμερα, υπάρχουν όλα τα απαραίτητα μέσα για να κάνουν εύκολη την ενασχόληση με τον αθλητισμό».

[ΟΜ]: «Είναι μάλλον σύνηθες η αναπηρία να οδηγεί κάποιον σε μια κατάσταση αδράνειας. Πολλοί απορρίπτουν δραστηριότητες, γιατί πιστεύουν ότι δεν μπορούν να τα καταφέρουν. Έτσι ήμουν και εγώ στην αρχή για να πω την αλήθεια. Ωστόσο ο αθλητισμός μου άλλαξε ολόκληρη τη φιλοσοφία. Πλέον απολαμβάνω τις ώρες στο στάδιο, τις επαφές με συναθλητές που αντιμετωπίζουν παρόμοια προβλήματα, τον ποιοτικό ελεύθερο χρόνο».

[ΔΚ]: «Ναι μπορεί, ιδιαίτερα αν κάποιος άνθρωπος δεν έχει κίνητρα και στόχους αυτά τα συναισθήματα είναι πολύ έντονα».

[ΒΑ]: «Πιστεύω ότι δεν είναι η ίδια η αναπηρία που δημιουργεί προβλήματα κόπωσης, ψυχοκινητικής επιβράδυνσης και απόσυρσης. Θεωρώ ότι επειδή η κοινωνία δεν είναι φτιαγμένη για τα άτομα με αναπηρία, οι αντιλήψεις της, οδηγούν σε αποκλεισμό και περιθωριοποίηση. Έτσι ΔΕΝ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ (τόνισε το αυτό) στο άτομο με αναπηρία η ίση συμμετοχή στην κοινωνική, αθλητική, εκπαιδευτική και εργασιακή ζωή, με συνεπακόλουθο το ανάπηρο άτομο να χάνει το ενδιαφέρον του για κάθε δραστηριότητα, Η κατάθλιψη και το αίσθημα απραγίας είναι μάστιγες στην αναπηρική κοινότητα».

[ΠΠ]: «Ειδικά οι χρήστες αμαξιδίου αποκλείονται από τα πάντα. Αυτό σε κάνει να πιστέψεις ότι είσαι άχρηστος και να νιώθεις μόνιμα έναν αποκλεισμό. Το να μην έχεις πολλές ενασχολήσεις και να είσαι κλειδωμένος σπίτι σου προφανώς θα σε κάνει να επιβραδύνεις στα πάντα, αλλά και πλέον να μην μπορείς να ενδιαφερθείς για κάτι νέο. Η έλλειψη προσβασιμότητας είναι αυτή που οδηγεί στην περιθωριοποίηση και όχι η κατάσταση της αναπηρίας».

[ΧΓ]: Η αναπηρία, πράγματι μπορεί να προκαλέσει γενικότερα έναν αρνητισμό ακόμη και για όλα απλά καθημερινά πράγματα και ειδικά για τον αθλητισμό. Ειδικά τον πρώτο καιρό της αναπηρίας, (όταν αυτή είναι επίκτητη όπως στη δική μου περίπτωση) τα συναισθήματα αυτά είναι αρκετά έντονα. Με το πέρασμα του χρόνου σιγά σιγά το άτομο και ανάλογα από την παρακίνηση και την ψυχική δύναμη που έχει, αποδέχεται την κατάσταση και ξεκινάει να συμμετέχει σε αθλητικές δραστηριότητες και να πιστεύει ξανά στον εαυτό του».

[ΝΤ]: Φυσικά και μπορεί να βιώσει κάποιος όλα αυτά τα αρνητικά συναισθήματα. Να μην ωραιοποιούμε την κατάσταση. Ευτυχώς όμως ο αθλητισμός, όποιο σπορ και να επιλέξεις σε βοηθά να τα αντισταθμίζεις αυτά καθώς ενισχύεται η πίστη που έχουμε στον εαυτό μας».

[ΔΜ]: «Αν δεν έχεις στήριξη από το περιβάλλον ναι. Προσωπικά, το οικογενειακό και φιλικό μου περιβάλλον στάθηκαν πολύ υποστηρικτικοί στη δική μου περίπτωση. Οι διαπροσωπικές μου σχέσεις δεν με έκανα να αισθανθώ διαφορετικός και μειονεκτικά. Έτσι η εξωστρέφεια και η επαφή με το ευρύτερο κοινωνικό σύνολο ήλθε πολύ ομαλά».

[ΠΚ]: «Εγώ προσωπικά βιώνω συχνά κατάθλιψη τόσο εξαιτίας της δικής μου κατάστασης, όσο και θυμό πολλές φορές από την συμπεριφορά των άλλων. Η αναπηρία μου είναι επίκτητη, δεν μπορώ να ισχυριστώ ότι την αποδέχτηκα μέχρι και σήμερα. Δεν ξέρω αν θα ήταν το ίδιο αν είχα γεννηθεί ανάπηρη».

 

Μετάβαση στο περιεχόμενο