‘Η ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΚΑΙ Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΝΤΑΞΗ ΤΩΝ ΑΤΟΜΩΝ ΜΕ ΟΠΤΙΚΗ ΑΝΑΠΗΡΙΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ’- ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ της ΓΙΑΝΝΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑΣ-ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ – ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ, Μ.Π.Σ. «Ειδική Αγωγή, Εκπαίδευση και Αποκατάσταση» – Μέρος 11ο

Ιούλ 3, 2024 | Άλλες προσεγγίσεις της τυφλότητας και της αναπηρίας, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

‘Η ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΚΑΙ Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΝΤΑΞΗ ΤΩΝ ΑΤΟΜΩΝ ΜΕ ΟΠΤΙΚΗ ΑΝΑΠΗΡΙΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ’- ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ της ΓΙΑΝΝΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑΣ-ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ – ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ, Μ.Π.Σ. «Ειδική Αγωγή, Εκπαίδευση και Αποκατάσταση» – Μέρος 11ο

 

3.2.         Τεχνολογικές παρεμβάσεις

 

Σήμερα, η τεχνολογία έχει γίνει κοινός τόπος τόσο στις τάξεις γενικής όσο και ειδικής εκπαίδευσης. Η διασφάλιση ίσης πρόσβασης στην τεχνολογία για μαθητές με διάφορες αναπηρίες αποτελεί καίριο ζήτημα που αφορά πολύ σημαντικές πτυχές τις εκπαίδευσης. Ωστόσο, ελάχιστη ποιοτική έρευνα έχει γίνει για να τεκμηριωθεί η σημασία των ηλεκτρονικών υπολογιστών και της υποστηρικτικής τεχνολογίας στην εκπαίδευση ατόμων με προβλήματα όρασης (Wong, 2020). Έχουν γίνει κάποιες προσπάθειες για να τεκμηριωθεί η συμβολή της υποστηρικτικής τεχνολογίας στην απόδοση της τάξης, τον γενικό γραμματισμό, την τοποθέτηση και συντήρηση σε εργασία και τη συνολική ποιότητα ζωής, αλλά χρειάζεται περισσότερη έρευνα για να κατανοηθούν τα εμπόδια πρόσβασης για αυτόν τον πληθυσμό. Επιπλέον, χρειάζεται περισσότερη έρευνα για να κατανοηθεί πώς αυτά τα εμπόδια μπορούν να δημιουργήσουν ακόμη μεγαλύτερη ανισότητα για τους ανθρώπους χωρίς πρόσβαση σε υπολογιστές σε έναν όλο και πιο ψηφιακό κόσμο (Papadopoulos & Goudiras, 2005).

Οι υποστηρικτικές τεχνολογίες διευκολύνουν την πρόσβαση των μη βλεπόντων ατόμων στην εκπαίδευση με διάφορους τρόπους. Ένας τέτοιος τρόπος είναι η χρήση ηλεκτρονικής μεγέθυνσης για τη μεγέθυνση έντυπου υλικού, καθώς έχει βρεθεί ότι αυξάνει τα ποσοστά ανάγνωσης ατόμων με προβλήματα όρασης. Έχει παρατηρηθεί από εκπαιδευτικούς ότι τα παιδιά με χαμηλή όραση έρχονται συχνά αντιμέτωπα ακαδημαϊκές δυσκολίες εάν οι ταχύτητες ανάγνωσης τους δεν είναι παραπλήσιες με εκείνες των βλεπόντων συμμαθητών τους. Ωστόσο, η χρήση υπολογιστή μεταξύ των ατόμων με προβλήματα όρασης είναι πολύ σπανιότερη από ότι μεταξύ των ατόμων με προβλήματα όρασης. Αυτό οφείλεται εν μέρει στην έλλειψη εκπαίδευσης και ευαισθητοποίησης μεταξύ των επαγγελματιών υπολογιστών σχετικά με τις ανάγκες των χρηστών με προβλήματα όρασης (Batshaw et al., 2019). Υπάρχει επίσης ανάγκη για σχετική επιμόρφωση των εκπαιδευτικών μαθητών με προβλήματα όρασης, προκειμένου να προωθηθεί η χρήση των νέων τεχνολογιών σε αυτόν τον πληθυσμό. Ωστόσο, ορισμένα ερωτήματα σχετικά με την αποτελεσματικότητα αυτής της τεχνολογίας παραμένουν. Είναι σαφές ότι οι δάσκαλοι μαθητών με προβλήματα όρασης έχουν εξειδικευμένες διδακτικές ανάγκες, όπως έχουν εντοπιστεί από έρευνες σε χώρες όπως ο Καναδάς και οι ΗΠΑ (Alfonso & Flanagan, 2018).

Η εμπειρία μας δείχνει ότι υπάρχουν πολύ λίγοι δάσκαλοι που εργάζονται σε γενικές τάξεις και είναι εξοικειωμένοι με τη βοηθητική τεχνολογία για μαθητές με προβλήματα όρασης, ενώ μόνο ένας μικρός αριθμός γενικών σχολείων διαθέτει την κατάλληλη υποδομή τεχνολογίας βοηθού (Batshaw et al., 2019). Ένας άλλος παράγοντας που προκαλεί σημαντικά προβλήματα στους δασκάλους γενικής αγωγής που προσπαθούν να βοηθήσουν μαθητές με προβλήματα όρασης είναι η άγνοιά τους για τη φύση των προβλημάτων αυτών, τις μεθόδους διδασκαλίας και βοήθειας αυτών των μαθητών και την παρουσίαση του εκπαιδευτικού υλικού στην κατάλληλη μορφή (κείμενο μέγεθος, αντίθεση κ.λπ.). Σε χώρες όπως η Ελλάδα, όπου δεν υπάρχει διαθέσιμη υποστήριξη για τον κύριο δάσκαλο της τάξης από ειδικούς εκπαιδευτικούς που έχουν εκπαιδευτεί στην εκπαίδευση των ατόμων με προβλήματα όρασης, το πρόβλημα λαμβάνει εξαιρετικά σοβαρές διαστάσεις (Papadopoulos & Goudiras, 2005).

Μετάβαση στο περιεχόμενο