Η επίδραση του χορού στην υποκειμενική ευημερία των αναπήρων: μια συστηματική ανάλυση των ποιοτικών ερευνών – ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ της Νατάσας Τζήκα – ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ, Π.Μ.Σ. «ΕΠΙΣΤΗΜΕΣ ΤΗΣ ΑΓΩΓΗΣ: ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ, ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΙ ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΗ» – Μέρος 15ο

Οκτ 27, 2025 | Άλλες προσεγγίσεις της τυφλότητας και της αναπηρίας, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

 

Η επίδραση του χορού στην υποκειμενική ευημερία των αναπήρων: μια συστηματική ανάλυση των ποιοτικών ερευνών – ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ της Νατάσας Τζήκα – ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ, Π.Μ.Σ. «ΕΠΙΣΤΗΜΕΣ ΤΗΣ ΑΓΩΓΗΣ: ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ, ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΙ ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΗ» – Μέρος 15ο

 

3.4.2      Σωματικά οφέλη

Τα προγράμματα χορού έχουν επιδείξει θετικές επιδράσεις στην επίγνωση του σώματος, στη μείωση του στρες και στην ψυχική υγεία για ενήλικες με νοητική καθυστέρηση (Dumitru, 2023). Έχουν παρατηρηθεί, επίσης, σωματικές βελτιώσεις στην ισορροπία, στις δεξιότητες άλματος, στην αερόβια ικανότητα και στην κινητικότητα για παιδιά και ενήλικες με εγκεφαλική παράλυση και άλλες νευροαναπτυξιακές βλάβες (Cherriere et al., 2020; Ladwig et al., 2023; May et al., 2019). Έχει επίσης διαπιστωθεί ότι ο χορός επηρεάζει θετικά την επίγνωση του σώματος, τη μείωση του στρες και την ποιότητα ζωής για ενήλικες με νοητική καθυστέρηση (Dumitru, 2023).

Μελέτες υπογραμμίζουν ότι οι χοροί είναι διασκεδαστικοί, αποτελούν αερόβια άσκηση, βελτιώνουν τη δύναμη, την ταχύτητα και την ευλυγισία, και προωθούν την έννοια της συνεργασίας (Fentem, 1992). Συγκεκριμένα, ο Gilbert, (2019) ισχυρίζεται πως πολλοί παραδοσιακοί χοροί, καθώς βασίζονται σε αναπτυξιακά μοτίβα κίνησης, είναι συμβατοί με τον εγκέφαλο, και προκαλούν ενίσχυση του γνωστικού τομέα. Έρευνες δείχνουν ότι η συμμετοχή σε προγράμματα χορού μπορεί να αυξήσει σημαντικά τη συναισθηματική νοημοσύνη και να βελτιώσει την αυτοικανοποίηση με το σώμα του ατόμου (Vitalia & Răban-Motounu, 2013). Σύμφωνα με έρευνες των Lee, Lee and Song (2015), οι ασκήσεις χορού έχουν μεγάλη επίδραση στην ισορροπία και σε όλες τις αθλητικές δραστηριότητες των αναπήρων. Στα ίδια αποτελέσματα κατέληξαν και οι έρευνες των Hackney and Earhart (2010).

Τα προγράμματα χορού για ανάπηρους έχουν κερδίσει την προσοχή τα τελευταία χρόνια, με προσπάθειες για την ανάπτυξη προσεγγίσεων ενταξιακών πρακτικών, χωρίς αποκλεισμούς. Τα προγράμματα αυτά στοχεύουν στην κάλυψη ψυχολογικών, κοινωνικών και σωματικών αναγκών, ενώ παράλληλα αμφισβητούν τις αντιλήψεις περί χορού που χαρακτηρίζουν τους ανάπηρους (Block & Johnson, 2011; Millard et al., 2021)

 

Μετάβαση στο περιεχόμενο