Η επίδραση του χορού στην υποκειμενική ευημερία των αναπήρων: μια συστηματική ανάλυση των ποιοτικών ερευνών – ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ της Νατάσας Τζήκα – ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ, Π.Μ.Σ. «ΕΠΙΣΤΗΜΕΣ ΤΗΣ ΑΓΩΓΗΣ: ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ, ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΙ ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΗ» – Μέρος 36ο
5.6.4. Πως η βελτίωση των κοινωνικών δεξιοτήτων συμβάλλει στην υποκειμενική ευημερία
Αναμφίβολα, η τακτική συμμετοχή σε δραστηριότητες που προάγουν την κίνηση και την έκφραση επιτρέπει στους ανάπηρους να αναπτύξουν κοινωνικές δεξιότητες και να βελτιώσουν την ικανότητά τους να επικοινωνούν και να εκφράζουν τις απόψεις τους. Εξάλλου, η δυνατότητα να σχετίζονται με άλλους ενισχύει τις κοινωνικές σχέσεις (Amonkar et al, 2021; Son & Kwon, 2024; Pini & Rosier, 2021). Στα παιδιά προσχολικής ηλικίας, η προώθηση της δημιουργικής κίνησης μέσω παρεμβάσεων που επικεντρώνονται στον υγιεινό τρόπο ζωής έχει συσχετιστεί με την ανάπτυξη γνωστικών, γλωσσικών και κοινωνικοσυναισθηματικών δεξιοτήτων (Ούρδα κ.ά., 2020).
Οι δημιουργικές κινήσεις, όπως η χοροθεραπεία και οι θεατρικές παρεμβάσεις, έχουν αποδειχθεί ότι βελτιώνουν τις κοινωνικές δεξιότητες και την επικοινωνία των ανθρώπων με αυτισμό. Οι συμμετοχές σε δραστηριότητες που περιλαμβάνουν κίνηση και δημιουργική έκφραση συμβάλλουν στην αύξηση της αυτοεκτίμησης και της αυτοπεποίθησης των αναπήρων. Η αίσθηση της επιτυχίας και της αποδοχής μέσω της κίνησης ενισχύει την αυτοεικόνα τους (Aithal et al, 2021; Pontone, 2021). Με τον τρόπο αυτό, η βελτίωση στην κοινωνική συμπεριφορά δεν περιορίζεται μόνο στο θεραπευτικό περιβάλλον, αλλά οι συμμετέχοντες είναι σε θέση να τις γενικεύσουν και στην καθημερινή τους ζωή. Η δημιουργικότητα, που ορίζεται ως η ικανότητα παραγωγής νέων και πρωτότυπων ιδεών, συνδέεται στενά με τη νοημοσύνη και τις δεξιότητες επίλυσης προβλημάτων (Χάσκου & Παπαδάτος, 2019).
Οι μελέτες αναφέρουν ότι ο χορός συμβάλλει στην ανάπτυξη δεξιοτήτων επίλυσης προβλημάτων. Έχει αποδειχθεί ότι οι παρεμβάσεις χορού επηρεάζουν θετικά την κοινωνικό- συναισθηματική νοημοσύνη σε παιδιά και εφήβους, αν και απαιτείται περαιτέρω έρευνα για τον προσδιορισμό της βέλτιστης διάρκειας και των μεθόδων διδασκαλίας (Γιατρά κ.ά., 2019). Επιπρόσθετα, η συνεργατική προσέγγιση που υιοθετείται στα προγράμματα του χορού επιτρέπει στα παιδιά να έχουν αυτονομία στη δική τους χορευτική έκφραση, ενισχύοντας έτσι την αίσθηση της ταυτότητάς τους και των κοινωνικών τους στόχων. Κατ΄αυτόν τον τρόπο, επέρχεται η κοινωνική τους ανάπτυξη (Anderson, 2020; Millard et al, 2021; Moda et al, 2020; Thomopoulou, 2021)
