Η επίδραση του χορού στην υποκειμενική ευημερία των αναπήρων: μια συστηματική ανάλυση των ποιοτικών ερευνών – ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ της Νατάσας Τζήκα – ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ, Π.Μ.Σ. «ΕΠΙΣΤΗΜΕΣ ΤΗΣ ΑΓΩΓΗΣ: ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ, ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΙ ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΗ» – Μέρος 17ο
3.4.4 Ψυχολογικά οφέλη
Τα ψυχοκοινωνικά οφέλη περιλαμβάνουν αυξημένη αυτοπεποίθηση, βελτιωμένη επικοινωνία και ενισχυμένη κοινωνική ένταξη (McMillan, 2012; Dumitru, 2023). Ο χορός μπορεί να συνιστάται ως ψυχαγωγική σωματική δραστηριότητα ή ως συμπλήρωμα των θεραπευτικών στόχων για άτομα με νευροαναπτυξιακές βλάβες (Ladwig et al., 2023).
Ο χορός, εξάλλου, ενισχύει την έκφραση μέσω του συναισθήματος. Τα συναισθήματα, οι σκέψεις και η μάθηση είναι άμεσα συνδεδεμένα. Όταν οι μαθητές εμπλέκονται συναισθηματικά, δημιουργείται στους ίδιους εσωτερικό κίνητρο, επομένως όχι μόνο θέλουν να επαναλάβουν το οποιοδήποτε μάθημα, αλλά συγκρατούν περισσότερο και αποθηκεύουν την πληροφορία για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Οι αρνητικές εμπειρίες είναι πιθανό να προκαλέσουν την έκκριση του χημικού στοιχείου κορτιζόλη, μια υπέρβαση της οποίας μπορεί να βλάψει τα εγκεφαλικά κύτταρα. Οι εμπειρίες παράγουν συναισθήματα, τα οποία με τη σειρά τους παράγουν σκέψεις και αποφάσεις. Θετικές και συναρπαστικές εμπειρίες κίνησης αυξάνουν τη ροή της σεροτονίνης και της ντοπαμίνης, χημικά στοιχεία που ενισχύουν την αυτοεκτίμηση (Gilbert, 2015). Ενώ όμως τα στοιχεία υποδηλώνουν πιθανά γνωστικά οφέλη, απαιτείται περαιτέρω έρευνα στον τομέα αυτό (May et al., 2019).
Τα οφέλη του χορού, άλλωστε, επεκτείνονται σε διάφορες ηλικιακές ομάδες. Για τα παιδιά και τους εφήβους, ο χορός μπορεί να ενισχύσει την κοινωνική-συναισθηματική νοημοσύνη. Σε ενήλικες μεγαλύτερης ηλικίας, η τακτική συμμετοχή σε χορό ή σωματική δραστηριότητα βελτιώνει διάφορες πτυχές της ποιότητας ζωής (Γιατρά, Βενετσάνου & Κουτσούμπα, 2019). Για τα παιδιά, ο χορός λειτουργεί ως αποτελεσματικό εκπαιδευτικό και θεραπευτικό μέσο, ενισχύοντας την αυτοεκτίμηση, τη συναισθηματική έκφραση και την κοινωνική αλληλεπίδραση (Kourkouta et al., 2014). Οι χορευτικές παρεμβάσεις έχει αποδειχθεί ότι επηρεάζουν θετικά ανάπηρους και μη, αν και παραμένουν ερωτήματα σχετικά με τους βέλτιστους τύπους χορού και τις «δόσεις» για διαφορετικούς πληθυσμούς (Μπουγιέση, Γιάννη & Ζήση, 2014).
Η δημιουργική φύση του χορού ενισχύει την ενσυναίσθηση, καθώς οι συμμετέχοντες συνδέονται συναισθηματικά με άλλους, μαθαίνοντας να κατανοούν διαφορετικές προοπτικές αλλά και να χτίζουν σχέσεις εμπιστοσύνης. Παράλληλα, η συμμετοχή μέσω της κίνησης συμβάλλει στη μείωση του άγχους και στη βελτίωση της διάθεσης, δημιουργώντας ένα περιβάλλον όπου η μάθηση και η αυτορρύθμιση διευκολύνονται.
